ไตรโทน - เซ็นทรัลเวิลด์ | คมชัดลึก

  วันนี้ผมจะพูดถึงสิ่งที่กระทบโดยตรงกับกลุ่มนักดนตรี และสังคมคนเมืองหลวง จากการสูญเสียห้างดังกล่าวโดยอย่าคิดไปในทางสองมาตรฐานกันเลยนะครับ

 คือแน่นอน ห้างเซ็นทรัลเวิลด์ เปรียบเสมือนสัญลักษณ์ประจำเมืองหลวงของเรา ไม่ว่าจะเป็นที่ตั้ง อยู่ใจกลางตำแหน่งแยกราชประสงค์ เป็นบริเวณที่มีทั้งโรงแรมหรู แหล่งช็อปปิ้ง และสิ่งศักดิ์สิทธิ์ให้กราบไหว้ เรียกได้ว่า พ่อแม่พี่น้องลุงป้าน้าอามาเดินเที่ยวกันได้ทั่วหน้า ตลอดจนชาวต่างชาติ ทั้งเอเชียและฝรั่งมาเมืองไทย ไม่เรียกตุ๊กตุ๊กมาแยกราชประสงค์ก็เหมือนกับว่ามาไม่ถึงมืองไทย

 ความโดดเด่นของเซ็นทรัลเวิลด์อีกอย่างก็คือ สำหรับคนที่กระเป๋าหนักก็เดินได้ คนกระเป๋าเบาก็เดินดี หมายถึงสินค้าราคาหลากหลาย เข้าถึงได้ในคนทุกระดับ ถ้าเปรียบกับเกสร หรือพารากอนนั้น ราคาสินค้าน่าจะต่างกันอย่างมาก หน้าร้อนชาวไทยเดินเข้ามาหลบร้อนกันก็ไม่รู้สึกเขิน เพราะความใหญ่โตของห้าง แอบไปหลบมุมนั่งคุยบริเวณโรงหนังทั้งวันก็ไม่มีใครมาไล่ ห้องน้ำก็ไม่เสียตังค์ อันนี้เจอมากะตัวเองเลย ห้องน้ำที่ห้างเซฟฟิจเจ็ส ที่ลอนดอน ห้างหรูมาก เข้าห้องน้ำต้องเสียตังค์ ที่อังกฤษหวงมากครับการใช้ห้องน้ำเนี่ย แปลก 

 เซ็นทรัลเวิลด์ของเรา อยู่ไปทั้งวันเลย พ่อแม่พี่น้องหิวก็ทานอาหารหลักสิบหลักร้อยจนหลักพันบาท มีให้เลือกกันอย่างหลากหลาย นั่งประชุมกันที่ร้านกาแฟต่อ โอ้โหสุดชิล ดูหนังเสริมสวยเฟอร์นิเจอร์ วันดีคืนดีมีอีเวนท์ มีดารามาโชว์ตัวให้ดูกันฟรีอีก ตกเย็นก็มีการแสดงคอนเสิร์ตตามลานเบียร์ให้ดูฟรี ถ้านิยมเกาะรั้วดู

 ในช่วงปลายปีนะครับสำหรับลานเบียร์ นักดนตรีมีรายได้กันทั่วหน้า ไม่ว่าจะมีชื่อเสียงหรือไม่มีชื่อเสียง แต่ฝีมือดีๆ ทั้งนั้น สนุกคึกคักสุดๆ ละครับ เซ็นทรัลเวิลด์มีครบ เอาเป็นว่าหยุดบรรยายแค่นี้ก่อน มันเศร้านะครับ เที่ยวนี้เขมรไม่ได้บุก แต่ไทยบุกไทย ไม่ใช่ไทยใหญ่นะครับ แต่เป็นคนไทย

