บันเทิง

มองผ่านเลนส์คม   - เป็นอย่างกุดจี่-เป็นยาก

มองผ่านเลนส์คม - เป็นอย่างกุดจี่-เป็นยาก

28 ก.ย. 2553

เหมือนคนบ้า เหมือนคนเพี้ยนแปลก แต่ผิดทั้งสองอย่าง

 เราไม่ควรด่วนสรุปว่า พรชัย แสนยะมูล หรือ กุดจี่ นักเขียน นักร้อง นักดนตรี และเจ้าของสำนักพิมพ์ไม้ยมก เป็นคนแบบนั้น 

 ผมพบหนุ่มเมืองร้อยเอ็ดคนนี้มานานกว่า 15 ปี ตั้งแต่เขาเป็นนักศึกษามหาวิทยาลัยมหาสารคาม ในงานกิจกรรมค่ายวรรณกรรม และคบหาเรื่อยมา

 เขาเป็นคนบ้าพลัง มีอารมณ์ขันตลอดเวลา เขายิ้มกับทุกคน และพูดกับใครก็ตามด้วยท่วงทำนองเดียวกัน คือ สุภาพและมีอารมณ์ขันอยู่เสมอ

 เขาล้อเลียน เปลี่ยนมุมมอง คนคำคนอื่นมาขบให้ขัน ดูเหมือนจะหยาบ จวนเจียนจะลามก แต่ไม่เคย ในงานเขียนหรืองานเพลงมีเส้นแบ่งระหว่างความหยาบลามกกับขบขันที่ชัดเจน สิบห้าปีที่แล้วเป็นอย่างไร ปีนี้กุดจี่ยังเป็นอย่างนั้น

 หนังสือ "อยากให้เธออารมณ์ดีตลอดปีตลอดชาติ" ขายเกินแสนเล่ม ทั้งที่ไม่ได้รางวัลอะไร เล่มอื่นๆ ก็ขายดีเพราะเขามีแฟนนักอ่านของตัวเอง ด้วยสไตล์ที่ใครๆ ก็ยากเลียนแบบ ไปไม่ถึงแง่มุมที่เขาฉุกคิดขึ้นมา เขาปลิ้นและพลิกมุมมองหาจนพบอารมณ์ขัน ในอารมณ์ขันมีข้อคิดดีๆ ข้อเตือนใจดีๆ สำหรับทุกคน

 ไม่น่าเชื่อก็ต้องเชื่อ กุดจี่เขียนหนังสือมากว่า 100 เล่ม และออกอัลบั้มเพลงอีกหลายชุด เขาบอกว่าที่เขียนมากเพราะมีลูกกำลังน่ารัก ห้าสิบเล่มหลังเป็นหนังสือเกี่ยวกับเด็กๆ เขียนเพราะอยากให้ลูกอ่านงานของพ่อ ปรากฏว่าลูกคนอื่นก็ถูกใจชื่นชอบ เขาเลยเขียนให้เด็กๆ 5-6 ขวบอ่านอย่างมีความสุข

 เป็นคนบ้าแบบไหน-อย่างไร ที่ธนาคารอนุมัติกู้เงินให้ 4 ล้านบาทโดยไม่วิตกใดๆ
 เขายื่นอัลบั้มใหม่ล่าสุดใส่มือผม ชื่อปก ‘GOODG’ (เขียนอย่างนี้ถูกแล้ว) ‘บทกวีแสนเพลิน’ ต่อมาเขาร้องบางเพลงให้ฟัง เป็นเพลงฟังสนุกและต้องลุ้นว่ามันจะจบอย่างไร ลองพิจารณาเนื้อเพลง ‘กอดเธอ กอดฉัน กอดกัน กอดเรา’ ท่อนแรก
 “กอดคือเสื้อกันหนาวที่มีหัวใจ
 กอดคือการใช้อกข้างซ้ายสัมผัสอกข้างขวา
 กอดคือการเปิดดวงใจ คางเกยไหล่ปิดดวงตา
 กอดแค่นาทีกว่าๆ แต่อุ่นไอไม่จืดจาง”
 อย่างที่บอกเป็นอย่างพรชัย แสนยะมูล นั้นเป็นยาก จึงอยากให้เขาเป็นคนอย่างนี้ตลอดปีตลอดชาติ

"จำลอง ฝั่งชลจิตร"