หนาวกายไม่หนาวใจไปกับ'ซันนี่'ที่แดนซากุระ | คมชัดลึก

 ก้าวแรกหลังออกจากสนามบินนาริตะ ประเทศญี่ปุ่น ลมหนาวเริ่มปะทะเข้าหน้า ทำให้ทุกคนรับรู้ ว่าเสื้อผ้าที่ใส่มาจากเมืองไทย เห็นทีจะเอาไม่อยู่เสียแล้ว ไกด์บอกกับเราว่าจุดหมายที่เราจะไปคือ นิกโก้ จะหนาวกว่านี้อีก บรึ๋ย...ย ได้ยินอย่างนี้ จะอยู่เฉยๆ ให้หนาวทำไมเจ้าคะ ก็เปิดกระเป๋าคว้าเสื้อกันหนาวที่คิดว่าจะทำให้ร่างกายอุ่นที่สุดขึ้นมาเตรียมไว้ หันไปดูซันนี่ ก็มีเสื้อกันหนาวใส่กะเขาเหมือนกัน สีแดงตัดดำ เท่ได้ใจ หนุ่มไทยไม่แพ้พี่ยุ่นอยู่แล้น...น

 ไกด์อธิบายให้เราฟังว่า นิกโก้ เป็นเมืองที่มีชื่อเสียงมาก ด้านแหล่งพักผ่อนหย่อนใจที่สวยงามและแสนสงบ และยังคงวัฒนธรรมในแบบดั้งเดิม โดยที่แรกที่เมืองนี้ มีคือ วัดโทโชกุ ซึ่งเป็นวัดประจำตระกูลของโชกุนโตกุกาว่า สร้างโดยโชกุนรุ่นที่ 3 เพื่ออุทิศส่วนกุศลให้แก่ดวงวิญญาณของท่านปู่  ศิลปะในวัดมีความโดดเด่นด้วยการผสมผสานระหว่างศิลปะจีนและศิลปะญี่ปุ่น โดยเฉพาะซุ้มประตูมังกรหัวเราะ 48 หัว ที่มีหน้าตาที่แกะสลักและลงสีแบบไม่ซ้ำกันเลย ปัจจุบันได้รับการยกย่องเป็นสถานที่ท่องเที่ยวทางมรดกโลกแล้ว

 ครั้นพอเที่ยวชมวัดเสร็จ เสียงท้องก็เริ่มร้องดังจ๊อก...ก บอย โปรดิวเซอร์และพิธีกรหุ่นเซ็กซี่ของไนน์ เอ็นเตอร์เทน ก็พาซันนี่และผู้ร่วมทริป ไปอิ่มหมีพีมันกับอาหารญี่ปุ่น น่ากินขนาดไหน ก็ดูได้จากกุ้งเทมปุระที่ซันนี่เอามายั่วน้ำลายตรงหน้านี่สิเจ้าคะ เอื๊อก...ก

 ท้องตึง แต่หนังตาห้ามหย่อน เพราะทุกคนต้องไปย่อยกันต่อที่ น้ำตกเคอิโงะ เอ๊ย...ไม่ใช่ น้ำตกเคง่อน น้ำตกที่ใหญ่และยาวที่สุดของประเทศญี่ปุ่น แต่โชคไม่ดี ตรงที่มีหมอกหนามาก ทำให้ไม่สามารถจะเห็นน้ำตกได้ชัดถนัดตา ซันนี่ถึงกับบ่น แค่เนี้ย...ไรว้า...า เลยเชียว

 โอไฮโย โกะไซมัส ... อรุณสวัสดิ์ยามเช้า พวกเรามุ่งหน้ากันไปที่ หมู่บ้านโบราณโออุชิจุคุ เมืองเก่าในสมัยเอโดะ ที่เป็นจุดแวะพักของซามูไร และพ่อค้าในสมัยก่อน ที่จะเดินทางสู่เมืองเอโดะ หรือโตเกียว พอก้าวเท้าเข้าไป ก็รู้สึกเหมือนย้อนเข้าไปในสมัยอดีต งานนี้ซันนี่ดูจะปล่อยอารมณ์ชิวๆ เดินไปดูของตรงนั้นตรงนี้ ก่อนจะหยุดที่ถุงมือกันหนาว ด้วยสีโดนใจดำตัดเหลือง แต่พยายามวัดไซส์ กลับเล็กไปสำหรับมือซันนี่ซะนี่ อะพิโถ...เสียดายจัง

 เดินต่อมาอีกหน่อย เจอกับขนมแป้งเสียบไม้ หน้าตาคล้ายลูกชิ้น แต่พอซันนี่ลองกิน ก็ได้แต่ยิ้มแหะ...แหะ ถามว่าอร่อยไหม ซันนี่ กัดฟันบอกว่า อร่อย แต่ผมกินได้ชิ้นเดียวนะ สรุปอร่อยจริงใช่มะเนี่ย...ย

