คมเคียวคมปากกา - ย้อนเวลาหาอดีต | คมชัดลึก

  สัปดาห์ก่อนโน้น "ปลาอ้วน" คอลัมนิสต์อารมณ์ดีประจำนิตยสารเนชั่นสุดสัปดาห์ ได้แนะนำให้ "เดินทางออกจากปัจจุบัน" ด้วย "เงิน 170 บาท"

 "ปลาอ้วน" เป็นนักวิจารณ์หนัง ดนตรีและวรรณกรรม ที่ได้รับการยอมรับของคนรุ่นใหม่เล่าประสบการณ์เกี่ยวกับการย้อนเวลาหาอดีต ด้วยการซื้อซีดีเพลงไทยของ "แม่ไม้เพลงไทย" จากร้านค้าแถวบ้าน

 "เขาขายแผ่นละ 170 บาท..เป็นราคาที่ถูกเหลือเกิน เมื่อเทียบกับคุณค่าของเพลง และการย้อนอดีตที่ผ่านมานานแล้วด้วยเสียงเพลง"

 ผมจึงขอนำไอเดียของ "ปลาอ้วน" มาแนะนำต่อ ด้วยการเสนอให้ผู้นิยมเพลงดังในอดีตติดตั้งจานดาวเทียม เพื่อเดินทางออกจากปัจจุบันได้อย่างไม่ยากเย็น

 อยากฟังเพลงเก่าของ บริษัท แม่ไม้เพลงไทย (บางกอกคาสเสท) จำกัด ก็ติดตามชมรายการ “แม่ไม้เพลงไทย” ทางเคเบิ้ลทีวี ช่อง 59 (ทีวีดาวเทียมช่องซูเปอร์เช็ง) และช่อง 209 (ทีวีดาวเทียมช่องกู๊ดลิฟวิ่ง) และจานส้ม ช่อง IPM ช่องโชว์กลาง-เหนือ-อีสาน โดยลูกสาวนายห้าง “การ์ตูน" สุกุลตา มิตรศรัทธา มาจัดรายการเอง

 พูดถึงแม่ไม้เพลงไทย ผมเพิ่งได้รับข่าวสารว่า บริษัทบางกอกคาสเสทร่วมมือ อุทยานเฉลิมพระเกียรติสมเด็จพระศรีนครินทราบรมราชชนนีจัด “การประกวดขับเพลงไทยย้อนยุคในอุทยานฯ ครั้งที่ 7” ประจำปี 2554  และเป็นหนึ่งในกิจกรรมของงาน “เพื่อนกัน..วันเด็ก” ในวันเสาร์ที่ 8 มกราคม 2554  ณ อุทยานเฉลิมพระเกียรติสมเด็จพระศรีนครินทราบรมราชชนนี เขตคลองสาน  กทม.

 คุณสมบัติผู้เข้าประกวด ประเภทเยาวชนชาย ระดับชั้นประถมศึกษาปีที่ 1-4 ประเภทเยาวชนหญิง ระดับชั้นประถมศึกษาปีที่ 1-4  โดยคณะกรรมการจะคัดเลือกจนเหลือประเภทเยาวชนชาย 5 คน และ ประเภทเยาวชนหญิง 5 คน เพื่อแข่งขันในรอบชิงชนะเลิศ (8 ม.ค.54)

 สำหรับเด็กๆ ที่สนใจสามารถกรอกใบสมัครจากทางอุทยานฯ พร้อมแนบเอกสารใบรับรองจากโรงเรียน หรือ สำเนาบัตรประจำตัวนักเรียน

 ที่สำคัญผู้สมัครต้องขับร้องบทเพลงไทยย้อนยุคต้นฉบับของแม่ไม้เพลงไทย "เพลงช้า 1 เพลง เพลงเร็ว 1 เพลง"       เปิดรับสมัครแล้วตั้งแต่วันนี้ เรื่อยไปจนถึง วันที่ 15 ตุลาคม 2554  รอบคัดเลือกมีขึ้นในวันที่ 27-29 ตุลาคม 2553   รอบชิงชนะเลิศ วันเสาร์ที่ 8 มกราคม 2554 ดูรายละเอียดเพิ่มเติมได้ที่ www.maemaiplengthai.com

 กิจกรรมร้องเพลงย้อนยุค ต้องยกมือสนับสนุนเต็มที่ครับ อย่างคอลัมนิสต์ "ปลาอ้วน" บอกเหตุผลที่ต้องซื้อซีดีเพลงเก่ามาฟังตอนหนึ่งว่า

 "พอได้ยินภาษาสวยๆ ซึ่งมาพร้อมกับเรื่องราวที่ได้น้ำได้เนื้อจากเสียงร้องคุณภาพ บวกกับเสียงดนตรีที่ส่งกลิ่นหอมย้อนยุค ผมจึงรู้สึกคล้ายได้ไปเที่ยวไกลๆ ในดินแดนอะไรสักอย่างที่ผู้คนใช้ภาษาไทย แต่เป็นภาษาไทยแบบคนละโลกกับปัจจุบัน"

 น่าดีใจที่แม่ไม้เพลงไทย พยายามส่งเสริมให้เด็กๆ รักษาไทย ด้วยกิจกรรมร้องเพลงย้อนยุค เพราะมิฉะนั้นแล้ว บ้านเมืองเราจะเต็มไปด้วยภาษาไทยแปลกๆ แปร่งๆ

 เราไม่ปฏิเสธการมีอยู่จริงของภาษาไทยแบบชิมิ สุโค่ย...แต่เราควรฉีดวัคซีนเพลงไทยให้เยาวชนไทยกันมากๆ ไม่ดีกว่าหรือ?

"บรรณวัชร"