ศิลป์แห่งแผ่นดิน - โบสถ์เทวดาสร้าง | คมชัดลึก

  และสัปดาห์นี้จะฉายภาพต่อจากตอนที่แล้วเลยนะครับ ผมขับรถจากวัดพระปรางค์เหลืองกลับมายังตัวจังหวัดนครสวรรค์ในเวลาเที่ยงวัน เป็นเวลาดีที่ต้องแวะกินก๋วยเตี๋ยวเนื้อเจ้าเด็ดของอำเภอพยุหะคีรี

 สำหรับคนต่างถิ่นที่ขึ้น-ล่อง ผ่านไปมาในเวลามื้อกลางวันเช่นนี้ หากนิยมชมชอบก๋วยเตี๋ยวเนื้อไม่ควรพลาด ขาขึ้นมาจากกรุงเทพฯ เมื่อถึงสี่แยก อ.พยุหะคีรี ให้เลี้ยวซ้ายแล้วขับเรื่อยๆ เอื่อยๆ ช้าๆ มาอีกสามร้อยเมตรหาที่จอดชิดทางเท้า เป็นช่วงที่ถนนกว้าง การจราจรปลอดโปร่ง

 ร้านก๋วยเตี๋ยวลิ้นวัวชื่อดัง รสเด็ดแบบว่าอร่อยจนเหาะได้ ด้วยน้ำจิ้มพริกสดสูตรพิเศษที่เขาใส่ถ้วยมาให้พร้อม ให้ตายสิ...น้อยรายนักจะจำชื่อร้านได้ ใครๆ ก็เรียกขานว่า "ก๋วยเตี๋ยวพยุหะฯ" ราวกับยกให้เป็นสัญลักษณ์ประจำอำเภอไปเลยทีเดียว แต่ขอบอกให้ทราบว่าก๋วยเตี๋ยวเด็ดของอำเภอนี้ยังมีอีกหลายเจ้า ที่ไม่ควรพลาดก็คือ "ก๋วยเตี๋ยวเนินมะกอก" ท่านที่ขับรถล่องมาจากเหนือ เมื่อถึงสี่แยกพยุหะก็ต้องเลี้ยวซ้ายขับไปอีก สามกิโลเมตร ก็จะเจอร้านก๋วยเตี๋ยวอยู่ริมทางขวามือ อันว่าก๋วยเตี๋ยวเนินมะกอกนั้นร้านเดิมขึ้นชื่อลือลั่นอยู่ที่บริเวณสถานีรถไฟเนินมะกอกครับ

 ผมและครอบครัวแวะกินกันเป็นประจำ และชอบทั้งสองร้านแต่ก็ภาวนาให้เขาใส่เครื่องในชิ้นเล็กๆ บางๆ หน่อย และขออย่าให้ใส่มามากเกินไปเลย กินเครื่องในสัตว์ใหญ่มากๆ ใช่ว่าจะดีต่อสุขภาพ และระบบการย่อยอาหาร (แถมยังเป็นการเบียดเบียนชีวิตเขาด้วย)

 อิ่มแล้วซื้อมะขามสามรส (เปรี้ยวจี๊ดเค็มจัดเผ็ดจี๋) ติดรถไว้ขับรถเข้านครสวรรค์ ก่อนข้ามสะพานแม่น้ำเจ้าพระยา เราเลี้ยวขวาเข้าบริเวณวัด "จอมคีรีนาคพรต" หรือที่เรียกติดปากว่า "วัดเขา"