 เสียดาย เดินไปได้ไม่เท่าไหร่ เหล่าคณะก็ต้องแตกกระจาย เพราะฝนตกหนัก เลยต้องหยุดพักรอฝนซา ก่อนจะขึ้นรถไปต่อกันที่ ปราสาทสึรุงะ สร้างโดยตระกูลอะชินะ นาโอะโมริ ในปี พ.ศ. 1927 แต่สิ่งที่ดึงดูดใจซันนี่มากกว่า เห็นจะเป็นต้นไม้ที่ผลิใบเปลี่ยนสี เป็นสีแดง สีเหลือง สวยงามดึงดูดตาให้น่าเข้าไปถ่ายรูป แหม...มองผ่านเฟรม ซันนี่ ก็หล่อราวกับพระเอกญี่ปุ่นเลยเชียวแฮะ ว่าแต่สนใจนางเอกบ้างมั้ยล่ะเจ้าคะ...อิอิ

 โปรแกรมวันนี้ยังไม่หมด เพราะยังเหลืออีกหนึ่งกิจกรรม นั่นคือการวาดหน้าวาดตัว วัวแดง ซึ่งทำมาจากกระดาษอัด เป็นรูปวัวทาสีแดง ซันนี่ และทุกคน ก็เริ่มละเลงสีลงบนหน้า บนตัวของวัว ตามแต่จะจินตนาการ ดูจากสีหน้าของซันนี่ก็มุ่งมั่นเอาการอยู่ แต่วัวจะดูได้หรือดูไม่ได้ อีกเรื่องนะจ๊ะ แหะ...แหะ

 ปักหลักอยู่เมืองชนบทของญี่ปุ่นนานพอตัว ก็ได้เวลาที่ลูกทัวร์ จะเป็นหนุ่ม-สาวชาวกรุงกันบ้าง เลยพากันบุกไปที่ โตเกียว บ้าง การเดินทางเลยต้องเลียนแบบชาวญี่ปุ่น กับการนั่งรถไฟเจอาร์ ไปช็อปกระจายกัน ชินจูกุ เจอคนไทยทั้งที่มาเที่ยว และมาอยู่ที่ญี่ปุ่น เห็นซันนี่ก็วิ่งปรี่เข้ามาขอถ่ายรูปคู่ อู้ว...เรตติ้งใช่ย่อย

 ต่อกันที่ ย่านฮาราจูกุ ได้มีโอกาสเจอกับคนญี่ปุ่นที่แต่งตัวคอสเพลย์ เดินสร้างสีสันให้แก่ชาวญี่ปุ่นและนักท่องเที่ยว งานนี้มีหรือที่ซันนี่จะพลาด เจอปุ๊บก็ต้องแชะภาพมาฝากปั๊บอย่างที่เห็น แนวขนาดนี้ วัยรุ่นไทยกล้าแต่งบ้างไหมจ๊ะ

 ไหนๆ ก็มาถึงโตเกียว จะไม่ไปที่ โตเกียวทาวเวอร์ กันก็คงจะมาไม่ถึง ทั้งเราและซันนี่ต่างก็ได้มีโอกาสขึ้นหอคอยสื่อสารขนาดใหญ่ ที่มีความสูงถึง  332.6 เมตร หรือ 1,091 ฟุต เรียกว่าใครที่กลัวความสูง ขึ้นไปแล้วได้ขาสั่นพั่บๆๆๆ กันเลยทีเดียว

 ปิดท้ายการเที่ยวญี่ปุ่นครั้งนี้ ด้วยการไปนมัสการที่ วัดอาซากุสะ และ วัดนาริตะ ก่อนที่จะเข้าวัด ไกด์แนะนำว่า เราควรจะชำระล้างร่างกาย โดยใช้กระบวยตักน้ำ จับมือขวาล้างมือซ้าย จับมือซ้ายล้างมือขวา จับมือขวาล้างปาก และใช้มือสองข้างจับกระบวยเทล้างมือพร้อมกัน ก่อนจะเข้าไปจุดธูปอธิษฐาน  และที่วัดนาริตะนั้น จะมีเต่าหินขนาดใหญ่ ให้คนได้โยนเหรียญอธิษฐานกันตามใจ แต่ต้องโยนให้เหรียญอยู่บนตัวเต่าให้ได้ เล่นเอาซันนี่หมดไปหลาย กว่าเหรียญจะแปะอยู่บนตัวเต่าได้ เฮ้อ...เล่นเอาเหนื่อย

 ปิดท้ายกับ ไนน์ เอ็นเตอร์เทน มีท แอนด์ กรีท ครั้งที่ 29 เราทุกคนต่างก็ร่ำลากันด้วยความประทับใจ แม้อากาศจะหนาวกายไปบ้าง แต่ไม่หนาวใจด้วยมิตรภาพอันดีที่มีให้กันตลอดการเดินทาง...