คิดสวนทาง-“เรามาร้องเพลงกัน” | คมชัดลึก

 เริ่มต้นด้วยการเล่าให้ฟังว่า เป็นความสุขอย่างหนึ่งที่ได้หวนรำลึกถึงช่วงเวลาที่ทำเทปชุดนี้กัน วันเวลาไม่ปรากฏ แต่คิดว่าน่าจะเกือบ 30 ปีน่าจะได้ ที่ว่ามีความสุขนั้นก็เพราะผมยังยึดความเมาเป็นสรณะ จะเรียกว่าทุกวันหรือเกือบตลอดเวลาก็ได้ กว่าจะหมดเวรก็เมื่อมีตัวเล็กของผมออกมา จึงได้เพลาๆ จนสามารถไม่ติดยึดกับความเมาได้ พูดได้ว่าผมไม่ต้องใช้ความเมาอีกต่อไปแล้ว จะมีบ้างก็แค่ช่วงรับแขกนิดๆ หน่อยๆ เท่านั้น

 จริงๆ แล้วผมก็ไม่ทราบต้นสายปลายเหตของเทปชุดนี้เลย รู้ตัวก็ต่อเมื่อเช้าวันหนึ่งเข้าไปทำงานที่บริษัท "บัตเตอร์ฟลาย" ก็เห็นมีเนื้อเพลง "ขลุ่ยผิว" วางอยู่บนโต๊ะ ไม่แน่ใจว่ามีโน้ตเขียนแปะไว้หรือเปล่า หรือเขต (เขตต์อรัญ เลิศพิพัฒน์) ได้พูดคุยว่าอะไร เอาเป็นว่าผมมีหน้าที่แต่งเพลงนี้แล้วกัน

 เย็นวันนั้นก็รีบกลับบ้านซึ่งอยู่ตรงข้ามกับภูเขาทอง วัดสระเกศ เป็นตึกแถวริมคลองโอ่งอ่าง ตระเตรียมอุปกรณ์ในการแต่งเพลงซึ่งได้แก่ กระดาษสกอร์ ดินสอ กีต้าร์ และน้ำดื่มอมฤต 2 ขวด เปิดมาเย็นๆ หนึ่งขวด อีกขวดสแปร์ไว้ในตู้เย็นพร้อมหยิบมาใช้หากขาดเหลือ เปิดประตูหน้าบ้านกว้าง เพราะไม่มีแอร์ เพื่อรับลมให้พัดผ่านบ้านทะลุออกหลังบ้านซึ่งเป็นคลองที่หน้าบ้านฝั่งตรงข้ามมีต้นโพธิ์ขนาดใหญ่ ใบโพธิ์ส่งเสียงเกรียวกราวทุกครั้งที่มีลมพัดแรงมากระทบ ผมเริ่มแต่งเพลงนี้และก็เสร็จภายในคืนนั้น แต่งไปเรื่อยๆ ตามเนื้อเพลงที่เขียนมาให้จนจบ เพลงเลยกลายเป็นเพลงที่มี 4 ท่อน (A-B-C-D) ไม่มีการย้อน

 งานชุดนี้จุดเด่นของการทำงานคือทุกคนมีอิสระที่จะแต่งออกมาอย่างไรก็ได้ โปรดิวเซอร์ สองคนคือดนู ฮันตระกูล กับเขตต์อรัญ เลิศพิพัฒน์ ทำหน้าที่ประสานงานในภาพรวมการบันทึกเสียง เพลงของใครก็จัดการดูแลกันเอาเอง ใครอยากให้ใครเล่นเพลงอะไรก็นัดแนะกันเอาเอง ซึ่งก็ทำงานอยู่ที่เดียวกันเดินสวนกันไปสวนกันมา ผมจำได้ว่าขณะที่กำลังดื่มอยู่ที่ร้าน "วนคาม" ที่อยู่ติดกับบริษัทดนู ก็เดินมาตามเรียกให้ไปเล่นกีต้าร์ในเพลง "วีณาแกว่งไกว" นั่งหลับอยู่บนบริษัทธนวัฒน์(อนุวัฒน์) สืบสุวรรณ ก็มาปลุกให้ไปเล่นกีต้าร์ในเพลง "ฮูเลเล" เป็นอะไรแบบง่ายๆ เป็นครอบครัวเดียวกัน ไม่เคยถามหรือแม้แต่คิดว่า ไอ้ที่ทำไปเนี่ยจะได้เงินเท่าไหร่ ได้มาหรือยังก็ไม่รู้ คิดแต่ว่าช่วยกันทำงาน เพื่อหาเงินมาช่วยโรงเรียนดนตรี "ศศิลิยะ" จำได้ว่าตอนเต๋อ (เรวัติ พุทธินันทน์) มาร้องเพลง "ขลุ่ยผิว" นั้นผมเมาสนิท ฟังอะไรๆ ก็ดีไปหมด แต่แน่นอนแกร้องได้ดีจริงๆ ในทุกเพลง นึกสงสารเต๋ออยู่เหมือนกันเพราะเป็นเพลงที่ยากเกือบทุกเพลง แต่เต๋อก็ทำได้ดีทุกเพลง

 ใครเป็นใครในเทปชุดนี้ก็จะพยายามระลึกชาติเท่าที่จำได้ดังนี้ คำร้องเขียนโดยเขตต์อรัญ เลิศพิพัฒน์ เกือบทุกเพลง ยกเว้น “ทุกๆ คน (เป็นคนดี)” “ทำอยู่ทำไป” โดยอัสนี โชติกุล ทั้งคำร้องและทำนอง ทำนองส่วนมากเป็นดนู ฮันตระกูล ยกเว้น “ฮูเลเล” โดยอนุวัฒน์ สืบสุวรรณ ผมแต่งเพลง "ขลุ่ยผิว"

 ถ้าอยากได้รายละเอียดมากกว่านี้ลองติดต่อไปที่ คุณอ๊อด กิติศักดิ์ แกรมมี่โกลด์ เพราะให้รายละเอียดไปหมดแล้วและก็ไม่ได้เก็บไว้ เมื่อคราวขออนุญาตใช้สิทธิเผยแพร่ว่าจะนำไปรวมเป็นผลงานของเต๋อ แต่ไม่เห็นมีชุด "เรามาร้องเพลงกัน" รวมอยู่ด้วย เป็นเรื่องปวดหัวใครอยากได้อยากฟังก็ลอง ติดต่อไปที่แกรมมี่ดูเอาเองครับ

 ก็กลายเป็นเรื่องที่ยกขึ้นมาคุยกันกับดนู เมื่อสองวันก่อนเพราะนัดเจอกันเพื่อคุยงานอีกงานหนึ่ง ที่จะต้องขอให้แกมาอำนวยเพลงให้ แล้วก็เล่าเรื่องนี้ให้ฟังว่าก็ยังมีคนนึกถึงและพูดถึงเทปชุดนี้ อยู่บ่อยๆ ก็เลยหลุดปากชวนแกไปว่าเรามาทำชุด “เรามาร้องเพลงกัน(ใหม่)”…มั้ย

 อ่านบทความนี้แล้วอย่าลืมเข้ามาคุยกันต่อในเฟซบุ๊กหรือที่ [email protected] <mailto:[email protected]> ก็ดีนะครับ

จิรพรรณ อังศวานนท์