คมเคียวคมปากกา - “ลูกหมอ” และ “คนร้อยเอ็ด” | คมชัดลึก

 อากาศร้อนเป็นบ้า การบ้านการเมืองก็จะเป็นบ้าไปด้วย ภายหลังวันพิพากษาครั้งประวัติศาสตร์ เกิดคลื่นอารมณ์ความรู้สึกอันหลากหลาย โดยเฉพาะคนผิดที่ไม่ยอมรับว่าตัวเองผิด อะไรๆ ก็โดนอิจฉาอะไรๆ ก็โดนกลั่นแกล้ง  อะไรๆ ก็โดนใส่ร้าย  อะไรๆ ก็กูไม่ผิด  คนอื่นผิดทั้งนั้น...เฮ้อเหนื่อยใจ...

 ว่าจะเล่าเรื่องในโลกอินเทอร์เน็ตต่อจากศุกร์ที่แล้ว  แต่คิดไปคิดมาก็เล่าไปบ้างแล้ว  เล่าซ้ำอีกเกรงไม่สนุก  ขอยกไปโอกาสหน้าแล้วกัน  คราวนี้มีเรื่องใหม่มาเล่าครับ

 วันก่อน  เพื่อนผองน้องพี่ “คนร้อยเอ็ด” ยกคณะมาเยี่ยม  หนึ่งในนั้นคือ รอน  โพนทอง หรือ ครูสมพงศ์  บุตรโรจน์  ครูวัยเกษียณผู้หัวใจยังหนุ่มแน่น  ครูและนักเขียนท่านนี้  เขียนหนังสือไว้หลายเล่ม  โดยเฉพาะ “นักเรียนเก่าอเมริกรง” ที่เคยฮือฮามาแล้วใน “ฟ้าเมืองไทย” ของ อาจินต์ ปัญจพรรค์  ล่าสุดเขาพิมพ์หนังสือ “เคี่ยวกรำชีวิต” เล่าเรื่องคนบ้านนอกได้ไปเรียนเมืองนอก  กลับมาคนยังไม่ค่อยจะเชื่อว่าเป็นคนจบจากเมืองนอก  เพราะดูซื่อๆ เชยๆ  บอกว่า  “นักเรียนจบจากประเทศลาวบ้อ...” แต่คนบ้านนอกอย่างเขานี่แหละไปเรียนเมืองนอกมาจริงๆ  ด้วยตอนหนุ่มนั้นได้อ่าน “ใต้ถุนป่าคอนกรีต” ของ ’รงค์  วงษ์สวรรค์
 
 ครูบ้านนอกซื่อๆ ใสๆ ท่านนี้ มีของดีอย่างที่หลายคนอาจคิดไม่ถึง เขาเป็นคนแต่งเพลง “ฝรั่งลำเพลิน” ให้ขับลำโดยหมอลำ อังคณางค์ คุณไชย เมื่อหลายปีก่อน และแต่งเพลงสอนภาษาอังกฤษทำเป็นแผ่นซีดีเผยแพร่จำนวนมาก ปัจจุบันเขาเปิดอาศรมสอนภาษา  และมี “รอน โพนทอง โปรโมชั่น” เป็นของตัวเองที่ อ.โพนทอง จ.ร้อยเอ็ด เขาเป็นคนที่ลงพื้นที่ศึกษาเรื่องหมอลำด้วยชีวิตจิตใจใฝ่รู้  กระทั่งในชีวิตจริงสามารถครองใจนางเอกหมอลำเป็นภรรยา  บางฉากชีวิตของบางคน  ฟังดูแล้วราวกับนิยาย

 คุยกันไปคุยกันมาเรื่องชีวิต ครูหนุ่มคนหนึ่งบอกมาจาก อ.เสลภูมิ จ.ร้อยเอ็ด ผมถามว่ารู้จัก ครูเทวัญ มณีฉาย หรือไม่ เขาบอกรู้จักดี เพราะครูเทวัญนั้นขึ้นชื่อลือชาทั้งระดับอำเภอ ระดับจังหวัด ในฐานะครูที่ชำนาญการขับเสภา  ขับทำนองเสนาะ ขับสารภัญญ์ ขับร้องเพลงกล่อมเด็ก รวมทั้งขับลำสารพัด

