
ศิลป์แห่งแผ่นดิน - เพลง (สำหรับ) เด็ก
ผมเพิ่งเสร็จ คอนเสิร์ต หัวข้อดนตรี กวี ศิลปะ เพื่อรณรงค์ให้เยาวชนห่างไกลยาเสพติด จัดโดยสำนักงานป้องกันและปราบปรามยาเสพติด (ป.ป.ส.) ร่วมกับสถานีวิทยุกระจายเสียงแห่งประเทศไทย (สวท.) เรดิโอ ไทยแลนด์ รายการถนนดนตรีจัดที่หอศิลป์ฯ แห่งกรุงเทพมหานค
ผาเมฆ ศิลปินน้อยขึ้นเวทีร้อง “เพลงเด็ก” 5 เพลง เป็นเพลงสั้นๆ ง่ายๆ ใช้เวลาเพลงละ 1 นาที กินเวลารายการไม่ถึง 10 นาที แต่ก็ได้รับเสียงปรบมือตามสมควรจาก ลุงๆ ป้าๆ น้าๆ อาๆ และเพื่อนเด็กที่มากับพ่อแม่ผู้ปกครอง
วันรุ่งขึ้นผมก็ต้องเดินทางไปเป็นวิทยากรในโครงการพัฒนาครูที่ปฏิบัติหน้าที่ในเขตชายแดนและเขตการศึกษาพิเศษ (ชนเผ่า) โดยมีหัวข้อ “ใช้เพลง ดนตรี เพื่อพัฒนาการเรียนการสอน” ครูกลุ่มเป้าหมายราว 100 ชีวิต มารวมตัวกันที่โรงแรมแห่งหนึ่งในจังหวัดเชียงใหม่ เป็นเวลา 3 วัน ครึ่ง สุม “หัวคิด” และ “หัวใจ” สร้างสรรค์ “เพลง (สำหรับ) เด็กวัยอนุบาลถึง ป.3 ตลอดเวลา 3 วันเต็มๆ สามารถสร้างสรรค์ (คำร้องและทำนอง) เพลงได้นับร้อยเพลง ช่วยกันขัดเกลา ปรับ ปรุง ได้เพลงเด็กดีๆ ที่สามารถ “ใช้การ” ได้เกือบ 30 เพลง
“ผึ้งตัวน้อย ผึ้งตัวน้อย ค่อยๆ บิน หาน้ำหวาน ดอกไม้บานกลิ่นหอม ผึ้งดอมดมดอกไม้ มีความสุข แสนสนุก แล้วกลับรวงรัง” (แต่งโดย นันทัชพร จันอิน โรงเรียนแม่หลวงอุปถัมภ์ไทยคีรี อ.พญาเม็งราย จ.เชียงราย)
“แพะ และ แกะ แคระ แวะกินถั่วแระ สระแอะเยอะแยะ ยังมีอาแปะ ใส่รองเท้าแตะ ย่ำพื้นเฉอะแฉะ เปาะแปะ เปาะแปะ” (เพลงสระแอะ แต่งโดยนางสายฝน พันธุ์กิ่ง โรงเรียนอนุบาลปางมะผ้า จ.แม่ฮ่องสอน)
ผมพร้อมด้วยวิทยากรอีก 2 ท่าน คือ พิบูลศักดิ์ ละครพล และสุธน สุขพิทักษ์ (ตุ๊ แครีออน) ได้ใช้เวลาถ่ายทอดแบบแลกเปลี่ยนเรียนรู้ บรรดาครูทั้งชายหญิงที่ครั้งหนึ่งเป็น “ชนเผ่า” ได้ช่วยกันนำภาษาถิ่น ภาษาชนเผ่าของพวกเรามาร้อยเรียงคำร้อง ทำนอง เป็นเพลงสั้นๆ ง่ายๆ เนื้อหาของเพลงเกี่ยวกับธรรมชาติ สิ่งแวดล้อม พืชผัก อาหารการกิน วิถีชีวิต โรงเรียนหมู่บ้าน และเนื้อหาด้านการเรียนการสอน อักษร สระ วรรณยุกต์ สำนักงานคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐาน ประสานกับสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาที่เป็นต้นธารความคิดจัดการดำเนินการ เป็นโครงการที่จัดต่อเนื่องเริ่มจากภาคตะวันตกมาภาคเหนือ
ในท่ามกลาง “กระแสเพลง” เชิงธุรกิจอันเชี่ยวกราก เราอยากเห็น “เพลงเด็ก” ได้งอกเงย เพื่อให้เด็กๆ ของเราได้มีเพลงที่ “สมวัย” ไว้กล่อมเกลาเสริมสร้างจินตนาการ พัฒนาสมอง พัฒนาจิตใจ เพราะเด็กๆ ของเราต้องถูกเพลงผู้ใหญ่กรอกหนูอยู่ทุกวี่วัน ทำให้เด็กของเรา “แก่แดด”
ขอฝากไปยังผู้ใหญ่ทั้งหลาย ช่วยกันหันมาช่วยกันจรรโลงเพลงสำหรับเด็ก เพื่อเด็กๆ ของเราได้เติบโตอย่างงดงามกันเถิดครับ
สำหรับคุณครู ผู้ริเริ่ม ผู้ประสานงาน ผู้เกี่ยวข้องทุกฝ่ายที่ตระหนัก “เด็กๆ คือ อนาคตของชาติเรา”
หัวเรี่ยวหัวแรง คุณบุษบา ประภาสพงศ์ จากสถาบันภาษาไทย สำนักวิชาการและมาตรฐานการศึกษา สำนักงานคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐาน กระทรวงศึกษาธิการ
ขอบคุณแทนเด็กๆ ครับ
"ศักดิ์สิริ มีสมสืบ"



