
พรมแดนของโลกมายา - ตำนานโฟล์คบลูส์ทัวร์ยุโรป 1962-1966 (Volume 1)
อัลบั้มดีวีดี The American Folk Blues Festival 1962-1966 (Volume 1-2) 2 อัลบั้มบันทึกการแสดงของศิลปินบลูส์ขนานแท้ ถ่ายทำเป็นภาพยนตร์ขาวดำ คุณภาพของภาพและระบบเสียงอยู่ในขั้นดี
เพลงที่ 1 Call Me When You Need Me (1962) T-Bone Walker เล่นกีตาร์ในฉากนอกชานบ้านไม้ในชนบท มีหญิงสาวนั่งถักโครเชต์ มีผู้ชายร้องเพลงจีบ เป็นโฟล์กบลูส์เรียบง่ายมีแบบแผน
เพลงที่ 2 Hootin’ Blues (1962) Sonny Terry & Brownie McGhee ดนตรีบรรเลง 2 ชิ้น กีตาร์กับฮาร์โมนิก้า มีลูกคู่ยืนปรบมืออยู่ด้านหลังประกอบจังหวะ มีการเต้นรำแบบพื้นบ้านในบรรยากาศสนุกสนาน
เพลงที่ 3 The Blues is Everywhere (1962) Memphis Slim เป็นสแตนดาร์ดบลูส์คนเมืองใหญ่ มีเครื่องดนตรีครบเครื่อง อาทิ เปียโน กีตาร์ เบส กลอง ดนตรีเพราะและฟังสบายหู
เพลงที่ 4 I Can’t Quit You Baby (1964) Otis Rush นักกีตาร์หนุ่มถนัดซ้ายตรงนี้เป็นคอนเสิร์ตที่มีผู้ชมนั่งฟังอย่างเรียบร้อย เพลงที่ 5-6 ขอข้ามไป เพลงที่ 7 Hobo Blues (1965) John Lee Hooker ยืนร้องเล่นกีตาร์ในฉากเรือนไม้ 2 ชั้นจำลองภาพเมืองในชนบท แนวทางการเล่นกีตาร์ของเขาควรศึกษาไว้เป็นพื้นฐาน
เพลงที่ 8 Five Long Years (1966) Eddie Boyd เป็นดนตรีบลูส์สำเนียงใหม่คนเล่นกีตาร์ใช้ Fender Strato สำเนียงนี้คงมีอิทธิพลต่อ อีริค แคลปตัน ไม่มากก็น้อย เพลงที่ 9 Shakey’s Blues (1966) Walter “Shakey” Horton ลีลาและเทคนิคการเล่นฮาร์โมนิก้าของเขาน่าจะมีอิทธิพลต่อศิลปินบลูส์ร็อกรุ่นหลังไม่น้อย
เพลงที่ 10 Hoodoo Man Blues <http://www.rhapsody.com/goto?rcid=tra.3955799&artistId=art.6383> (1966) Junior Wells เล่นฮาร์โมนิก้าและร้องดีทีเดียว
เพลงที่ 11 Mean Stepfather (1963) Big Joe Williams เล่นและร้องคนเดียว กีตาร์มีรอยแตกปะไว้ด้วยปลาสเตอร์ เป็นโฟล์กบลูส์แท้ เพลงที่ 12 Going Down to the River (1965) Mississippi Fred McDowell ดนตรีโฟล์กบลูส์เล่นและร้องคนเดียวสไลด์กีตาร์ด้วย
เพลงที่ 13 Weak Brain And Narrow Mind (1964) Willie Dixon ปกติแล้วเขาเล่นเบส เพลงนี้เป็นฉากในห้องนอน เขาเล่นกีตาร์ ร้องเพลง บรรยากาศเหงามาก
เพลงที่ 14 Nine Below Zero (1963) Sonny Boy Williamson ถูกแนะนำโดย Memphis Slim เขาเป็นนักเล่นฮาร์โมนิก้าระดับยอดฝีมือและร้องเพลงได้ดีมากคนหนึ่ง วงดนตรีที่เล่นด้วยกันก็เล่นได้ดีมาก เสียงปรบมือจากผู้ชมผู้ฟังเป็นประจักษ์พยานได้
เพลงที่ 15 Spann’s Blues (1963) Otis Spann เป็นนักเปียโนที่เล่นได้พลิ้วมากคนหนึ่ง อีกทั้งยังร้องเพลงได้ดี เป็นดนตรีบลูส์ 12 ห้อง ในช่วงบรรเลงกล้องจะจับที่นิ้วของเขาตลอด
เพลงที่ 16 Got My Mojo Working (1963) Muddy Waters ศิลปินบลูส์ระดับตำนาน การแสดงครั้งนี้เขาไม่ได้เล่นกีตาร์ มี Sonny Boy Williamson เล่นฮาร์โมนิก้าให้ ในช่วงบรรเลงดนตรีเล่นกันอย่างมีชีวิตชีวา เพลงสุดท้าย Bye Bye Blues (1963) ศิลปินออกมายืนเรียงและร้องกันคนละท่อน 2 ท่อน บรรยากาศของการลาจากที่รักและมีชีวิตชีวา ที่น่าสนใจยังมีของแถมเป็นอัลบั้มภาพของศิลปินให้เลือกชนได้อีก
(โปรดติดตาม Volume 2)
"วีระศักดิ์ สุนทรศรี"



