บันเทิง

มองผ่านเลนส์คม - ดิ อิมพอสซิเบิ้ล

มองผ่านเลนส์คม - ดิ อิมพอสซิเบิ้ล

01 เม.ย. 2553

บรรยากาศการเคลื่อนไหวของกลุ่ม นปช. ช่วง 2 สัปดาห์ที่ผ่านมา เป็นเหตุให้งานอีเวนท์ รวมทั้งคอนเสิร์ตต่างๆ พลอยเลื่อนออกไป หรือกระทั่งยกเลิกก็มี

   แต่มีงานหนึ่ง ที่นอกจากไม่เลื่อน ไม่ยกแล้ว ยังเต็มที่กับการแสดง แม้ว่าคนดูจะไม่มากเท่าที่คิดก็ตาม  

 ลองฟัง "น้องเจี๊ยบ " ดวงใจ สุธาไทยารักษ์ ผู้สื่อข่าวแมงโก้ ทีวี เล่าถึงวันที่ไปทำข่าว คอนเสิร์ต "ดิ อิมพอสซิเบิ้ล ทริบิ้ว สุรพล โทณะวณิก" ที่ศูนย์วัฒนธรรมฯ แล้วจะเห็นถึงสปิริตของคนดนตรีรุ่นใหญ่อย่างไม่ต้องอธิบายให้มากความ

 ---------------------------------------------------

 สุดสัปดาห์ที่ผ่านมา ดิฉันมีโอกาสได้ไปทำข่าว ที่ทางผู้จัดทั้งมูลนิธิสวัสดิการนักแสดงอาวุโส และกองทุนส่งเสริมงานวัฒนธรรม บอกว่าตั้งใจจัดคอนเสิร์ตการกุศล เพื่อเป็นการให้ความช่วยเหลือศิลปินในยามเจ็บป่วย อีกทั้งเป็นขวัญกำลังใจให้ศิลปินมีกำลังใจ ที่จะสร้างสรรค์ผลงานคุณภาพให้วงการเพลงต่อไป 

 สำหรับคอนเสิร์ตนี้ จะนำรายได้มอบเป็นค่ารักษาพยาบาลให้แก่ ครูสุรพล โทณะวณิก ศิลปินแห่งชาติ สาขาศิลปะการแสดง (การประพันธ์เพลงไทยสากล) ประจำปี พ.ศ. 2540

 จึงไม่แปลกที่จะได้ฟังเพลงฮิตที่ครูสุรพลได้แต่งไว้ให้กับวง ทั้ง ไม่มีวันที่เราจะพรากจากกัน, ไปตามดวง, ค่าของคน, หนาวเนื้อ, จูบฟ้าลาดิน, โอ้รัก, หนึ่งในดวงใจ, เห็นแล้วหิว ฯลฯ

 เปิดเวทีโดย เศรษฐา ศิระฉายา วินัย พันธุรักษ์ พิชัย ทองเนียม สิทธิพร อมรพันธุ์ ภาณุวัส พัฒนกุล นำพวงมาลัยมาแสดงความเคารพแก่ครูน้อย-สุรพล ก่อนเริ่มแสดง 

 ศิลปินทุกคนมีความตั้งใจ และเต็มที่กับการแสดงคอนเสิร์ตค่ะ ไม่ว่าจะเป็นการร้อง การเต้น การพูดคุยแบบเป็นกันเองที่สนุกตลอดตั้งแต่ต้นจนจบ ถึงแม้ว่า อาต้อย-เศรษฐา จะต้องคอยดื่มเกลือแร่เพราะท้องเสีย   

 งานนี้นอกจากพิเศษตรงที่ครูสุรพลยังได้มาร่วมชมคอนเสิร์ต และพูดคุยกับศิลปินบนเวทีอย่างมีอารมณ์ขัน เป็นที่น่ายกย่องว่า ถึงครูน้อย -สุรพล จะมีหลายโรครุมเร้าให้เจ็บกาย แต่ครูยังฉายแสงของความเป็นอัจฉริยะได้เสมอ ไม่ว่าจะจากคำพูดโต้ตอบกับอาต้อย ที่เรียกเสียงเฮ เสียงปรบมือได้เป็นระยะ หรือเพลงใหม่ที่ครูน้อยแต่งให้อาต้อยร้องในโชว์ อย่างเพลงที่มีชื่อและเนื้อหา สองแง่สองง่ามอย่าง “นกเขาไม่ขัน” พออาต้อยร้องโชว์ คนดูทั้งหัวเราะ ทั้งปรบมือกันสนุกเชียวค่ะ

 ได้ฟังคอนเสิร์ตครั้งนี้แล้ว มีคำคำหนึ่งที่ดิฉันนึกถึงขึ้นมา..นั่นคือ คำว่า “อัจฉริยะ” ครูน้อยมีความสามารถในการเรียงร้อยถ้อยภาษาเพลงได้เหนือชั้นกลมกลืน จนเกินคำว่าพรสวรรค์ไปแล้ว ต้องยอมรับว่าเพลงโปรดของดิฉันหลายๆ เพลง เช่น เก็บรัก รักไม่รู้ดับ หรือเพลงคุ้นหูอีกหลายๆ เพลงก็ไม่เคยทราบมาก่อนว่า เป็นเพลงที่ครูน้อยแต่ง พอรู้ก็ถึงกับอึ้งเชียวค่ะ

 ขอเป็นอีกหนึ่งกำลังใจ ที่มอบให้ครูน้อย ให้ครูมีสุขภาพที่ดีขึ้นนะคะ

"นันทพร ไวศยะสุวรรณ์"