ศิลป์แห่งแผ่นดิน - ภาพแห่งความหลัง | คมชัดลึก

 สองสามวันต่อมา มีคนทักว่า ได้ดูภาพผมยืนคู่กับสาวสวยใส่เสื้อสีฟ้าสด สาวน้อยเธอกางร่มกันแดดให้ ยิ้มละไมงามละมุน

 การเดินทางช่างแสนดี ทำให้เรามีความสุขย้อนหลังได้ เพียงรำลึกถึง หรือหากนึกแล้วภาพไม่คมชัด เราก็เพียงเปิดอัลบั้มภาพถ่ายขึ้นมาดู ยิ่งสมัยปัจจุบันมีเครื่องมือบันทึกความทรงจำ แถมยังมีจอภาพสมองกล

 ผมคิดถึงสาวพม่าคนนั้นขึ้นมาพลัน แต่ไม่มีปัญญาเปิดเครื่องสมองกลดู เพราะผมไม่รู้แม้แต่ว่าสวิทช์เปิดปิด มันอยู่ตรงไหน เพื่อนนักเขียนที่โทรฯ มาคุย เธอโอ้โลมปฏิโลมมาหลายปีแล้ว ให้ผมก้าวเดินสู่โลกอินเตอร์เนต แต่ผมก็ยังรีๆ รอๆ รอให้รู้สึกว่าถูกบังคับจนไม่อาจปฏิเสธ

 นอกจากหยิบภาพถ่าย (ที่ถ่ายด้วยกล้องฟิล์มรุ่นเก่า) มาดูแล้วก็ได้แต่นั่งฝัน จินตนาการย้อนหลังไปเมื่อสี่ปีที่แล้ว ที่ผมและเขาได้เดินทางไปเที่ยวพม่าด้วยกัน ภาพมหาเจดีย์ชเวดากองยังตรึงใจ เจดีย์มุเตา พระนอนตาหวาน เจดีย์กลางน้ำที่สิเรียม พระธาตุอินทร์แขวน ที่ตั้งหมิ่นเหม่อยู่ริมผา

 เพื่อนนักเขียนของผมได้ถ่าย “ภาพพม่า” ไว้มากมาย นับพันนับหมื่น พูดได้ว่าเขากดชัตเตอร์แทบจะทุกวินาทีที่เกิดแรงบันดาลใจ ภาพเด็กเล็กๆ ที่ไร้เดียงสา ภาพหญิงสาวหน้านวลด้วยแป้งทานะคา หญิงชราผู้ผ่านโลกผ่านเรื่องราว ชายหนุ่มผู้มุ่งมั่นและฝันเฟื่อง ภาพบ้านภาพเมืองหลากหลายแง่มุม วัวควายอยู่กลางทุ่ง ผ้านุ่งผ้าโสร่งบนราวข้างกระท่อม ภาพหงส์ขี่หงส์บนหัวเสา ภาพวิหารไม้เก่าๆ ในมุมสูง ภาพทุ่งกว้างที่คลาคล่ำด้วยดงเจดีย์ ภาพถนนหนทางและวิถีชีวิต ภาพรถยนต์ รถถีบ ภาพมุมกว้าง มุมใกล้ มุมไกล จากตานก จากตามด ทุกมุมมอง ผมค้นเจอ “แผ่น” ที่เขาเคย “ไรต์” ให้มา(ให้เพื่อน) “เปิดคอมพ์” ให้ดู ผมได้เรียนรู้การกดเมาต์ เลื่อนภาพ

 ผมชอบดูภาพเด็กๆ และภาพหญิงสาวเป็นพิเศษ เขาถ่ายภาพบุคคลไว้มาก โดยเฉพาะสาวๆ นั้นมีนับร้อยๆ ภาพ หลากหลายอิริยาบถ ครบอรรถรสทุกมิติอารมณ์ มีอยู่หลายภาพที่เป็นนางแบบ (โดยไม่รู้ตัว) คนเดียวกันกับที่ผมถ่าย คนพม่า มีอัธยาศัยไมตรี ยิ้มง่ายไม่ต่างจากคนไทย คำว่าคนพม่าเป็นคำกลางๆ โดยประเทศพม่านั้นประกอบด้วยชาติพันธุ์หลากหลายดั่งที่ทราบกัน

 เพื่อนักเขียนของผมไม่จำเป็นต้องขออณุญาต เรื่องนำรูปผม(ถ่ายคู่) กับหญิงสาวชาวพม่าไปลงเฟซบุ๊ก แต่เขาก็ทำเพราะเขายึดมั่นใน “มารยาท” ซึ่งโลกอินเตอร์เนตยังไม่บัญญัติธรรมนูญเป็นลายลักษณ์อักษร

 ผมเองยังไม่ได้ขออณุญาตสาวพม่าคนนั้น ที่นำภาพถ่ายคู่ของเธอกับผมมาลงคอลัมน์ ศิลป์แห่งแผ่นดิน แต่ผมเชื่อว่า เธอคงไม่ว่าอะไร ผมใช้เวลาเล็กน้อยไตร่ตรองดูว่า สมควรทำหรือเปล่า เสียมารยาทไหมหนา แล้วก็สรุปแบบเข้าข้างตนเองไปว่า “ไม่เป็นไร” โดยชั่งใจดูเจตนาตนแล้วว่าไม่มีมโนกรรม ในทางร้ายหรือทางลบ

 ดังนั้นวันนี้จึงมีรูปเด็ดหญิงพม่าเชื้อสายแขก มาลงให้ดู พร้อมภาพหญิงสาวที่แสนสวย และภาพพระธาตุอินทร์แขวนอันหมิ่นเหม่

 การเดินทางนี้ช่างแสนดี ทำให้เรารู้สึกรื่นรมย์ย้อนหลังได้ แค่เพียงหยิบภาพถ่ายออกมาดู หรือเพียงแต่หลับตารำลึกนึกย้อน

 รอยยิ้มของเด็กๆ ดวงตาของหญิงสาวทำให้ผมเดินทางกลับไปเยือนพม่า แม้เป็นเพียงชั่วขณะภวังค์ คิดฝัน แต่ก็ทำให้ดื่มด่ำล้ำเลอสุขเป็นอันมากมากมาก

"ศักดิ์สิริ มีสมสืบ"