
ศิลป์แห่งแผ่นดิน - ภาพผนังที่วัดดอนแก้ว หลวงพระบาง
พักหลวงพระบาง 3 คืน เที่ยวชมวัดหลายวัดในตัวเมือง เดินเลาะเลียบแคมของ และแคมคาน และได้ไปยืนเบิ่งตรงจุดที่น้ำคานไหลสบน้ำของ
ชมวัดสำคัญ “วัดเชียงทอง” ซึ่งเป็นดั่งหัวแหวนของหลวงพระบาง ซึ่งไม่มีใครพลาดชมเป็นแน่ วัดวิชุน ที่มีพระธาตุหมากโมเป็นสัญลักษณ์ แต่ที่ควรชมยิ่ง คือ สิมของวัดนี้ ภายในเป็นที่เก็บพระพุทธรูปล้ำค่ายิ่ง
จากวัดวิชุนสามารถมองเห็นองค์ธาตุ “ภูสี” ได้ ในมุมมองที่ชวนให้ยกกล้องขึ้นเล็ง
วัดแสนสุขาราม วัดสบสิกขาราม วัดศรีบุญเรือง อยู่บนถนนสายเดียวกัน ถนนสายนี้ เป็นจุดตักบาตรข้าวเหนียวที่นักท่องเที่ยวจากทั่วสารทิศมารวมตัวกัน มีบริการ (ขาย) ข้าวเหนียวกระติบละ 100 บาท แถมสาด (เสื่อ) และ สไบพาดบ่า (หากต้องการประหยัดควรหาซื้อข้าวเหนียวจากนอกพื้นที่ จะได้ในราคากระติบละ 40 บาท)
หลวงพระบางเป็นเมืองเก่า วัดทุกวัดล้วนสวยงามล้ำค่าน่าชม แต่หากออกมานอกเขตเมืองไปตามหมู่บ้านชนบท จะได้ชมวัด ประจำหมู่บ้านที่ส่วนใหญ่จะสร้างขึ้นใหม่ ดูปี พ.ศ. ที่สร้างได้ที่ป้ายปากประตูทางเข้าวัด
“วัดผานม” ที่บ้านผมนม ซึ่งเป็น “หมู่บ้านวัดทะนะทำ” ได้รับการส่งเสริมพัฒนาโดยรัฐ เทียบเคียงได้กับ “โอท็อป” บ้านเรา
ภายใน สิม ของวัดในชนบททุกหนแห่ง มีภาพผนังเรื่อง พระพุทธประวัติภาพไตรภูมิ ไม่ต่างจากไทยเรา
ขณะเดินชมวัด ผมเห็นสามเณรหนุ่มน้อยกำลังใช้พู่กันระบายลายละเอียดตัวสิงห์ยืนที่ข้างฐานสิม ฝีมือของเณรน้อยจะดีจะร้ายก็ด้วยแรงศรัทธา ด้วยความตั้งอกตั้งใจ
จากวัดผานม เรามาเดินโต๋เต๋ที่บ้านดอนแก้ว ซึ่งเป็นหมู่บ้านวัดทะนะทำ “เครื่องจักสาน” (บ้านผานม ได้ 5 ดาว)
ที่บ้านดอนแก้วนี้ มีวัดเล็กๆ อยู่บนเนิน สิมครึ่งปูนครึ่งไม้ ซ่อนตัวอยู่อย่างถ่อมตน ที่ผนังด้านนอก มีภาพ นรก - สวรรค์ ฝีมือหยาบมาก ก็คงเป็นฝีมือของเณรน้อยรูปใดรูปหนึ่งที่ขันอาสา ผมยืนมองภาพชุดนรกอยู่นาน ก็จับทางได้ว่าคงเขียนตามต้นแบบ และต้นแบบที่ว่า ผมเห็นคุ้นตาคุ้นใจมาตั้งแต่เด็ก ที่วัดที่บ้านเกิด
ภาพผนัง “นรกภูมิ” ฝีมือหยาบๆ ที่สิมวัดดอนแก้ว นอกตัวเมือง(เก่า) หลวงพระบาง ให้ความรู้สึกเร้าใจสนุกสนาน ดูแล้วอยากตกนรกดูสักทีคงครึกครื้นดี ต่างจากภาพนรกภูมิที่ผนังภายใน “โพนเจดีย์” ที่วัดป่าโพนเพา ลองเปรียบเทียบดูเอาครับพี่น้อง
"ศักดิ์สิริ มีสมสืบ"



