ศิลป์แห่งแผ่นดิน-โต๋เต๋เลบูห์จูเลีย | คมชัดลึก

 ชาวอินเดียจากรัฐทมิฬนาดู มาตั้งรกรากอยู่ที่นี่นับเนื่องกว่าร้อยปี พร้อมๆ กับคนอังกฤษ เมือง “จอร์จทาวน์” เป็นเมืองหลวงของรัฐปีนัง ชื่อเมืองก็คือนามของพระเจ้าจอร์จที่ 3 แห่งสหราชอาณาจักร

 โรงแรมเล็กๆ ราคาถูก (30-70 ริงกิต) มีให้เลือกมากมาย โรงแรมที่พักราคา 50 ริงกิต (ประมาณ 500 บาท) มีเครื่องปรับอากาศ มีห้องน้ำ ไม่มีตู้เย็น ไม่มีโทรทัศน์

 ย่านตลาดอินเดีย อยู่บนถนนสายหลักสายหนึ่ง ซึ่งมีถนนซอยแยกออกทางซ้ายขวาเหมือนก้างปลา ริมทางมีร้านโรตี ชา กาแฟ มีแผงขายของ ประเภทแผ่นซีดีเพลง และภาพยนตร์ เครื่องรางของขลัง วัตถุบูชาทางศาสนา เทวรูปต่างๆ ของฮินดู ร้านรวงเรียงราย หลากหลายสินค้า เช่น เสื้อผ้าอาภรณ์ ร้านขายเครื่องเทศส่งกลิ่นหอม ป้ายร้านค้า ภาษาทมิฬ ฮินดี ดูละลานตาในย่านชุมชนมีศาสนสถาน “วัดแขก” เทวาลัย ในศาสนาฮินดูเป็นรูปปรางค์ปราสาท มีรูปปั้นเทวะประดับประดา

 ผมเคยตระเวน “อินเดียใต้” ร่วมกับคณะเดินทางที่นำโดยคุณไมเคิลไรท์ “ฝรั่งหัวใจสยาม” ผู้ล่วงลับ ได้รับทั้งความรู้และความรู้สึกประทับใจ โดยเฉพาะศาสนสถานที่เมือง “มาดูไร” ที่คุณไมเคิลถึงกับพร่ำพรรณนาว่ายิ่งใหญ่ อลังการ ไม่น้อยหน้านครวัดของเขมรเลยทีเดียว

 ที่ ปีนัง ผมก็ได้เข้าชม “วัดแขก” อยู่ 2 แห่งได้กราบไหว้เทวรูป “เจ้าแม่กาลี” “พระศิวะ” “พิฆเนศ” ช่วงกลางวันอากาศร้อนแดดจ้า หาอาหารประเภทข้าวกับแกงที่หนักเครื่องเทศใส่ท้อง ทำให้ร้อนรุ่มไปกันใหญ่

 เกาะปีนัง มีพื้นที่ประมาณ 285 ตารางกิโลเมตร เป็นส่วนหนึ่งของรัฐปีนัง ซึ่งมีพื้นที่อยู่บนแผ่นดินใหญ่ ประมาณ 760 ตารางกิโลเมตร มีช่องแคบ (ความกว้าง 3 กม.) กั้นระหว่างเมืองบัตเตอร์เวิร์ธ และเมืองจอร์จทาวน์ (เมืองหลวงของรัฐ) เชื่อมต่อกันด้วยสะพานที่มีความยาว 7 กิโลเมตร ซึ่งเป็นสะพานข้ามทะเลที่ยาวที่สุดในภูมิภาคเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ การเดินทางข้ามฟากยังมีบริการเรือเฟอร์รี่ จากเมืองบัตเตอร์เวิร์ธ ถึงท่าเรือ Jetty เมืองจอร์จทาวน์ ที่สามารถนำรถยนต์ข้ามได้ด้วย

 ท่านที่จะมาเที่ยวปีนัง โดยเฉพาะนักเที่ยวแบบตะลอนทัวร์ ซำหมาทัวร์ หรือ “แบ็กแพ็ก” ผมขอแนะนำให้หาที่พักแถวๆ ย่านถนน เลบูห์ จูเลีย หรือย่าน “ลิตเติ้ลอินเดีย” เพราะเป็นย่านเมืองเก่า มีสถานที่สำคัญได้เดินตุหรัดตุเหร่เที่ยวชม หากอยากเดินทางไปย่านอื่นๆ ของเกาะ เช่น ไปปีนังฮิล หรือไปวัดเก็กลกซี ก็มีรถเมล์หลายสายให้เลือกใช้บริการ

 เที่ยวปีนัง อย่าลืมเข้าชมอาคารของบรรดา “สมาคมแซ่” ต่างๆ เช่น สมาคมแซ่แย็บ (เป็นอาคารเล็กๆ แต่งดงาม ตรงหัวมุมถนนแคนนอน ตัดกับถนนอเมริกัน) สมาคมแซ่เซียะห์ สมาคมแซ่คู เป็นต้น

 ศักดิ์สิริ มีสมสืบ