 เอาเรื่องของผมบ้าง ผมไปทำอะไรบ่อยๆ ที่นี่ แน่นอนครับ เริ่มจากดูแลเครื่องดนตรีเครื่องมือทำมาหากิน ที่นี่มีร้านโปรดผมถึง 4 ร้าน ไม่ว่าจะเป็นกีตาร์ โอเวชั่น เฟนเดอร์ หรือร้านตัวแทนเอฟเฟ็คกีตาร์ที่ชั้น 4 หรือร้านขายกีตาร์เจมส์ เทเลอร์ พร้อมกับเป็นเอเย่นต์แอมป์กีตาร์ ยี่ห้อคอช (kosh) เป็นแอมป์กีตาร์ที่สุดยอดที่เคยเล่นมาบนโลกใบนี้เลยครับ เสียงใสเป็นสังกะสี พอจะดุก็ดุแบบผู้ดีที่เล่นเล่นกีตาร์เหนียวๆ ได้ลองมาเป็นเดือนแล้วครับว่าจะซื้อเก็บซะหน่อย เก็บตังค์อยู่ตั้งนานเกิดเรื่องซะก่อน ซื้อปิกซื้อสายกีตาร์ก็ที่นี่แหละครับ จอดรถสะดวก พอมาแล้วก็ทำอะไรได้หลายอย่าง เกี่ยวกับเรื่องโทรศัพท์ คอมพิวเตอร์ จนดูหนังโรงแบบวีไอพี แหมมันสะดวก เพราะคนก็ไม่เยอะจนเกินไปนัก เนื่องจากมีพารากอน และเอ็มโพเรี่ยม แบ่งๆ คนกันไป อยู่มาวันหนึ่งก็ต้องปิดตัวลงอย่างพริบตา ถึงแม้ว่าไฟไหม้ไปบางส่วน แต่ก็คงต้องปิดกันไปอีกนาน ในใจลึกๆ ก็ห่วงเหมือนกันว่า กีตาร์ดีๆ เหล่านั้น โดนโจรกรรมไปบ้างหรือเปล่า ถ้ามีใครมาขายถูกๆ ก็คงไม่กล้าซื้อ เพราะเดี๋ยวโดนซื้อของโจร หวังว่าคงไม่เห็นกีตาร์เฟนเดอร์ กับแอมป์ คอช เล่นอยู่แถวท้องนานะครับ

 ปลายปีนี้นักดนตรีที่เตรียมรับเงินจากมหกรรมทางดนตรีที่เป็นประเพณีของคนกรุงเทพฯ ไปแล้ว ความฝันนั้นก็คงจะดับไป เพราะลานเบียร์ที่เป็นสงครามการพีอาร์ของยี่ห้อเบียร์ที่ใหญ่ที่สุดได้หายวับไปกับตาเลยทีเดียว ถึงแม้ว่าจะย้ายไปจัดที่อื่น วงที่จะถูกจัดลงเล่นในเวทีก็คงต้องเป็นเบอร์หลักๆ ต้นๆ ของวงการ 

 เป็นที่หน้าเสียใจจริงๆ ครับ คนไทยแตกแยกกันขนาดนี้ ทุกคนที่ติดตามเรื่องราวแบบในเชิงลึก คงจะไม่มีอะไรพูด ได้แค่รอ และทำใจ ว่าจะเป็นอย่างไรต่อไป ผมคนหนึ่งแหละครับ ติดตามอย่างลึกซึ้ง โดยที่ไม่สามารถพูดออกไปได้หมด แต่ก็อยากวิงวอนต่อพระเจ้า ให้ปมปัญหานี้หมดไปสักที ซึ่งผมว่ามันเป็นปมที่คลายยากที่สุด แต่พระเจ้าทำได้ทุกอย่างครับ

 ไม่อยากเห็นประเทศไทยแตกเป็นเสี่ยงๆ เหมือนยูโกสลาเวีย ลองไปอ่านประวัติที่ประเทศนี้ล่มสลายดูครับ คล้ายกับเราอย่างมาก

"จิรายุส วรรธนะสิน"