บันเทิง

มองผ่านเลนส์คม - มากกว่า "รางวัล"

มองผ่านเลนส์คม - มากกว่า "รางวัล"
เกาะติดข่าวสาร >> คมชัดลึก ออนไลน์
logoline

เคยเป็นบ้างไหม พอเราเห็นเวทีต่างๆ ประกาศผลรางวัลนั้นรางวัลนี้ แล้วอยากย้อนกลับไปดู...

  บางทีเราอาจพลาดหนังดีๆ ละครน่าสนใจ หรือเพลงเพราะที่หาฟังยาก เหตุเพราะไม่ได้ผ่านการโปรโมทในระบบทุนใหญ่ ที่มีสื่อในมือครบวงจร

 และในการประกาศผลรางวัล คม ชัด ลึก อวอร์ด ที่ผ่านมา ก็เชิญชวนทำให้ไปตามหางาน "นอกสายตา" ที่ว่านั้นมาดูกันใหม่อีกครั้ง

 อย่างน้อยดิฉันคนหนึ่งล่ะ ที่กระหายใคร่รู้ว่าแต่ละรางวัลนั้นดีเด่นอย่างไร เป็นเรื่องที่น่าพิสูจน์ยิ่งนัก

 ทำให้วันหยุดสุดสัปดาห์ที่ผ่านมา ได้นั่งน้ำหูน้ำตาไหลกับหนังเรื่อง "สามชุก"...อย่างรู้ซึ้งถึงสาเหตุที่เด็กติดยาเสพติด เห็นหัวอกคนเป็นพ่อแม่ เข้าใจคนรอบข้าง และเชื่อมั่นว่ายังมีครูดีๆ อย่าง ครูพินิจ (ปรเมศร์ น้อยอ่ำ) ท่ามกลางสังคมอ่อนแอ และเห็นค่าคนอื่นน้อยลง    

 ได้ตามสองสาวน้อยโลดแล่นไปในที่ต่างๆ จากหนังผจญภัยใสๆ เรื่อง "หนีตามกาลิเลโอ" เรื่อยไปถึงอาการซึม หลังจากดู " 5 แพร่ง" ในช่วงแรก ที่สะท้อนเรื่องบาปบุญคุณโทษ ก่อนจะหัวเราะร่วนไปกับ "มาช่า" ในแพร่งสุดท้ายที่แสดงได้ดี ในพล็อตที่แยบยลเหนือบรรยาย

 ยังมีอีกหลายเรื่องที่ต้องหามาดูให้ได้ โดยเฉพาะ "พลเมืองจูหลิง" ที่ได้รางวัลภาพยนตร์ยอดเยี่ยมในปีนี้ ไม่ใช่เพราะ คุณมานิตย์ ศรีวานิชภูมิ กล่าวในวันรับรางวัลว่า พวกเขาทำหนังไทยให้คนประเทศนี้ดู (ทว่าหาดูได้ยากเหลือเกิน) เท่านั้น แต่รู้สึกเหมือนอยากรับผิดชอบ ในสิ่งที่พวกเขาทุ่มเททำ...

 อาจจะด้วยความรัก ด้วยอุดมการณ์ และด้วยความรู้สึกถึงคนในพื้นที่ 3 จังหวัดชายแดนใต้ ที่ถูกจัดไว้เป็นคนไกลๆ ชายขอบ

 หากเราหมางเมินสิ่งที่พวกเขาทำ ก็เหมือนเราเฉยชาต่อพลเมืองที่อยู่ที่นั่นด้วย!!       
 ที่สำคัญ พวกเขาไม่ได้ทำในสิ่งที่เกินเลยไปจาก "ศาสตร์" และ "ศิลปะ" ว่าด้วยการทำหนังเลย

 เรามีความสุขและเพลิดเพลินไปกับ "ความจำสั้น แต่รักฉันยาว" มีรอยยิ้มในมุมคนเมือง จาก "รถไฟฟ้ามาหานะเธอ" หรือเรื่องที่ชวนคิดกับความซับซ้อนซ่อนนัยอย่าง "นางไม้" แม้แต่การค้นหาความรู้สึกแท้ของหัวใจ จาก "อะ โมเม้นท์ อิน จูน"  ฯลฯ

 เรายังสัมผัสได้ถึงหัวจิตหัวใจ และรากของวัฒนธรรม-ความเป็นอยู่ จากสิ่งที่พวกเขาสร้างขึ้นมาด้วย

 สำหรับหน้าที่ของสื่ออย่าง "คม ชัด ลึก" นอกจากขอเป็นกำลังใจ ให้คนทำงานบันเทิงทั้งเบื้องหน้าเบื้องหลังแล้ว เรายังหวังจะมีส่วนให้ผู้สร้างสรรค์ได้ตระหนักในคุณค่าของวิชาชีพของท่าน ที่สามารถมอบทั้งความสุข สาระ แนวคิด คุณธรรมความรู้อย่างไร้ขอบเขต

 เพราะเห็นคุณค่า เราจึงได้ยิน คุณศันสนีย์ วัฒนานุกูล พูดว่า นี่เป็นรางวัลแรกใน 42 ปีของชีวิตการแสดงของเธอ !  

 จึงเป็นเหตุผลที่เรายืนยันว่าจะจัดรางวัลนี้ไปเรื่อยๆ ด้วยความรู้สึกขอบคุณ "ผู้สร้าง"  และ "นักแสดง" ทุกคน

 เรานับถือพวกคุณจริงๆ !!

"นันทพร ไวศยะสุวรรณ์"

logoline
แท็กที่เกี่ยวข้อง