มองผ่านเลนส์คม - คำสุดท้ายจ่าเพียร...
ถ้าความตายของคนคนหนึ่ง จะทำให้สังคมสั่นสะเทือน รวมไปถึงขั้นแก้ไขบางอย่างได้ ก็นับเป็นความเสียสละอันใหญ่หลวง
การจากไปของ "จ่าเพียร" ที่เรารู้จัก หรือ "ผู้กำกับเพียร" ผกก.สภ.บันนังสตา จ.ยะลา พ.ต.อ.สมเพียร เอกสมญา ตบหน้า "วงการสีกากี" ที่เขาเทิดทูน อย่างช่วยไม่ได้
การร้องทุกข์ขอโยกย้ายของนายตำรวจในแดนมิคสัญญี ที่อยากใช้ชีวิตข้าราชการที่เหลืออยู่เพียงปีเดียวกับครอบครัว เหมือนคนพยายามหนีตาย...
แต่คำตอบจากการกระทำของผู้ที่เขาหวังพึ่งพิง กลับแสดงถึงอาการไม่รับรู้ ไม่รับฟัง และไม่มีน้ำใจ
น้ำตาของนายตำราจใหญ่ที่ทุ่มเทอย่างเขา จึงเป็นสัญลักษณ์ของความอัดอั้นของลูกผู้ชายที่ไม่อาจจะเอ่ยความรู้สึกทั้งมวลได้
มีเพียงคำกล่าวที่เค้นออกมาพร้อมน้ำใสๆ จากตาว่า
"ผมไม่อยากเป็นวีรบุรุษ และจะไม่ขอตายในชุดนักรบ"
รวมไปถึงคำที่ชวนสังเวชใจ... "สงสัยอยากให้ยศพลตำรวจเอก ตอนผมตาย"
แม้ในที่สุด จ่าเพียรไม่อาจร้องขอชีวิตเป็นครั้งที่ 2 ทว่า สิ่งที่เขาทำ ได้แลกกับความเป็นธรรมให้แก่นายตำรวจทั้งหลาย พร้อมๆ กับกระตุกต่อมรู้สึกให้สังคมหันมาเห็นถึงความไม่เป็นธรรมของสถาบันตำรวจแห่งชาติ !!
ที่เขียนถึงจ่าเพียรยามนี้ ก็เพื่อยืนยันสิ่งหนึ่งว่า เรื่องราวของเขาจะไม่จางหายไปกับสายลม
อย่างที่ คม ชัด ลึก ได้จัดทำหนังสือเฉพาะกิจ "คำสุดท้ายจ่าเพียร" ด้วยความเคารพ และฟ้องถึงกระบวนการที่ว่านั้น
เนื้อหาในเล่มแบ่งเป็น 3 ภาค เริ่มจากเส้นทางชีวิต ไล่เรียงประวัติที่ความเป็นมา บทเพลงบันนังสตา ที่แต่งเนื้อและร้องโดย ชุมพล เอกสมญา ลูกชายของจ่าเพียร ยังรวมไปถึงผลงานที่ภาคภูมิใจ และความเป็นตำรวจยอดเยี่ยม
ภาค 2 ว่าด้วยเส้นทางนักรบ นักรบแห่งบันนังสตา วิธีจัดตั้งพลังประชาชน ผลปฏิบัติราชการ (ปี 2513-2551) และบทความเอกซเรย์บันนังสตา โดยปกรณ์ พึ่งเนตร
และภาคสุดท้าย... หลังความตาย รวมบทสัมภาษณ์สุดท้ายของจ่าเพียร บทความ "นายกฯ อย่าหลบหลังม็อบ" ความในใจของภรรยา งานพระราชเพลิงศพ และการดำเนินการสร้างอนุสาวรีย์ให้จ่าเพียร
นอกจากคำสัมภาษณ์ และบทความต่างๆ แล้ว ยังมีสิ่งที่ คุณจรูญ ทองนวล ช่างภาพเครือเนชั่น ผู้อยู่ในพื้นที่ ได้ถ่ายทอดเรื่องราวและบันทึกภาพทั้งขณะที่จ่าเพียรมีลมหายใจ ไปจนถึงฉากสุดท้าย...
การจากไปของจ่าเพียร ดูจะผิดเจตนาก็ตรงที่ เคบบอกกับภรรยา คุณพิมพ์ชนา ภูวพงษ์พิทักษ์ ไว้ว่า
"พ่อผิดคำพูดไปหน่อย ว่าจะไม่ตายในเครื่องแบบ"
ไม่ว่าอย่างไรขอให้วิญญาณจ่าเพียรรับรู้ไว้เถอะว่า
สิ่งที่เกิดขึ้น สังคมได้รับรู้แล้ว
"นันทพร ไวศยะสุวรรณ์"