มองผ่านเลนส์คม - บันทึกผ่องศรี | คมชัดลึก

  บ้านแม่ผ่องวันนี้ ต่อเติมจนเต็มพื้นที่ มีบริเวณกว้างขวาง แบ่งเป็นตัวบ้านที่มีคีออสเล็กๆ ขายขนมเครื่องดื่มบริการชาวบ้านแถบนั้น ขายแก้เหงาดีกว่าอยู่เฉยๆ

 วันที่ไปหา มีชาวบ้านเด็ดผักตำลึงตามรั้วสดๆ มาให้แม่หนึ่งกำมือ แม่ก็ขอบอกขอบใจเป็นภาพที่หาไม่ได้แล้วในสังคมกรุงเทพฯ เดี๋ยวนี้จะกินต้มจืดตำลึง ต้องเข้าห้างไปซื้อแพ็กละหลายสิบบาท และไม่รู้ว่าจะได้ของแถมเป็นยาฆ่าแมลงมาด้วยหรือเปล่า

 ส่วนหน้าของตัวบ้าน เป็นเรือนเล็กๆ ขายสมุนไพรนารายณ์ทอง ประเภทยาลม ยาแก้ปวดเมื่อย แม่ผ่องขายและแนะนำยาเอง ดูจะเป็นธุรกิจที่เหมาะเจาะกับคนขายดี

 ถัดไปเป็นห้องกระจกสี่เหลี่ยมที่รวบรวมรูปภาพผลงานชุดนักร้อง ชุดนักเรียน อุปกรณ์การแสดง การบันทึกเสียง ซึ่งเจ้าของจัดเก็บอย่างเรียบร้อยสะอาดงามตา

 กลางห้องเป็นเครื่องพิมพ์ดีดเก่าๆ ที่กำลังทำงานเขียนประวัติความเป็นมาของแม่ผ่องตั้งแต่เริ่มเข้าวงการ บันทึกจากปากคำจริงๆ ไม่ต้องใส่สีใส่ไข่ แม่ผ่องบอกว่า เวลาแม่ตายไปแล้วจะได้มีให้คนได้อ่านกัน

 แม่ผ่องไม่ชอบเดินทางไกล งานรับเชิญถ้าเป็นระยะทางกว่าร้อยกิโลเมตร แม่ต้องบอกปฏิเสธ เพราะดูๆ แล้วอยู่บ้านเลี้ยงหมาเลี้ยงแมว ขายของจุกจิกจะสบายตัวกว่า

 จะมีงานประจำก็คือการจัดรายการวิทยุคลื่นมหานคร ทุกวันอาทิตย์ที่ทำด้วยความสุขใจ
 เห็นบ้านแม่ผ่องและความเป็นอยู่แล้ว นึกอยากให้ศิลปินในรุ่นเดียวกันหันมาเก็บรักษาข้อมูลกันไว้ในตอนมีชีวิตอยู่

 การบันทึกประวัติตัวเองไว้ก่อนตายไม่ใช่เรื่องที่เป็นการแช่งตัวเอง แต่เป็นการดีที่เจ้าของได้ตรวจทานความถูกต้องก่อน ไม่ต้องมาทะเลาะกันภายหลังว่า เรื่องมันผิดเพี้ยนหรือเขียนเอนเอียงฝ่ายไหน

 เร็วๆ นี้ จะได้ดูแม่ผ่องในรายการ สินเจริญบราเธอร์โชว์ ด้วยนะ และเห็นว่าแม่แกอายุกว่า80 ปี แต่หมุนตามโลกน่าดูเพราะในบ้านมีจานดาวเทียม ทีวีจอแบนไว้ดูข่าวสารซะด้วย

"นคร ศรีเพชร"
[email protected]