ศิลป์แห่งแผ่นดิน - ไปจะไปไปทำ จุด จุด จุด | คมชัดลึก

  ระหว่างการเดินทางมีโอกาสได้พบผู้คนมากหน้า ทั้งที่สนิทสนมคุ้นเคย และได้พบเพื่อนใหม่ในบางคราว บางวันเวลาอันแสนดี บางครั้งกับคนที่รู้จักกันอยู่แล้วก็ได้กระชับมิตรภาพให้แน่นแฟ้นยิ่งขึ้น

 ระหว่างขับรถจากอำเภอเล็กๆ ของเชียงราย มาสู่อำเภอเงียบสงบอำเภอหนึ่ง ของพะเยาในเวลาค่ำคืนที่ฝนพรำ เพื่อนร่วมทางช่วงสั้นๆ ของผม ก็ยัดแผ่นซีดีเพลงเข้าช่องเครื่องเล่นในรถ เราต่างคนต่างเดินทางมาเป็นวิทยากรร่วมกันที่เชียงราย เมื่อเสร็จกิจกรรม เราชวนกันขับรถ (ของผม) ไปเยี่ยมเยือนเพื่อนนักเรียน (รุ่นพี่) ที่อำเภอแม่ใจ

 “เราต่างก็เป็นจุดไข่ปลาหนึ่งจุด การทำดีของเราเป็นดั่งจุดไข่ปลาหนึ่งจุด ทำดีหนึ่งครั้งเท่ากับจุดไข่ปลาหนึ่งจุด ทำดีสองครั้งเท่ากับจุดไขปลาสองจุด”

 นี่คือเนื้อเพลงที่ไม่น่าจะมีอะไร
 “.............ทำดีหนึ่งคนเท่ากับจุดไข่ปลาหนึ่งจุด ทำดีสองคนเท่ากับจุดไข่ปลาสองจุด ทำดีหลายครั้งเท่ากับจุดไข่ปลาหลายจุด ทำดีหลายคนเท่ากับจุดไข่ปลาหลายจุด”

 เนื้อเพลงท่อนต่อมาฟังดูน่าสนใจดี

 “นำจุดไข่ปลามาต่อกัน จุดไข่ปลาของฉันรวมกับจุดไข่ปลาของเธอ เกิดเป็นจุดไข่ปลาของเราต่อกันเข้า เอาจุดไข่ปลาไปโอบล้อมโลกให้เลิศเลอ” เนื้อเพลงอีกท่อนก็น่ายินดี แต่ครั้นถึงท่อนสุดท้าย ทำให้ผมที่กำลังขับรถฟังเพลงอยู่เพลินๆ ต้องผุดยิ้มอย่างอิ่มใจ

 “ไปเถอะไปมาไปด้วยกัน ไปเถอะไปมาไปกับฉัน ไปเถอะไปไปทำอะไรกัน ไปเถอะไปไปทำ จุด จุด จุด”

 ผมชอบมากเลยครับที่เพลงนี้ชวนเราไป “ทำ จุด จุด จุด” นั่นคือทำอะไร ก็ตามใจแต่ละคน ทำอะไรก็ได้ที่มันดีๆ จุด จุด จุด จุดไข่ปลาทั้งหลายนั้นเปิดโอกาสให้ทุกคน “เติมคำในช่องว่าง”

 ศิลปินท่านนี้คือ “กุดจี่” เขียนเป็นภาษาประกิตว่า “Good G” นามจริง “พรชัย แสนยะมูล” ที่นักอ่านรุ่นหนุ่มสาวจำนวนหนึ่ง (มาก) รู้จักเป็นอย่างดีเอามากๆ เพราะเขาเป็นนักเขียนเจ้าของผลงาน BESTSELLER มากกว่า 100,000 Copy (จากคำโปรยปก หนังสืออารมณ์ดี ซีดี อารีดม) ผลงาน “แมงมุมมอง” เคยเข้ารอบสุดท้ายรางวัลซีไรต์ (2550) มาแล้ว นั่นแสดงว่า ความเป็นนักเขียนและศิลปิน “ดารีดม” ของเขามิใช่สักแต่ตลกโปกฮาอ่างไร้ซึ่งสาระ

 เพลงในชุด KEEP THE WORLD เก็บโลกกลมๆ เอาไว้ให้ผมกับคุณ ทุกเพลงมีลูกขำ และมุกฮา อย่าง “กางเกงลิงตัวนั้นฉันเห็นมันอยู่บนหลังคา” (กางเกงลิงพเนจร) แต่ที่ผมอดขำไม่ได้ หัวเราะหึๆ แล้วกลายเป็นอึ้ง ทึ่ง และซึ้งในที่สุด ก็คือ เพลง “เหมาะเจาะ” ที่ขึ้นต้นมาอย่างสุดโรแมนติก “ฟ้า..ฟ้าสีทะเล..ทะเล..ทะเลสีฟ้า นัยน์ตาของเธอสีชมพู ฉันรู้ รู้ว่าเธอช่างฝัน ฝัน เธอฝันถึงใคร แล้วใครที่ฝันถึงเธอ หากอยากรู้ ลองสบตาฉันซิเออ อย่ามัวแต่เผลอ..สบตาวินมอเตอร์ไซค์”

