
พรมแดนของโลกมายา - เรียวจิ ซากาโมโตะ
อัลบั้มดีวีดี Watch-Ryuichi Sakamoto Playing the Piano 2009 Japan GLACIER เสียงลมพัดกรรโชก เสียงน้ำไหลริน เข้าใจว่าเป็นเสียงที่เกิดขึ้นจากเอฟเฟกต์ผ่านคีย์บอร์ด เสียงคอร์ดจากเปียโนดังขึ้น เรียวจิปรากฏตัวขึ้นท่ามกลางความมืด เขาเอามือดีดสายเปียโนเหมือนเด็ก
“ผมอยากบอกเล่าถึงการเปลี่ยนแปลงชั้นบรรยากาศบนเกาะกรีนแลนด์”
บทเพลงที่เขากำลังจะเล่นต่อไปคงมีส่วนเกี่ยวข้องกับข้อความนั้น HIBARI เริ่มเล่นทำนองเพลงย้ำซ้ำไปมาแต่สละสลวย มีเปียโนอีกตัววางชิดกันทำหน้าที่เป็นซีเควนเซอร์ TAMAGO 2004 ขึ้นเพลงช้าบรรยากาศค่อนข้างเหงา โรแมนติกอ่อนหวานสงบเงียบ แตกทำนองออกไปอีก MIZU NO NAKA NO BAGATELLE เพลงช้าๆ เนื้อหาดนตรีมีกลิ่นอายชนบทเจืออยู่ ดนตรีสละสลวยและอบอุ่น AUBADE ทำนองสละสลวยย้ำซ้ำไปมาหลายรอบ บนจอเป็นภาพดาวกะพริบเต็มท้องฟ้า
SILK ENDROLL ทำนองเพลงเล่าเรื่อง เน้นย้ำ กล้องเน้นสีหน้าของเขาแสดงออกทางอารมณ์ กับความสัมพันธ์ของน้ำหนักมือที่เคาะลงบนแป้นคีย์บอร์ด แม้เพลงจะค่อนข้างสั้นแต่เรื่องราวทางดนตรีมากมาย TANGO กล้องเน้นที่การเคลื่อนไหวของนิ้วกับความสัมพันธ์ของเสียงดนตรี เหงาและแฝงไว้ด้วยความหวาน BIBO NO AOZORA เปียโนอีกตัวแสดงบทบาทเป็นดนตรีพื้น ตัวที่เขาเล่นคือทำนองนำ งดงามเรียบง่ายไร้จริตมารยา ในช่วงท้ายมี improvise เล็กๆ ก่อนจะแตกทำนองออกไปสู่บทจบ พักครึ่งแรก
AONEKO NO TORSO ขึ้นทำนองเรียบๆ ในตอนแรก แล้วเริ่มมีความหลากหลายขึ้นเรื่อยๆ THE SHELTERING SKY ทำนองเพลงฟังออกว่าเป็นบทพรรณนา เล่นย้ำในตอนแรก ค่อยเล่าเรื่องราวต่อมา SELF PORTRAIT ทำนองเหมือนค่อยบรรจงวาดภาพร่างขึ้นมา มีภาพกราฟฟิกปรากฏบนจอ ไล่เรียงทำนองไปเรื่อยเหมือนร่ายยาว แล้วสร้างทำนองใหม่แตกออกไป อยากจะบอกว่าเพลงนี้มีโน้ตติดหูอย่างไม่รู้ตัว PERSPECTIVE มีภาพศิลปะบนจอและข้อความว่า “ทุกๆ วันผมเปิดหน้าต่าง” ทำนองเพลงน่าจะพรรณนาถึงภาพที่เขาเห็นนอกหน้าต่างหรืออากาศที่สูดเข้าผ่านทางหน้าต่าง หรือเพียงแค่จินตนาการ
TIBETAN DANCE เล่นโน้ตย้ำซ้ำทำนองเดิม แต่ลีลาดนตรีกระเดียดไปทางแจ๊ส บนจอมีแสงๆ ไฟสีฟ้าเป็นวงเขียนว่า “In Reality” เรียวจิใส่จังหวะสมัยใหม่เข้าไปเหมือนเจตนา
THOUSAND KNIVES เพลงค่อนข้างเร็วเพลงแรกที่เขาเล่นในคอนเสิร์ตนี้ มีความตื่นเต้นเกิดขึ้นจากโน้ตที่เขาเลือกใช้ ในช่วงท้ายเขาโชว์ลีลา improvise แบบแจ๊ส ดูสีหน้าของเขามีความสุขมาก
AQUA กลับมาสู่บรรยากาศสงบอีกครั้ง ดนตรีมีกลิ่นอายสะอาดบริสุทธิ์เจืออยู่อย่างชัดเจน ทำนองเพลงหมดจดงดงาม มันคือการพรรณนาภาพภูเขาน้ำเข็งขั้วโลกเหนือกำลังจะละลาย เป็นภาพนิมิตของศิลปินดนตรีระดับซูเปอร์สตาร์คนหนึ่ง ผ่านงานศิลปะดนตรีของเขา แม้ไม่ผ่านจากปากคำของเขาโดยตรง สำนึกในภาวะโลกร้อน ได้แสดงออกผ่านเพลงแรกถึงเพลงสุดท้ายว่า น่าจะมีความเกี่ยวเนื่องกัน จบลงด้วยเสียงปรบมือยาวนาน
นี่คือความทรงจำงดงามของผมเกี่ยวกับเรียวจิ ผมรู้จักชื่อเสียงของเขากว่า 25 ปี เพิ่งรู้จักผลงานและฝีมือของเขา ในยามที่เขาคืนสู่สามัญ
"วีระศักดิ์ สุนทรศรี"



