สองบทเพลงสร้างสรรค์ ยํ้าภาพบันนังสตา-เทือกเขาบูโด | คมชัดลึก

  แจง ศิลาธาร หรือ พีระพงษ์ ฤทธิรุตม์ นักร้องเพื่อชีวิตท้องถิ่น ได้หยิบเรื่องราวของจ่าเพียรขึ้นมาแต่งเป็นเพลงชื่อ “วีรบุรุษบันนังสตา” และก่อนหน้านั้น วสุ ห้าวหาญ ได้เขียนเพลง ”ทบ.2 ลูกอีสาน” ให้ไผ่ พงศธร ร้อง หลังได้อ่านข่าวเกี่ยวกับทหารชายแดนใต้และสมรภูมิเทือกเขาบูโด

 แจง ศิลาธาร นักร้องเพื่อชีวิตจากจังหวัดชุมพร ที่ย้ายไปเล่นดนตรีและเปิดร้านอาหารชื่อ "กิน-เล่า" ที่ภูเก็ต ได้เล่าถึงแรงบันดาลใจของเขาเกี่ยวกับเพลงนี้ว่า

 "ความรู้สึกแบบนี้ไม่ใช่ครั้งแรกของผม เมื่อ 4-5 ปีที่แล้วที่เราต้องสูญเสียทหารเรือไป 2 นาย ที่หมู่บ้านตังหยงลิมอ  ผมก็เขียนเพลง "วีรบุรุษตังหยงลิมอ" มาเพลง " วีรบุรุษบันนังสตา" เป็นความรู้สึกที่อยากสานต่อความสูญเสียที่ได้รับ ซึ่งครั้งนี้มันใหญ่กว่าคราวที่แล้ว จริงๆ อย่างท่านพ.ต.อ.สมเพียร เอกสมญา เป็นระดับผู้บังคับบัญชาไม่จำเป็นต้องออกพื้นที่ก็ได้นั่งในห้องแอร์ แต่ท่านก็ออกทั้งที่รู้ว่ามีคนจะลอบทำร้าย ชีวิตท่านไม่มีวันปีใหม่ สงกรานต์ หรือวันที่จะอยู่กับครอบครัวแบบพร้อมหน้า  ท่านหวังไว้ว่าชีวิตบั้นปลายจะได้มีวันนั้น  ความรู้สึกแบบนี้มันเจ็บปวดมากกับคนที่ทำงานทุ่มเท เพลงนี้ผมเน้นที่เนื้อหาและทำนองเพลง ผมส่งเพลงทางเมลให้แก่ดีเจและทีวีหลายช่องแต่ไม่มีใครเปิดให้ ผมอยากให้คนในสามจังหวัดชายแดนใต้ได้ฟัง"

 ด้าน วสุ ห้าวหาญ นักแต่งเพลงชื่อดังที่ได้เขียนเพลง ”ทบ.2 ลูกอีสาน” ไว้ตั้งแต่ปีที่ผ่านมา กล่าวถึงแรงบันดาลใจของเขาว่า

 “ประมาณเดือนสิงหาคม-กันยายน ปีที่แล้ว ผมนอนดูโทรทัศน์ เห็นข่าววางระเบิดรถฮัมวี่ มีทหารเสียชีวิต ก็มาอ่านจากหนังสือพิมพ์ และมีรายการโทรทัศน์เขาไปสัมภาษณ์ชีวิตทหารจากภาคอีสานที่มาประจำการภาคใต้ เลยคิดว่ามีประเด็นน่าจะหยิบมาเขียนเป็นเพลง ผมนึกถึงทหารที่ถูกระเบิด ความคิดของเขาคงจะเหมือนจ่าเพียร อยากกลับบ้าน ชีวิตเขาแขวนอยู่บนเส้นด้าย เขาคงคิดถึงพ่อแม่ คนรักของเขา

 ผมอยากเขียนเพลงถึงทหารชั้นผู้น้อย เคยฟังรายการวิทยุที่ทหารเขาโทรมาขอเพลงกับดีเจ เขาเล่าให้ฟังว่า  เขาไม่ได้ขัดแย้งกับคนในพื้นที่ ขับรถผ่านบ้านยังขอข้าวขอน้ำกินกัน ไม่ได้เป็นปรปักษ์กัน เขาทำภารกิจต่างหน้าที่ มาจากต่างภูมิลำเนากัน ผมว่าถ้าตัดเรื่องสิ่งที่ห่อหุ้มออกไป เราก็ต่างเป็นมนุษย์เหมือนกัน เอื้ออาทรกันได้“