 พอถึงตอน “สบตาวินมอเตอร์ไซค์ อารมณ์ของเพลง (ภาคดนตรี) ก็เปลี่ยนจากคลาสสิกเป็นจิ๊กโก๋ “เพราะมอเตอร์ไซค์วิน มันชอบกำเบรกให้หน้าอกของเธอไปเขกกับหลังของมัน...” นับจากท่อนนี้ไป เนื้อเพลงพาผู้ฟังไปสู่ความผะอืดผะอมเอามากๆ ไม่รู้ชะตากรรมว่าจะถูกกระชากลากถูไปหนไหน แต่สุดท้ายก็ลงเอยอย่าง “เหมาะเจาะ” ส่วนตัวผมขอยกให้เพลง “เหมาะเจาะ” และเพลง “จุดไข่ปลา” เป็นเพลงสุดยอดในอัลบั้ม และจัดให้เป็นเพลงสุด อึ้ง และทึ่งในรอบปี (รสนิยมส่วนตัว)

 ผมรู้จัก กุดจี่มานาน เคยพบเขาตั้งแต่สมัยยังเป็นหนุ่มเหน้า (ในกิจกรรมวรรณกรรมงานหนึ่งที่ภูพาน สกลนคร) เขาเขียนหนังสือ “เร็ว” เอามากๆ มีผลงานรวมเล่มเหยียบหลักร้อย มี “น้ำเสียง” ของตัวเองชัดเจน มีที่อยู่ ที่ยืน ที่เดิน บนถนนสายวรรณกรรม และดนตรีอย่างโดดเด่นสะดุดตา มีลูกสาวตัวน้อย “ต้นฉบับ” ที่น่ารักเหมือนแม่ (โชคดีที่หน้าตาเหมือนแม่)

 หลังแยกทางกันกลับบ้านใครบ้านมัน เขานั่งเครื่อง ส่วนผมขับรถ จากเชียงรายกลับนครสวรรค์ และขับต่อไปเป็นวิทยากรที่ชลบุรี ขับรถไป ฟังเพลงไป โดยฟังเพลง “จุดไข่ปลา” นับร้อยๆ เที่ยวประทับใจเอามากๆ สำนวน “เอามากๆ” นี่ก็ของกุดจี่เขา เพราะเขาเป็นคนขยันเอามากๆ ทั้งเขียนหนังสือ ผลิตหนังสือในนามสำนักพิมพ์ต่างๆ แต่งเพลง ร้องเพลง เดินสายบรรยาย อภิปราย ร่วมกิจกรรมต่างๆ หลากหลาย เป็นคอลัมนิสต์ เรตติ้งสูงเอามากๆ แต่อย่างไรเขาก็มีลูกสาวคนเดียว ไม่ได้มีลูกมากๆ ซึ่งในอนาคตไม่แน่ว่าเขาอาจจะอยากมีลูกมากๆ เอามากๆ ก็เป็นไปได้มาก

 ฉบับนี้เขียนถึง “กุดจี่” ก็เพราะลูกชายคนเล็กของผม (ขวบครึ่ง) ขอเพลง “จุด จุด” ฟังมาตลอดทาง หลายวันแล้วที่เจ้าตัวเล็กฟังเพลง “จุดไข่ปลา” ของอากุดจี่วันละหลายรอบ ไม่รู้ชอบอะไรนักหนา ผมเองก็ชักจะเบื่อ แต่จุดไข่ปลาที่เรียงรายอยู่ในอากาศธาตุนั้น ยังรอคอยให้ผู้คนทั้งหลายช่วยกันเติมคำในช่องว่าง ซึ่งผมถือว่าเป็น “มิติลึก” ของเพลงซึ่งดูเหมือนเพลง “ปล่อยมุก” อย่างตดๆ แค่นี่แหละคือความสำเร็จที่เป็นรูปธรรมของ นักเขียน ศิลปิน เพลงอารีดม นาม “กุดจี่” พรชัย แสนยะมูล ผมไม่รู้ว่า จุดไข่ปลาของ “กุดจี่” มี “กี่จุด” แต่ถ้านับรวมกับจุดไข่ปลาของคนอื่นทั้งหลายด้วย โลกเราก็น่าจะมีความหวัง

"ศักดิ์สิริ มีสมสืบ"