ศิลป์แห่งแผ่นดิน - กินก๋วยเตี๋ยวเที่ยววัด | คมชัดลึก

  ผมเองก็ไม่รู้จะจับจุดเอาตรงไหนถึงความเป็นก๋วยเตี๋ยวสุโขทัย จะเอาตรงที่ว่า ใส่ถั่วฝักยาว หรือจะที่รสเปรี้ยวของมะนาว เอาเป็นว่าให้นักชิมแต่ละท่านไปหาคำนิยามกันเอาเอง แต่ที่แน่ๆ ก๋วยเตี๋ยวสูตรสุโขทัยได้ขึ้นแท่นต้นตำรับ มีศักดิ์ศรีไม่น้อยหน้าก๋วยเตี๋ยวเรือรังสิต ก๋วยเตี๋ยวเรืออยุธยา ก๋วยเตี๋ยวสุโขทัยยังแผ่อิทธิพลครอบครองพิษณุโลกไว้ทั้งเมือง

 ผมอยู่นครสวรรค์ยังได้กินก๋วยเตี๋ยวสูตรสุโขทัยที่ต่อยอดได้อย่างสมบูรณ์แบบแยบยล เมืองปากน้ำโพขึ้นชื่อลือชาเรื่องอาหารการกิน มีร้านอาหารปลาแม่น้ำ เริ่มตั้งแต่พยุหะคีรีเรื่อยมา ในตัวเมืองก็มีแพอาหารเรียงรายตามลำน้ำ โดยเฉพาะหน้าศาลากลางที่มีการจัดระเบียบปรับปรุงภูมิทัศน์ใหม่ไว้ต้อนรับนักท่องเที่ยว กลางใจเมืองมีร้านอาหารจีนหลากหลาย ทั้งแบบฮกเกี้ยน และแต้จิ๋ว มีร้านเบเกอรี่ดีๆ หลายร้าน หลายสูตร มีขนมจีบซาลาเปา ติ่มซำ ไม่นับขนมเปี๊ยะที่ละลานตา พาเวียนหัวไม่รู้จะเลือกเจ้าไหน ที่น่าตระเวนชิมไปทุกร้านก็คือ ก๋วยเตี๋ยวสูตรต่างๆ ทั้งแบบจีน แบบไทย เจ้าใหม่ เจ้าเก่า ทั้งสูตรดั้งเดิม สูตรนำเข้า เช่น ก๋วยเตี๋ยวสูตรสุโขทัย เป็นต้น

 ขับรถไปตามถนนโกสีย์ เลาะเลียบไปถึงช่วงปลายแควปิง ตรงบริเวณที่เรียกว่า “หน้าผา” มีสะพานใหม่ที่เพิ่งสร้างข้ามไปเกาะยม (บริเวณสามเหลี่ยมต้นเจ้าพระยา) เลยทางแยกตีนสะพานไปเล็กน้อย จะพบร้านก๋วยเตี๋ยว “ก๋วยเตี๋ยวหนังหมูถั่วฝักยาว” อยู่ทางซ้ายมือ

 ทีเด็ดของร้านนี้คือ หนังหมูต้มที่นุ่มแบบกรุบๆ หมูชิ้นต้มที่หั่นบางๆ ถั่วคั่วบดโขลกหยาบๆ และถั่วฝักยาวที่หั่นแฉลบจนได้เส้นยาวครึ่งคืบ น้ำซุปใสแจ๋ว ปรุงมาได้ที่แบบไม่ต้องปรุงเพิ่ม ผมกินไม่เก่งกระเพาะเล็กๆ ยังต้องสั่งเพิ่มอีกชาม

 เรื่องก๋วยเตี๋ยวเป็นเรื่องสำคัญระดับชาติเชียวครับ เพราะคนไทยนิยมบริโภคก๋วยเตี๋ยวกันมาก พอๆ กับชาวเวียดนามที่นิยม “เฝอ” แต่พูดถึงความหลากหลายในรสชาติ ผมว่าก๋วยเตี๋ยวของเรานี่ช่างสร้างช่างสรรค์กันเหมือนศิลปินสร้างผลงานศิลปะเชียว ใครคิดจะตั้งร้านขายก๋วยเตี๋ยวไม่มีวันจนหรอกครับ ขอเพียงแต่ให้เป็น “ของจริง” เท่านั้น ผมคนหนึ่งละครับจะตามไปอุดหนุนเป็นประจำ จริงๆ นะครับ ผมยินดีขับรถเป็นระยะทาง 40-50 กม. เพื่อจะไปหาก๋วยเตี๋ยวอร่อยๆ กิน

 อิ่ม “ก๋วยเตี๋ยวหนังหมูถั่วฝักยาว” แล้ว ก็ขับรถขึ้นสะพานข้าม “แควปิง” แวะชม “วัดสโมสร” ก่อนจะขึ้นสะพานข้าม “แควน่าน” ตรงช่วงวัดเกรียงไกรกลาง ซึ่งพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว พระพุทธเจ้าหลวงของปวงชนเคยเสด็จฯ ทางชลมารคผ่านมา เมื่อร้อยกว่าปีที่แล้ว ครั้งนั้นทอดพระเนตรเห็นวัดนี้จมอยู่ในน้ำจึงพระราชทานนามว่า วัด “คงคาราม”

 ปัจจุบันวัดเกรียงไกรกลางได้รับการจัดตั้งเป็นแหล่งท่องเที่ยวของจังหวัด จะมาทางบกหรือทางน้ำก็ได้ครับ จุดน่าสนใจของวัดนี้นอกจากอุโบสถและวิหารแล้ว ก็คือ “ฝูงลิง” ที่มีประชากรลิงหนาแน่นพอๆ กับที่ “เขาหน่อ” (อ.บรรพตพิสัย) สำหรับคนขี้กลัวอย่างผม ไม่กล้าลงจากรถหรอกครับ

 วัดเกรียงไกรกลางอยู่ริมฝั่งตะวันออกของแควน่าน เช่นเดียวกับวัดเกรียงไกรเหนือ ส่วนวัดเกรียงไกรใต้ อยู่ฝั่งตรงข้าม บริเวณสามเหลี่ยมปากแควที่เป็นต้นแม่น้ำเจ้าพระยานั้นแหละครับ

 เขียนเรื่องก๋วยเตี๋ยวแล้วเลี้ยวพาชมวัด อยากจะบอกนักเดินทางว่า อย่าเห็นเมืองนครสวรรค์เป็นเพียงทางผ่านเพราะคำว่า “ประตูสู่ภาคเหนือ” เมืองปากน้ำโพมีรายละเอียดละเมียดละไมไว้ให้ละเลียดลิ้มรสสุนทรีย์ใครจะทำสารคดีเรื่องก๋วยเตี๋ยวปากน้ำโพ ผมการันตีร้านก๋วยเตี๋ยวสุดยอดสิบอันดับให้ก็ยังได้ครับ

 ผมถือว่า ปากน้ำโพของผม เป็น “ชุมทางก๋วยเตี๋ยว” ระดับภาค เห็นควรให้หน่วยงานองค์กรต่างๆ ที่มีกำลังมาช่วยกันดู ช่วยกันมองให้ความสำคัญต่อ “วัฒนธรรมก๋วยเตี๋ยว” ของจังหวัดเราให้เอิกเริกเกริกไกรด้วย...

 เริ่มจากทำ “แผนที่ก๋วยเตี๋ยว” ไว้ให้นักท่องเที่ยวใช้เป็นคู่มือเพื่ออำนวยความสะดวก...นี่ไม่ใช่พูดเล่นนะครับ

"ศักดิ์สิริ มีสมสืบ"