 ให้บังเอิญเหลือเกิน ไม่กี่วันก่อน ผมไปงานค่ายนักเรียนที่โรงเรียนร่องคำ อ.ร่องคำ จ.กาฬสินธุ์ ที่นั่นมิวายพบ “คนร้อยเอ็ด” ครูบอกว่านักเรียนโรงเรียนนี้ส่วนใหญ่ข้ามมาจากดินแดนร้อยเอ็ด วันนั้นผมได้พบ ครูเทวัญ มณีฉาย อีกครั้ง หลังจากพบกันมาบ้างตามงานประมาณนี้ เนื่องจากเราต่างเป็นวิทยากร จึงต่างทำหน้าที่กับนักเรียนในฐานของตน ผมเสียดายที่ไม่มีโอกาสไปตั้งใจฟังครูเทวัญ แต่เพียงแค่การสาธิตปิดท้ายรายการ ผมกับ คุณพรชัย แสนยะมูล “กุดจี่” ซึ่งเป็น “คนร้อยเอ็ด” เหมือนกัน ถึงกับขนลุกในน้ำเสียงลีลาการขับลำพื้นบ้าน  และการขับร้องเพลงของ พุ่มพวง  ดวงจันทร์

 ครูท่านหนึ่งซึ่งเป็นผู้ดำเนินรายการบอกว่า  ครูเทวัญนั้นเคยไปประกวดร้องเพลงลูกทุ่งในรายการ “ชุมทางเสียงทอง” ของ ประจวบ จำปาทอง  ชนะ สุนารี  ราชสีมา มาแล้ว  แต่สละสิทธิ์  เพราะตอนนั้นอยากเป็นครูมากกว่า  ตอนนี้ครูเทวัญยังคงเป็นครู  เป็นครูที่มีคุณค่าความหมายอย่างยิ่งสำหรับท้องถิ่นอีสาน

 ครูเทวัญเป็น “ลูกหมอ”...ครูเทวัญพูดให้นักเรียนฟังด้วยความภูมิอกภูมิใจ...พ่อครูเทวัญเป็นพระเอกหมอลำ แม่ครูเทวัญเป็นนางเอกหมอลำ...ครูเทวัญจึงกลายเป็นนางเอกของชีวิตหมอลำร่วมสมัย

 ผมฟังครูเทวัญแล้ว จินตนาการถึงฉากชีวิตราวกับนิยาย ตอนนั้นถ้าครูเทวัญไม่มีจิตวิญญาณความเป็นครู เกิดอยากเป็นนักร้อง เพราะชนะเลิศการร้องเพลง ชีวิตครูเทวัญจะเปลี่ยนผันไปทางใด

 ชีวิตคนเราไม่เที่ยงแท้แน่นอน ในเลือกอาจมีไม่ได้เลือก ในไม่ได้เลือกอาจมีได้เลือก ในเลือกได้อาจมีเลือกไม่ได้  แต่สำหรับคนที่ได้เลือกและเลือกได้บางระดับ เข้าใจว่าเขาย่อมมีความสุขในชีวิตไม่มากก็น้อย ไม่ว่าจะเป็นชีวิตแบบ  ครูรอน  โพนทอง หรือ ครูเทวัญ  มณีฉาย

 มีเรื่องบังเอิญอีกเล็กน้อย ก่อนหน้านี้ไม่กี่วัน ผมเพิ่งซื้อตลับเพลงชุด “เจียละออ ๑” ของ เอกราช สุวรรณภูมิ มาฟัง ที่ตัดสินใจซื้อเพราะในชุดนี้มีหลายเพลงที่เคยชอบ อาทิ  “คืนลับฟ้า” “ยกเมียให้เพื่อน” “รักอันตราย” “ไกลบ้าน” “น้ำตาชายเหนือ” “ลูกทุ่งคนยาก” “ออกพรรษาที่เชียงคาน” โดยเฉพาะเพลง “คนร้อยเอ็ด” ที่ขับร้องในอดีตโดย ขวัญชัย  เพชรร้อยเอ็ด 
 
 เอกราชหายไปพักหนึ่ง  กลับมาอีกครั้งกับการนำเพลงเก่ามาขับร้องใหม่  แบบ “เจียละออ” (ดีงาม)  ฟังแล้วก็คลายร้อนได้ดีทีเดียว  ลองฟังดูนะครับ  ไม่ว่าจะเป็น “คนร้อยเอ็ด” หรือคน “เจ็ดย่านน้ำ” ที่ไหนๆ!

"ไพวรินทร์ ขาวงาม"