กวนเพลงให้น้ำใส - นอราห์ โจนส์ & อลิเชีย คีย์ส ทดลองค้นหาซาวนด์ใหม่ | คมชัดลึก

  นั่นคือ นอราห์ โจนส์ และ อลิเชีย คีย์ส แม้จะเป็นแนวเพลงคนละสไตล์ แต่ทั้งคู่เป็นนักร้องที่เล่นเปียโนได้ดี สามารถผลิตวัตถุดิบ แต่งเพลงและทำดนตรีได้อย่างน่าทึ่ง

 เป็นที่สังเกตว่า อัลบั้มเดี่ยวชุดที่ 4 ของทั้งคู่ คลี่คลายออกมาด้วย “บางลักษณะ” ที่แตกต่างจากผลงานก่อนหน้านั้น และมีแนวโน้มที่จะย้อนกลับไปหาซาวนด์จากยุคเอชตีส์ ไม่มากก็น้อย ราวกับเป็นส่วนหนึ่งของกระแสเรโทรที่เกิดขึ้นในเวลานี้

 นับจาก ดอน’ท โนว วาย ในอัลบั้มแรก “คัม อะเวย์ วิธ มี” กลิ่นอายคันทรี่ในอัลบั้มถัดมา “ฟีลส์ ไลค์ โฮม” จนถึงการประกาศตัวตนผ่านเพลงที่เธอแต่งขึ้น ในอัลบั้มชุดที่ 3 “น็อตค ทู เลท”  เมื่อมาถึงงานใหม่ ดูเหมือน นอราห์ โจนส์ จะผละจากภาพลักษณ์เก่าที่เราคุ้นเคย เช่นสุ้มเสียงอะคูสติกอันเรียบง่าย มาสู่การทดลองผสมซาวนด์ที่มีความเป็นดนตรีร็อกมากขึ้นอย่างเห็นได้ชัด

 “เดอะ ฟอลล์” เป็นดอกผลจากความพยายามของเธอ ตั้งแต่กระบวนการแต่งเพลงที่เธอมีบทบาทมากขึ้น หลายเพลง นอราห์ร่วมงานกับทีมเก่าอย่าง เจสซี แฮร์ริส ขณะที่หลายเพลง ได้ทีมงานใหม่ ไม่ว่าจะเป็น ไรอัน อดัมส์ และ วิลล์ เชฟฟ์  มาทำงาน โดยผนวกกับทีมนักดนตรีที่ล้วนแต่มีประสบการณ์โชกโชนทั้งนั้น เหนืออื่นใดคือโปรดิวเซอร์ แจคเควอร์ คิง ที่เคยทำงานกับศิลปินอย่าง คิงส์ ออฟ ลีออง และ ทอม เวทส์ มาแล้ว

 สัมผัสแรกที่แฟนเพลงเก่าค้นพบถึงความแตกต่างได้ทันที มิได้มาจากปกอัลบั้มที่เธอถ่ายร่วมกับสุนัขพันธุ์เซนต์เบอร์นาร์ด แต่เริ่มจากเพลงเปิดอัลบั้ม เชสซิง ไพเรทส์ ที่มีสุ้มเสียงแปลกแปร่งไปจากเดิม ตั้งแต่กรูฟของเพลง ผ่านกลองและเบส, สำเนียงกีตาร์ไฟฟ้า, แท็กเปียโน จนถึงคีย์บอร์ดเวอริทเซอร์  และเช่นเคย นอราห์ ทำให้แฟนเพลงของเธออดเงี่ยหูฟังด้วยความตั้งใจไม่ได้ว่า ประสบการณ์และมุมมองที่เธอฝากไว้ในเพลงนั้นพิเศษสุดจริงๆ

 บรรยากาศแบบร็อกแอนด์โรลล์ย้อนยุค ยังปรากฏใน อีเวน โดห์ ตามด้วย ไลท์ แอส อะ ฟีทเธอร์ บ่งบอกถึงอิทธิพลที่เธอได้รับจากศิลปินอย่าง ทอม เวทส์ โดยเสียงคาสิโอซินธ์ในเพลงนี้หมุนวนราวกับสะกดจิตทุกคนที่ได้ฟัง

 ยัง บลัด เป็นเพลงเด่นของอัลบั้มนี้ที่มีพลังในการขับเคลื่อน ขณะที่ เวททิง มีความลงตัว โดยในเพลงนี้มีเครื่องดนตรีแปลกๆ อย่าง “กล็อกเคนสปีล” มาเรียกความสนใจ แล้วนำสู่ ยู’ฟ รูอินด์ มี ให้อารมณ์เนียนๆ แบบบุปผาชน

 ขณะที่งานใหม่ของ อลิเชีย คีย์ส ปรับโทนสู่อิทธิพลของดนตรียุคเก่า แม้ยังมีบทบาทของอะคูสติกเปียโน ซึ่งเป็นเสน่ห์ดั้งเดิมของเธอ แต่ในอัลบั้มใหม่  “ดิ เอลิเมนท์  ออฟ ฟรีดอม” นำเข้าด้วยอินโทรเป็นเสียงพูด ตามด้วยซินธิไซเซอร์สังเคราะห์ดิบๆ ใน เลิฟ อิส ไบลนด์ ราวกับอิทธิพลของ เลดี กากา ปรากฏในเพลงของเธอด้วยกระนั้น (อย่าลืมว่า ก่อนเลดี กากา โลกมีหญิงเหล็กอย่าง มาดอนนามาแล้ว)

 เพลงในแนวทางคล้ายๆ กันนี้ แถมให้ซาวนด์โบราณนิดๆ มีทั้ง ทราย สลีปปิง วิธ อะ โบรกเคน ฮาร์ท, อัน ธิงเกเบิล, ดิส เบด ซึ่งเป็นเพลงจังหวะสนุก ขณะที่เพลงอีกส่วนหนึ่ง เป็นสโลว์เทมโปที่สอดรับกับความคลี่คลายในชีวิตเธอ หลังการสูญเสียครั้งใหญ่

 หลายเพลง เช่น ดาสซึน’ท มีน แอนีธิง ยังฉายตัวตนของ อลิเชีย อย่างเห็นชัด เช่นเดียวกันกับเพลงป๊อปหวานอย่าง ดิสแทนซ์ ออนด์ ไทม์ สำหรับแฟนเพลงป๊อป

 อย่าลืมฟัง พุท อิท อิน อะ เลิฟ ซอง ที่มีบียอนเซมาฝากเสียงร้องไว้ด้วย

"อนันต์ ลือประดิษฐ์"