มองผ่านเลนส์คม-ทีวีของฉัน | คมชัดลึก

ทุกเวทีมักจะพูดถึงการปฏิรูปช่อง 11 และสื่อการเมืองเรื่อง "ทีวีมีสี" หรือวิจารณ์รัฐคุมสื่อเสียมากกว่า

 ที่พูดก็พูดกันไป ที่ทำก็ทำกันไป ในความเป็นจริงของบ้านเรา จึงมีความเบ่งบานธุรกิจทีวีดาวเทียม เคเบิลทีวี และวิทยุชุมชน อย่างที่ไม่เคยปรากฏมาก่อน

 เรามีทีวีดาวเทียมกว่าร้อยช่อง เคเบิลทีวีกว่า 200 ราย และวิทยุชุมชน 7,000 สถานี

 มินับรวมทีวีอินเทอร์เน็ต และหลายคนคงได้ทราบการเติบโตอันน่าตื่นตาตื่นใจของทีวีอินเทอร์เน็ต I-Here TV กับรายการ "เจาะข่าวตื้น" ที่เสียดสีการเมืองและวัฒนธรรมแบบแสบๆ คันๆ

 เจ้าของทีวี I-Here TV คือ จอห์น วิญญู พิธีรายการวาไรตี้ทางฟรีทีวีหลายรายการ ซึ่งฉีกตัวเองมาทำทีวีอินเทอร์เน็ต จนประสบความสำเร็จ

 นับจากนี้ไป บ้านเราจะเข้าสู่ยุค "ทีวีของฉัน" หรือ "วิทยุของฉัน" เนื่องจากเทคโลยีใหม่ราคาถูก มันช่วยให้การเกิดขึ้นของทีวีสักช่องหนึ่ง ไม่ใช่เรื่องยากเย็นแสนเข็ญอีกต่อไปแล้ว

 ยกตัวอย่างทีวีดาวเทียม กรณีทีวีช่อง "ซูเปอร์เช็ง" ก็บอกได้เลยว่า "ที่นี่..ทีวีของป้าเช็ง" เพราะตั้งแต่เช้ายันดึก ป้าแกจะโผล่มาพบกับผู้ชมเกือบทุกช่วงรายการ

 ไม่ว่าจะเป็นการสอนทำน้ำหมัก การทำครัว การลดโลกร้อน และรับปรึกษาเรื่องคดีความ ป้าเช็งทำเองหมด

 นอกจากป้าเช็ง ก็มีคนบันเทิงอย่าง ภุชงค์ สิริธัญผล ทายาทตลกเก่า จันทนา ศิริผล ที่มีทีวีดาวเทียมเป็นของตัวเองถึง 3 ช่องคือ ภุชงค์แชนแนล, แชมป์แชนแนล และ ดาราแชนแนล

 หลายคนอาจสงสัยว่า หนุ่มใหญ่รายนี้ร่ำรวยมาจากไหน จึงเปิดทีวีเป็นของตัวเองถึง 3 ช่อง

 อันที่จริง มันไม่ใช่เรื่องของความมั่งคั่ง แต่เป็นเรื่องของเงื่อนไข และโอกาสมากกว่า บังเอิญว่า เกจิสักยันต์ อาจารย์หนู กันภัย รับ "ภุชงค์" เป็นลูกบุญธรรม

 แบรนด์ "หนู กันภัย" และคอนเทนท์ "ความศักดิ์สิทธิ์ และเครื่องรางของขลัง" จึงเป็นจุดขายของทีวี 3 ช่องดังกล่าว

 ทำนองเดียวกับ กาย ไพรินทร์ เจ้าของนิตยสารการตลาด ทำทีวีดาวเทียม 2 ช่องมารองรับธุรกิจขายตรง

 "กาย" ไม่ใช่เจ้าพ่อสื่อ แต่มองเห็นโอกาส จึงเข้ามาลุยธุรกิจสื่อทีวี โดยใช้ฐานข้อมูลการตลาดขายตรงที่ตัวเองมีอยู่แล้ว จึงมีลูกค้าบริษัทขายตรงเข้ามาพึ่งพาบริหารของเขาพอสมควร

 หากเราไม่คิดถึงเรื่องเนื้อหา แต่พิจารณาในแง่ของการเปลี่ยนแปลงทางเทคโนโลยีการสื่อสาร ซึ่งเป็นช่วงรอยต่อของยุคสมัย สื่อทีวียุคเก่า กำลังถูกท้าทายจากสื่อทีวียุคใหม่ ทั้งทีวีดาวเทียม และทีวีอินเทอร์เน็ต

 จึงอยากฝาก "นักปฏิรูปสื่อ" ทั้งหลาย ที่จ้อหน้าจอ หรือตามเวทีสัมมนา ได้โปรดสำรวจตรวจสอบ "ภาพจริง" ที่หน้าจอดูบ้าง ไม่ใช่คอยเก็บ "ขี้ปาก" คนอื่นไปพูดเรื่อยเปื่อย

 เพราะภาพจริง มันฟ้องว่า นี่เป็นยุคสื่อเสรี ที่ไม่ต้องรอการปฏิรูป ทำกันแบบมั่วๆ ก็สร้างโอกาสได้ไม่ยาก?

แคน สาริกา