พรมแดนของโลกมายา - พื้นที่ของวิถีแจ๊ส | คมชัดลึก

  1. Softly As In The Morning Sunrise (Sigmund Romberg, Oscar Hammerstein II <http://www.wikifonia.org/node/262>) กลองเคาะไล่เสียงนำร่องมาก่อน เปียโนโปรยเสียงตามมาด้วยเบสเป็นภาษาของดนตรีแจ๊สทริโอ เปียโนเล่นทำนองพร้อมกับ improvise เช่นเดียวกับเบสและกลอง แม้คนไม่ค้นกับดนตรีแนวนี้คงไม่ถึงกับต้องหาบันไดมาปีนฟัง

 2. Here There And Everywhere (Lennon, McCartney) ไข่เคาะเปียโนเป็นทำนองหลักในลีลาเหงาเงียบ กลองและเบสคลอจังหวะเรียบๆ แล้วค่อย improvise แตกทำนองออกไปและกลับมาอีก

 3. September Song (Kurt Weill, Maxwell Anderson) เปียโนขึ้นเพลงอย่างเนิบช้าและอ่อนหวาน เช่นเดียวกับเบสและกลอง ทำนองหลักนำมาเป็นโน้ตเดี่ยว เป็นเพลงรักฟังสบายไหลเรื่อย

 4. Time (Vinai Sotthibandhu) จากบทเกริ่นของ “สิเหร่” ว่า เป็นแรงบันดาลใจจากเพลง 16 ปีแห่งความหลัง ของครูสุรพล สมบัติเจริญ เป็นบลูแจ๊สฟังง่ายๆ สำหรับคอแจ๊สรุ่นเก่า แต่คอลูกทุ่งเขาคงไม่ get

 5. Night And Day (Cole Porter) เพลงรักแนวนี้ถือว่าเป็นเพลงทำงานของนักเปียโนแจ๊ส ตามลอบบี้บาร์ของโรงแรมชั้นนำกลางเมือง พวกเขาเล่นได้รื่นหูมีอารมณ์ อย่างไรก็หลีกเลี่ยง improvise ยาก

 6. On Green Dolphin Street (Bronislau Kaper, Ned Washington) พอตั้งจังหวะได้ แซกโซโฟน เริ่มทำนองหลัก เพลงนี้นักเรียนดนตรีแจ๊สน้อยคนนักที่ไม่รู้จัก การนำแซกโซโฟนมาโซโล เป็นขนบความคุ้นชินอย่างหนึ่งของคนไทย

 7. Tenderly (Walter Lloyd Gross, Jack Lawrence) เปียโนขึ้นทำนองเพลงอ่อนโยนและแผ่วเบา ละเมียดละไมเช่นเดียวกับเบสและกลอง เปียโนเล่นนำมาเรื่อยๆ เบสสอดรับพยางค์ต่อพยางค์ กลองเคาะแฉเบาๆ เปียโน improvise ในลีลาเรียบง่ายสบายหู เบส improvise เน้นโน้ตเป็นตัวๆ

 8. My Foolish Heart (Victor Young, Ned Washington) เปียโนขึ้นเพลงมาก่อนพอเข้าทำนอง เบสก็คลอตาม เป็นเพลงที่ไพเราะเพลงหนึ่ง (สำหรับคนชินหูกับเพลงแจ๊ส) พวกเขาดูตั้งใจเล่นมาก ท่อน improvise พลิ้วทีเดียว พอกลับสู่ท่อนหลักรู้สึกล่องลอยตามไปด้วย

 9. กาล (วินัย โสตถิพันธุ์) เป็นเพลงชื่อไทยเพลงเดียวของอัลบั้มชุดนี้ แต่ถ้ามองในมิติของงานสร้างสรรค์กลับทำได้ดีกว่า Time เปียโนโหมโรงมาก่อน คิดถึงลีลาอารมณ์ของระนาด แต่ไข่อาจคิดคนละอย่าง มีสำเนียงเพลงไทยวูบแวบออกมาเหมือนกัน แต่สำเนียงดนตรีเป็นอารมณ์ improvisation เป็นการเล่นแบบอิสระและปล่อยวาง

 10. เพลงเดียวกับแทร็กที่ 6 แต่บทบาทของแซกโซโฟนมากสักหน่อย ผมว่าคนไทยชอบอย่างหลังมากกว่า
 อัลบั้มชุดนี้จะเปิดพื้นที่ให้ดนตรีแจ๊ส พอมีทางเดินแคบๆ ให้ศิลปินรุ่นน้องเดินตามรอยหรือไม่ ต้องค้นคว้าติดตาม

"วีระศักดิ์ สุนทรศรี"