
ศิลป์แห่งแผ่นดิน - จิตรกรหัวใจทระนง
เลยครึ่งเดือนมิถุนายนแล้ว ฝนยังไม่ยอมตกอย่างจริงๆ จังๆ บ้างเลย มีแต่โปรยปรายลง กะปริดกะปรอยแบบเสียไม่ได้ เหมือนไม่เต็มใจ แล้วนี่กรมอุตุวิทยา ยังมาพยากรณ์ว่า ฝนจะทิ้งช่วงไปเสียอีก
แม่น้ำเจ้าพระยาของผมช่วงใต้เขื่อนลงไปสิบกว่ากิโลเมตร ยังคงแห้งแล้ง สงสารพิธีกรหนุ่มรายการ “ลุยไม่รู้โรย” ที่ต้องเดินลงไปตักน้ำแม่น้ำเจ้าพระยามาให้จิตรกรหนุ่มผู้เขียนภาพด้วยปากสำหรับผสมสีวาดรูป
ทนง โคตรชมพู คือนามจิตรกรหัวใจทระนง ผู้ซึ่งอยู่ระหว่างการเดินทางวาดรูปสายน้ำแห่งแผ่นดิน เขาใช้เวลาตลอดปีที่ผ่านมาเดินทางไปทั่วทุกภาคของประเทศ เพื่อวาดภาพ “แม่น้ำ” สายสำคัญ
ช่วงฤดูร้อนเดือน เมษายน-พฤษภาคม เขามาเยือนที่ราบลุ่มภาคกลาง แวะเวียนมาถึงถิ่นอู่ข้าวอู่น้ำสำคัญของประเทศ ตระเวนไปตามสถานที่ต่างๆ ของลำน้ำเจ้าพระยา แม่น้ำท่าจีน แม่น้ำน้อย และแม่น้ำสะแกกรัง ไม่ว่าจะวาดรูปแม่น้ำสายไหน เขาจะใช้น้ำจากแม่น้ำสายนั้นมาผสมสี
นอกจากแม่น้ำสำคัญในประเทศแล้ว เขายังวาดรูปแม่น้ำ หรือแหล่งน้ำ เช่น ห้วย หนอง คลอง บึง ทะเลสาบ ยังอาจหาญวาดรูปทะเลซึ่งแน่นอนเขาก็ต้องใช้น้ำทะเลผสมสี
ล่าสุดเขาได้รับ น้ำเค็มที่เค็มที่สุดในโลกจากทะเลแห่งความตาย (Dead Sea) ซึ่งมิตรสหายของเขานำมาจากดินแดนที่ได้ชื่อว่า อยู่ต่ำที่สุดในโลก คือต่ำกว่าระดับน้ำทะเลถึง 400 เมตร นั่นคือบริเวณทะเลทรายแห่งจูดาย พร้อมภาพถ่ายงามๆ สำหรับใช้เป็นแบบ เพราะเขาไม่มีโอกาสเดินทางไปด้วยตนเอง
โครงการวาดรูปสายน้ำแห่งแผ่นดินของ ทนง โคตรชมพู ดำเนินมาได้ครึ่งทางแล้ว อีกไม่นาน ผลงานทั้งหมดจาก “ฝีปาก” ของเขาจะได้จัดแสดงอวด “วิริยภาพ” ซึ่งคงเป็นงานแสดงภาพเขียนที่น่าสนใจ
ทนง เดินทางมาเยือน แม่น้ำเจ้าพระยาอีกครั้งตามคำชวนเชิญของจิตรกรหญิงวัย “ดึกแล้วคุณขา” คือ คุณแม่ชุมสาย มีสมสืบ ของผม เพื่อร่วมการถ่ายทำรายการ “ลุยไม่รู้โรย” ซึ่งเป็นรายการน้องใหม่ของช่อง “ไทยโทรทัศน์” โดยจิตรกรต่างวัย วาดรูปอยู่เคียงกันที่ริมตลิ่งหน้าวัดมะปราง อำเภอสรรพยา จังหวัดชัยนาท
ผมเพิ่งมีโอกาสรู้จัก ทนง โคตรชมพู ในปีนี้เอง ได้เห็น “ตัวเป็นๆ” ของเขา ได้พูดคุยสนทนา แลกเปลี่ยนประสบการณ์ ซึ่งผมเองเป็นฝ่ายได้ประโยชน์จากประสบการณ์ชีวิตของเขาเสียมากกว่า ในช่วงเวลาที่สุขภาพของเขาไม่สู้ดี (จากปากคำของเขาเอง) ผมยังเห็นแววตามุ่งมั่น เห็นความกระตือรือร้น เขายังเดินทางอย่างทรหดเพื่อให้ความฝันดำเนินไปตามโครงการที่วาดไว้
เมื่อคราวแรกที่เขามาเยือน เขาได้วาดรูปคุณแม่ของผมไว้รูปหนึ่ง มาครั้งที่สอง เขาวาดรูปสายน้ำจากระยะไกล มองเห็นหาดทราย ลำน้ำที่แห้งขอด เห็นกลุ่มเรือนและแมกไม้ฝั่งกระโน้น
เขามาไกลจากท่าบ่อ หนองคาย เพื่อมาร่วมเป็นแขกรับเชิญของรายการ มาด้วยน้ำใจแห่งมิตรภาพ และด้วยความรักในศิลปะ ผมขออนุญาตใช้พื้นที่นี้แสดงความขอบคุณไว้ ณ ที่นี้ พร้อมส่งใจเอาใจช่วยให้เขามีสุขภาพแข็งแรง ให้ร่างกายฟื้นคืนพลังโดยไว ส่วนด้านจิตใจนั้น ผมไม่ห่วง เพราะเขามีพลังภายในที่แข็งแกร่ง เหนือมนุษย์ทั่วไปอยู่แล้วหลายเท่า
อยู่ใกล้ๆ เขา ทำให้ผมตระหนักถึงพลังของมนุษย์ ผมบอกตัวเองเลยว่าจะไม่ยอมแพ้
"ศักดิ์สิริ มีสมสืบ"



