บันเทิง

ศิลป์แห่งแผ่นดิน - ก๋วยเตี๋ยวสุโขทัย

ศิลป์แห่งแผ่นดิน - ก๋วยเตี๋ยวสุโขทัย

06 ก.ค. 2553

เล่าเรื่อง “พระร่วง” ให้เขาฟัง ลูกชายก็เลยอยากไปเห็นพระร่วงตัวจริง ไม่เอาแบบหลอกๆ อย่าง “บ่อน้ำพุพระร่วง” ที่พ่อเคยพาไปดู

  บ่อน้ำพุพระร่วงที่ว่าคือ ที่ อ.โกสัมพี จ.กำแพงเพชร ซึ่งวันนั้นเราเหลือบไปเห็นป้ายของการท่องเที่ยวฯ ที่ติดไว้ริมทางหลวง ป้ายสีน้ำเงินมีสัญลักษณ์รูปน้ำพุพวยพุ่งขึ้นสู่ท้องฟ้า พาให้เราจินตนาการไปว่า น้ำพุพระร่วงคงจะพุ่งขึ้นอย่างในรูป แต่เมื่อเราขับรถไปถึงเด็กชายของผมก็ต้องผิดหวัง เพราะมีแต่บ่อซีเมนต์หลายบ่อ ที่มีท่อพลาสติกส่งน้ำเลี้ยงบ่อไว้ แต่ละบ่ออุณหภูมิไม่เท่ากัน เราไม่วายคิดระแวงสงสัยว่าเขาน่าจะติดตั้งเครื่องทำความร้อนไว้ หาใช่น้ำร้อนตามธรรมชาติไม่ ซึ่งเราคงขี้ระแวงเกินเหตุไปนั่นแหละ

 คราวนี้ผมจึงพาลูกชาย ผาเมฆ ไปชมอุทยานประวัติศาสตร์สุโขทัย เพื่อให้เขาได้ดื่มซับบรรยากาศจากร่องรอยประวัติศาสตร์ ไปคลุกเคล้ากับเรื่องเล่าแบบเป็นตุเป็นตะของพ่อ

 เราใช้เวลาส่วนใหญ่ไปกับการเดินดูชมวัดมหาธาตุ ผมเองแทบไม่มีความรู้ที่จะสนองความอยากรู้ช่างซักช่างถามของลูกได้เลย ที่โม้เอาไว้ว่า พระร่วงเจ้าแอบไปอยู่หลังพระพุทธรูปแล้วพูดผ่านองค์พระเพื่อปลุกใจเหล่าทหารก่อนออกรบ ผมก็ต้องอับจนต่อคำถามที่รุกเร้า อธิบายได้เพียงเรื่องรูปทรงสถาปัตยกรรม อ้างอิงพุทธศักราชตามหนังสือที่เคยเรียนมา ยังดีที่ได้นั่งลงเงียบๆ เขียนภาพลายเส้นยึกยือ แต่แล้วลูกชายคนโตก็รบเร้าให้พาไปดู “ขอมดำดิน” ซึ่งผมบ่ายเบี่ยงเลี้ยงเร่เฉไฉไปว่า วันนี้คงไม่มีเวลา

 ลูกชายคนเล็ก “รินคม” ของผมก็มาด้วย เด็กอายุขวบครึ่งก็รู้สึกสนุกตื่นเต้นไปกับเขาด้วย
 เจ้าตัวเล็กเดินเตาะแตะไปตามทางที่ลาดปูด้วยอิฐโบราณ เห็นพระพุทธรูปก็ยกมือไหว้ แล้วพูดว่า “พระตัวใหญ่”
 เราตระเวนเที่ยวไปทั่วบริเวณอุทยานประวัติศาสตร์ มื้อกลางวันหาก๋วยเตี๋ยวสุโขทัยกินพร้อม “ขนมจีนบ้านนา”
 ก๋วยเตี๋ยวสุโขทัยเป็นต้นตำรับต้มยำมะนาว ใส่ถั่วฝักยาวเป็นเอกลักษณ์

 ส่วนขนมจีนบ้านนา ปัจจุบันเขาจับหัวขนาดเล็กเท่าลูกซาลาเปา ในหนึ่งจานมีห้าหัว แต่ละหัวมีแต่งสีด้วยสีเขียวใบเตย สีส้มแครอท สีม่วงดอกอัญชัน สีเหลืองฟักทอง และสีขาว สีของแป้ง มีทั้งน้ำยา น้ำพริก น้ำเงี้ยว แกงเขียวหวาน ใส่มาในโถเล็กๆ ตามแต่จะสั่ง เป็นมื้อกลางวันที่แสนวิเศษ และพิเศษจริงๆ ในราคาปกติ ขนมจีนชุดละ 30 บาท ก๋วยเตี๋ยวก็ 25-30 บาท

 ระหว่างทางช่วงกงไกรลาส ณ สุโขทัย มีร้านค้าขายไม้กวาดนานาชนิด หลากหลายรูปร่าง มีเครื่องจักสานฝีมือประณีต ขากลับเราผ่าน อ.คีรีมาศ ที่ขึ้นชื่อด้านเครื่องปั้นดินเผา เมื่อหลายปีก่อน เคยแวะมาพร้อมกวีรัตนโกสินทร์ เนาวรัตน์ พงษ์ไพบูลย์ เพื่อเยี่ยมเยือนบ้าน “ป้าตี๋” “คนปั้นดิน” คนสำคัญของท้องถิ่น และของประเทศนี้

 “ลวดลายแบบป้าตี๋” กลายเป็นแบบยอดนิยมให้ช่างรุ่นหลังได้ยึดถือ และเดินตาม

 ขับรถผ่าน อ.คีรีมาศ เข้า อ.พรานกระต่าย สู่ตัวเมืองกำแพงเพชร ไม่มีเวลาแวะชมอุทยานประวัติศาสตร์กำแพงเพชร เพราะเย็นย่ำสนธยาแล้ว ขับรถตัดเข้าไปบรรจบถนนสายนครสวรรค์-พิษณุโลก เข้าพิจิตร เลยไปอีกยี่สิบกว่ากิโลเมตรถึง อ.ตะพานหิน แวะกินมื้อเย็นที่ร้าน “จิบอิ้ว” ร้านอาหารจีนเก่าแก่ของอำเภอ แต่เดิมอยู่ริมน้ำ เมื่อถึงรุ่นลูกได้ย้ายมาอยู่ด้านในแถว “ตีนสะพาน” มีหลายรายการอร่อยเด็ดถูกใจลิ้นจระเข้อย่างผมเป็นล้นพ้น

" ศักดิ์สิริ มีสมสืบ"