 ผมกับลูกชายคนโต “ผาเมฆ” ชอบแวะมานั่งเล่นที่ “โบสถ์เทวดาสร้าง” โดยสามารถขับรถขึ้นไปได้จอดไว้ที่ลานก่อนเดินขึ้นบันไดสู่บริเวณพระอุโบสถ ที่นี่มีต้นลั่นทม มีที่ให้นั่งเล่น คุยกัน เก็บดอกลั่นทมมาชมชื่น บางทีพ่อลูกนั่งวาดรูปเล่น เดินไปด้านเหนือของโบสถ์ ชมทิวทัศน์เมืองนครสวรรค์ เห็นสะพานเดชาติวงค์ ที่เป็นรูปโค้ง (กี่โค้งก็ลืมนับ) ขนาบข้างซ้ายขวาด้วยสะพานคอนกรีตที่สร้างขึ้นภายหลัง เพื่อรับการขยายตัวของเมือง และเพื่อยุทธศาสตร์ทางเศรษฐกิจในฐานะเมือง “ประตูสู่ภาคเหนือ” ทัศนียภาพต้นแม่น้ำเจ้าพระยา อาจถูกรบกวนสายตาไปบ้างด้วยป้ายโฆษณาขนาดใหญ่มหึมา แต่เราไม่หงุดหงิดรำคาญใจมองเลยป้ายใหญ่ไปเห็นเจดีย์จุฬามณี บนยอดเขาดาวดึงส์ ซึ่งเพิ่งสร้างเสร็จสมบูรณ์เมื่อปีสองปีมานี้เอง

 ขณะเราอยู่ในโบสถ์เทวดาสร้าง “ผาเมฆ” ลูกชาย ครั้นเงยหน้าจากการก้มกราบพระประธานก็ถามผมว่า “พ่อครับ โบสถ์นี้เทวดาสร้างจริงๆ หรือ” ผมตอบว่า “คงจริง”

 เด็กชายวัย 6 ขวบ จินตนาการเห็นเทวดาองค์สีเหลืองๆ กำลังแบกปูน ก่ออิฐ ละกระมัง พ่อได้โอกาสก็เล่าเรื่องตามตำนาน (ที่ไม่นาน) ว่า วัดนี้สร้างโดยทหารพม่า ซึ่งมีเรื่องเล่าต่อๆ กันมาว่า อุโบสถเล็กๆ นี้กลับมีความจุไม่จำกัด ไม่ว่าทหารจะเข้าไปข้างในสักกี่กองก็ไม่เต็ม เรามองคะเนดูก็เห็นเป็นโบสถ์หลังเล็กๆ หน้าต่างกว้าง ภายในโปร่งโล่ง มีประตูเข้าออกด้านตะวันตก และตะวันออกด้านละ 2 ทาง ขณะทหารทยอยเข้าทางด้านหน้า ก็คงมีทหารทยอยออกทางด้านหลังนั่นแหละ ลูกชายสันนิษฐาน เล่นเอาตำนานของเขาสิ้นขลังไปเลย ผมจึงสะกิดลูกชายชวนไปคุยกันข้างนอก

 ในวันที่ “แม่คลอดน้อง” ผมกับลูกชายคนโตได้ขึ้นมาไหว้พระที่โบสถ์เทวดาสร้างนี้ เรากราบพระขอพรให้ชีวิตน้อยๆ ที่จะเกิดใหม่ของครอบครัวเรามีสุขภาพแข็งแรง (รวมทั้งเด็กคนอื่นๆ ที่ฝากครรภ์ไว้พร้อมกันอีกสองสามราย)

 วัดจอมคีรีนาคพรตนี้ พระพุทธเจ้าหลวง ก็เคยเสร็จมาครั้งพระองค์ "เสด็จประพาสต้น” เมื่อสิ้นฤดูฝนต้นฤดูหนาว วัดนี้จะมีงานประจำปีเรียกว่า “งานวัดเขา” เป็นงานวัดที่ยิ่งใหญ่ คนนครสวรรค์ไม่ว่าอยู่อำเภอไหนก็มาเที่ยวงานวัดเขากัน โบสถ์เทวดาสร้างมีลักษณะทางสถาปัตยกรรมแตกต่างจากอุโบสถโดยทั่วไป

 แม้บริเวณโดยรอบไม่กว้างขวางนัก แต่ตำแหน่งการวางทางสถาปัตย์นั้นเหมาะเจาะ โบสถ์หลังนี้จึงดูสง่างาม ผมคุยกับลูกชายว่า คำว่าโบสถ์เทวดาสร้าง หมายถึง “เทวดาดลใจให้สร้าง” คงไม่ใช่แบบที่ลูกจินตนาการเห็นเทวดาสวมชฎามาโบกปูน

"ศักดิ์สิริ มีสมสืบ"