สัญญาณก่อนเสียชีวิต "น้ำเงิน บุญหนัก" ลูกชายเล่า ฝันถึง "หรั่ง สังวริบุตร" | คมชัดลึก

ทำเอาแฟนละครหลายคนสะเทือนใจ สำหรับการจากไปของ "น้ำเงิน บุญหนัก" นักแสดงอาวุโส ที่เสียชีวิตลงอย่างสงบ ในวัย 83 ปี เมื่อช่วงเช้าวันที่ 8 ก.ค. 2569 ด้วยโรคชรา โดยครอบครัวได้จัดพิธีสวดพระอภิธรรม ที่ศาลา 11 ประเสริฐเดชาสันติ ณ วัดนวลจันทร์

 

โดย "ไก่ อาจณรงค์" ลูกชาย "น้ำเงิน บุญหนัก" ได้เปิดใจถึงคุณแม่ว่า ก่อนที่คุณแม่จากไปอย่างสงบ ท่านได้ฝันถึง "หรั่ง ไพรัช สังวริบุตร" ผู้จัดและผู้กํากับชื่อดัง ชวนเล่นละคร 

 

"คุณแม่น้ำเงินแกหยุดรับงานละครมาประมาณสัก 2-3 ปีแล้ว แกขับรถไม่ไหว แกเป็นคนที่ชอบขับรถเอง แต่ปัจจุบันก็ยังมีโทรมาให้แกไปรับงานอยู่ ซึ่งส่วนใหญ่แกก็จะบอกปฏิเสธไป เนื่องด้วยสุขภาพ ก็ตามวัย แกก็จะช้าลง ใช้ชีวิตการเดินการพูดก็จะช้าลง

 

จนเมื่อประมาณ 3-4 สัปดาห์ที่แล้ว แกนอนแล้วแกก็ตื่นสายมาก สายประมาณบ่าย 2-3  จนผมเข้าไปปลุก แกก็ตื่นขึ้นมา แกก็คงเพ้อไปเอง แกบอกว่าเมื่อคืนแกไปถ่ายละครกับอาหรั่งมา ผมก็เลยงงว่าแกไปยังไง ก็เลยถามไปแกก็บอกว่า แกขับรถไป ไปที่ลาดหลุมแก้ว พอเรามานั่งคุยกันก็เลยคิดว่าสงสัยแกคิดไปเอง จิตแกไปแล้ว ก็เลยคิดว่าครั้งนั้นแกเลยไปครึ่งหนึ่งแล้ว จนเมื่อวานนี้ ไปปลุกก็คือไม่ตื่นแล้ว

 

เรื่องสุขภาพปกติดี คุณแม่หลับไปเฉยๆ โรคประจำตัวก็เป็นตามผู้สูงอายุทั่วไป เบาหวานความดันทั่วไป หมอก็จ่ายยาปกติ แต่ไม่ได้มีโรคอะไรรุนแรง แกก็จากไปอย่างสงบ ถามว่าทำใจได้ไหม คือจริงๆ เราอยู่ด้วยกันเราก็รู้สึกได้ว่าแกตามสังขาร เราก็ทำใจแล้ว เราก็ได้ยินเรื่องนี้มาเยอะ ผู้ใหญ่ก็พร้อมที่จะไป ถามว่าได้มีการบอกกล่าวหรือว่าสั่งเสียกันไหม ปกติเวลาอยู่ด้วยกันไปทานข้าวด้วยกันแกก็จะพูดอย่างนี้บ่อยๆ ว่า ถ้าแม่ไม่อยู่ไก่ต้องทำอย่างโน้นอย่างนี้นะ

 

เรื่องที่คุณแม่ยังเป็นห่วง โดยรวมแกก็จะห่วงทุกเรื่อง เรายังเป็นเด็กในสายตาของแม่ตลอดเวลา ทุกวันนี้ขนาดแกเดินไม่ไหว แกก็ยังทำกับข้าวมาส่งให้ผมทานเป็นมื้อกลางวันทุกวัน ทั้งที่เดินไม่ไหวแล้ว

 

ในฐานะลูกชาย สมัยเราเป็นวัยรุ่นตอนเด็กๆ เราเห็นแม่เป็นดาราที่โด่งดัง ตอนนั้นยังไม่รู้สึกอะไรเท่าไหร่ ก็คิดว่าเป็นอาชีพ อาชีพหนึ่ง เห็นคนวิ่งเข้ามาขอถ่ายรูปเวลาไปไหนต่อไหน คือสมัยก่อนไปทานข้าวเดินไปสองก้าวคนก็มาขอถ่ายรูปตลอดเวลา แต่ตอนนี้เราเห็นแล้วว่า การเป็นดาราไม่ใช่เรื่องง่าย แกขึ้นชื่อเวลาไปถ่ายละครบทแกจะแม่นมาก ความจำแกดีมาก ทุกวันนี้ในห้องนอนแกมีบทละครหลายแหล่ ที่แกเล่น แกเก็บเอาไว้เป็นกอง เป็นชั้นๆ ในชีวิตแม่คืออยู่กับการแสดง

 

คุณแม่เป็นคนที่ชอบขับรถเอง เวลาจะไปกองก็ต้องขับรถเอง คือแกขับรถมาตั้งแต่สมัยสาวๆ แล้วต้องเป็นเกียร์ธรรมดา ในวันนี้หลายคนได้เห็นรอยยิ้มของเราทั้งคู่ ก็ตั้งใจจะส่งคุณแม่ด้วยรอยยิ้ม แม้แต่เมื่อวานตอนเข้าไปเจอร่างท่าน ผมก็ไปคุยกับท่านตามปกติ ก็พูดว่าทำไมไม่ลุก ลุกขึ้นมาทำงาน ก็แซวแก คือเวลาแกอยู่กับผมแกก็จะเป็นอีกมุมหนึ่ง ขี้เล่น มีอารมณ์ขัน เพราะตอนนี้ท่านไม่อยู่แล้ว เราก็พยายามรักษาบรรยากาศประมาณนั้นไว้

 

ก่อนทิ้งท้าย แม่ไม่ต้องห่วงไก่นะ ไก่รักแม่เปี๊ยกแค่นั้น ส่วนแฟนๆ ที่ยังรักท่าน ก็ขอบคุณสำหรับทุกสิ่งที่ผ่านมา ที่แฟนๆ ยังนึกถึงตลอดไม่เคยลืม นั่นก็จะเป็นสิ่งที่ทุกวันนี้ แม้แต่ตอนนี้แกยังนอนยิ้มอยู่เลย แกรับรู้ได้