มองผ่านเสนส์คม - มนต์รักตลาดน้ำ | คมชัดลึก

  การท่องเที่ยวแห่งประเทศไทยได้จัดท่องเที่ยวแบบวันเดียวและค้างคืน เดินทางโดยรถไฟจากสถานีวงเวียนใหญ่ มุ่งหน้าสู่สมุทรสาคร สนใจลองโทรถาม 1672 กันดู

 ตลาดน้ำเป็นจุดขายสำคัญของชุมชนถิ่นนี้มีหลายแห่งให้เลือก ถ้าชอบแบบผู้คนแออัดยัดทะนานเหมือนสวนจตุจักรก็ต้องไปเสาร์อาทิตย์ที่ตลาดน้ำอัมพวา แต่ถ้าชอบแบบเดินโล่งโปร่งสบาย เสน่ห์ที่ไม่ต้องปรุงแต่งมาก มีตายายแก่ๆ มานั่ขายกล้วย ฟักแฟงที่มาจากสวนจริงๆ ก็ต้องไปที่ตลาดน้ำบางน้อย

 อย่าลืมชิม ”ขนมวง” ที่ตลาดน้ำเหล่านี้ จะได้ทราบว่า ก่อนที่เด็กๆ รุ่นนี้จะกินโดนัทที่มีขายกันทุกตรอกซอกซอยตามร้านสะดวกซื้อนั้น คนโบราณเขาทำขนมหน้าตาเหมือนกันราดด้วยน้ำตาลปี๊บหวานอร่อยเคี้ยวนุ่มมานานหลายร้อยปี

 ถ้าไม่ชอบเบียดเสียดกับใครก็ลองไปวันธรรมดาก็จะเห็นวิถีชีวิตจริงๆ ที่เขาเป็นอยู่กัน ถามไถ่จากคนพื้นเพ  เขาว่าเจ้าร้องร้านเก๋ๆ ที่ไปเปิดกันมากมาย ส่วนใหญ่เป็นคนรุ่นใหม่ที่มาเรียนหรือทำงานในกรุงเทพฯ พอเสาร์ อาทิตย์ก็กลับไปขายของที่บ้าน

 คนที่ยังไม่เคยไปเที่ยวถิ่นนี้ ลองไปดูแล้วจะติดใจในมนต์เสน่ห์แบบคนกรุงหาสัมผัสได้ยาก เงินหนึ่งร้อยบาทกินได้หลายอิ่ม

 โฆษกที่คลองอัมพวา ประกาศผ่านเรื่องเสียงปาวๆ ว่า ใครจะดูหิ่งห้อยต้องรีบขึ้นเรือตามเวลาที่กำหนด เพราะไม่ต้องการให้เสียงเรือไปรบกวนชาวบ้านที่จะหลับนอน นับเป็นิมิตหมายที่ดีที่ชาวบ้านกับธุรกิจ พบกันครึ่งทางหันหน้าเข้าหากัน เพราะเคยได้ยินข่าวว่า ชาวบ้านโค่นต้นลำพูที่เป็นที่อาศัยหิ่งห้อยด้วยหนวกหูเรือติดเครื่องยนต์ที่แล่นผ่านกันทั้งคืน

 แต่ในซอกหลืบลึกๆ ตามร่องสวนต่างๆ ที่มีการดัดแปลงไปทำรีสอร์ทหรือโฮมสเตย์ ตรงนี้ยังน่าห่วง เพราะไปรับประทานอาหารที่รีสอร์ทแห่งหนึ่งแล้วขณะที่กำลังเดินดูหิ่งห้อยวิบวับที่ต้นลำพูในสวน 

 พลันก็ต้องตกใจ เมื่อได้ยินชาวบ้านอยู่คนละฟากคลอง เปิดเพลงหมอลำและหนังแผ่นดังออกลำโพงสนั่นลั่นราวกับงานวัด เหมือนจงใจจะรบกวนแขกที่มาพักในรีสอร์ทตรงข้าม เพราะลำพังจะเปิดดูหนังในบ้านก็ควรจะอยู่ในห้องมิดชิด ไม่ใช่หันลำโพงออกมาและเร่งเสียงที่เกินกว่าที่คนคนหนึ่งในบ้านควรจะได้ยิน และเชื่อว่าอีกไม่นาน หิ่งห้อยคงตกใจหนีไปอยู่ละแวกอื่นกันหมด

 ถ้าภาคธุรกิจกับชาวบ้านยังขัดกันแบบนี้ มนต์เสน่ห์แห่งลุ่มน้ำแม่กลองจะอยู่ร่วมกันได้อย่างไร น่าเป็นห่วงจริงๆ

"นคร ศรีเพชร"