มองผ่านเลนส์คม - ความจริงลวง!? | คมชัดลึก

 แต่รายการ "สุริวิภา" เปิดมุมมองใหม่ๆ กับซีรีส์ "คนรุ่นใหม่" จากหลากหลายอาชีพ อย่างนักเขียนแห่งอะเดย์ คุณนิ้วกลม ช่างภาพอย่าง คุณธาดา วารีช เกี่ยวกับการดำเนินชีวิต และวิธีคิด

 น่าสนใจว่า ท่ามกลางความ "โมเดิร์น" ทางความคิด และความชาญฉลาดทางการตลาด เรตติ้งของละครเรื่อง ทัดดาว บุษยา กลับกระฉูด

 บางคนบอกว่า ใครดูละครเรื่องนี้แล้ว "โคตรโง่" !
 แม้ตัวดิฉันเอง แรกๆ ก็แอนตี้ละครรีเมกที่ขาดความสมจริง

 เรียกว่าโง่กันทั้งเรื่อง...ไม่มีใครรู้เลยหรือว่าผู้หญิงปลอมตัวเป็นผู้ชาย อยู่ด้วยกันเกือบ 24 ชั่วโมง มันไม่เมกเซ็นส์เอาซะเลย

 ดิฉันไม่ได้ว่า คุณชอุ่ม ปัญจพรรค์ ผู้เขียนนวนิยายเรื่องนี้ เพราะคุณชอุ่มเธอเขียนไว้นานแล้ว ถือเป็นเรื่องอ่านสนุกและขายดีในอดีต แต่แปลกใจว่าเหตุใดถึงหยิบเอามาทำละครในเวลานี้    

 แต่ช่วงที่ม็อบพี่แดงเคลื่อนไหวเมื่อสัปดาห์ก่อน ทำให้ดิฉันอยู่บ้านมากขึ้น หลังจากกดรีโมทไปทุกช่องแล้ว ในที่สุดความเบื่อหน่ายข่าว ทำให้แช่รีโมทอยู่ที่ช่อง 3 โดยไม่รู้ตัว 

 ตอนนี้เอง ที่ ทัดดาว บุษยา เอาดิฉันอยู่หมัด!
 ความน่ารักสดใส น่าเอ็นดูของ "พั้นช์" วรกาญจน์ กับประโยคฮิต "เจ้าฮะ กาแฟมั้ยฮะเจ้า" ทำให้เรามองข้ามความไม่สมจริง แต่กลับจะเผลอยิ้มด้วยซ้ำ ยามที่ "ไอ้ทัศน์" ต่อปากต่อคำกับ "เจ้าน้อย" พระเอกเจ้าอารมณ์ ที่เล่นโดย "ปอ" ทฤษฎี

 คู่ของน้อง "รถเมล์" คะนึงนิจ กับ "ว่าน" เอเอฟ ก็ดูเพลินตากับความสวย-หล่อสมฐานะ
 หันมาทางคู่แม่ลูกตาถลน ที่แสดงโดย "กบ" ปภัสรา และ "เนย" โชติกา ก็กรี๊ดได้สมราคาน้ำเน่าขนาดแท้

 ส่วนคู่ผู้ดี๊...ผู้ดีอย่างเจ้าพัฒนา และจิตรี ที่ได้ "หมู" ดิลก และ "ต่อง" สาวิตรี ก็สมน้ำสมเนื้อ
 เรียกว่าวางตัวประกอบไว้เหมาะเหม็งเหลือเกิน
 ทำให้องค์รวมของเรื่องครบรส น่าติดตาม และ "เอาอยู่"
 ต้องขอชม คุณยิ่งยศ ปัญญา ที่เขียนบทได้สนุก จนลืมเลือนเหตุผลที่ทำให้ค้านสายตาไปเลย

 และยิ่งได้ ผู้กำกับเก่งๆ อย่าง คุณผอูน จันทรศิริ เข้าไปอีก ยิ่งทำให้เรื่องกลมกล่อม เพราะเห็นเลยว่าเธอให้ความสำคัญกับความละเอียดอ่อนทางอารมณ์ และพิถีพิถันกับโปรดักชั่นอย่างเต็มที่

 การดูละครอย่าง "ทัดดาว บุษยา" แม้รู้ว่าเรากำลังถูกหลอก แต่ก็เต็มใจเชื่อ และเชื่ออย่างมีความสุข เพราะรู้ว่ามันปราศจากพิษภัย

 ในชีวิตของคน (บางคน) ก็มีเหตุที่ทำให้เต็มใจเชื่อ เชื่อโดยที่คิดว่าถูกแล้ว ใช่แล้ว ใครจะบอกยังไงก็ไม่ฟัง

 แต่ละครกับชีวิตจริงไม่เหมือนกัน
 นี่คือความแตกต่าง ที่ทำให้ดิฉันตอบตัวเองได้ว่า ทำไมดูข่าวแล้วไม่สนุกเหมือนดูละคร !!
 ("จริงมั้ยฮะเจ้า!"...)

" นันทพร ไวศยะสุวรรณ์ "