 นักแต่งเพลงมือทอง ที่ประทับใจกับเพลง ”จดหมายจากแนวหน้า” ที่ครูชลธี ธารทอง แต่ง และยอดรัก สลักใจ ขับร้อง ตั้งแต่ตนเองยังเด็ก เล่าถึงการเขียนเพลง ”ทบ.2 ลูกอีสาน” ว่า

 “ผมใช้เวลาเขียนไม่นาน ประเด็นของเพลงมันค้างอยู่ในหัวอยู่แล้ว ผมแต่งที่ร้านกาแฟที่ห้างแฟชั่นไอส์แลนด์ ตอนแต่งเพลงนี้ผมนึกภาพว่า ผมเป็นนักสร้างหนัง นำชีวิตของคนมาทำ นึกเป็นภาพๆ เลย ภาพสุดท้ายในเพลงเหมือนกับภาพที่เราเห็นในโทรทัศน์ ผมเคยเขียนเพลงหนักๆ มามาก แต่ยังไม่เคยเขียนในประเด็นนี้  ผมคิดว่า ถ้าคนเราไม่ยึดเรื่องทัศนคติ ความเชื่อ เราก็ไม่เกลียดชังกัน คนจากต่างภูมิลำเนาก็อาจพบรักกันได้”

ทบ.2 ลูกอีสาน
คำร้อง วสุ ห้าวหาญ
ขับร้อง ไผ่ พงศธร

  ต้องจากนา ถูกเกณฑ์เข้ามากรมทหาร
หนุ่มทบ.2 ลูกอีสาน มาประจำการชายแดนมาเลย์
บ้านเมืองขัดแย้ง สายตาระแวงพาให้ว้าเหว่
ชีวิตดั่งเรือลำน้อยลอยเล แขวนบนเส้นด้ายปลายกระบอกปืน

  บ้านเกิดเมืองนอนพี่จำจากจรตอนนี้
ลมดึกโชยมาหวิววี คงหลับฝันดีกันตลอดคืน
หนุ่มทหารเกณท์ออกลาดตระเวนเสียจนดึกดื่น
เดือนเหงาดาวตกเสียงนกกลางคืน
แว่วซ้องเสียงปืนจากชายเขาไกล

  ในวันดีๆ ที่ไม่มีสถานการณ์ สาวน้อยยาวีกับบ่าวอีสาน
เคยยิ้มให้กันแบ่งปันน้ำใจ ต่างภูมิลำเนา แต่ว่าเฮาก็เป็นคนไทย
ปลัดประจำการกลับบ้านเมื่อไหร่ เบอร์ที่น้องให้จะหมั่นโทรมา

  เทือกเขาบูโด ภาพทมึนไกลมากมายความลับ
กี่ดวงชีวิตที่มอดดับ สังเวยความเชื่อแยกดินแบ่งฟ้า
อยู่ป้อมน้อยๆ กอดปืนยืนยามตีสามกว่าๆ
เสียงโอละเห่ของแม่แว่วมา หัวใจครวญว่า คิดฮอดบ้านเด้

เพลง เพลงวีรบุรุษบันนังสตา
คำร้อง-ทำนอง  แจง ศิลาธาร
 
   จากแล้วสมเพียรเอกสมญา
สิบสองมีนานายตำรวจกล้าเหนือตราโล่เกียรติคุณ
ไม่มีวีรกรรมใดเชิดชูชีพสิ้นดับสูญ
เปี่ยมบริบูรณ์วีรบุรุษบันนังสตา
ยึดมั่นอุดมการณ์ ฝากผลงานตำนานความกล้า
มีเพียงไตรรงค์คลุมหน้าดวงวิญญาณข้าก็ภาคภูมิ
 
โอ้ ลูกรักเธอที่รักคู่ชีวิต
พ่อจะสถิตย์ดูแลคุ้มครองแผ่นดิน
จงอภัยให้เขาผู้โง่เขลาเบาปัญญาสิ้น
พ่อคือผู้ดูแลแผ่นดินแม้ชีพสิ้นวิญญาณทนง
 
โบยบินไปเถิดเอกบุรุษนามสมเพียรเอกสมญา
ทั่วหล้า อาลัย สดุดี
หมื่นแสนร้อยพันสานอุดมการณ์สีเข้มกากี
สมญานามนี้ สมเพียรเอกสมญา

(ท่อนจบ-สมญานามนี้อยู่ในดวงใจ ชาวไทยนิรันดร์)