มองผ่านเลนส์คม-ข่าวเก่า! | คมชัดลึก

 (ว่าไปงั้น ที่จริงก็อ่านทั้งหมดนั่นแหละ-แต่ขอบอกน้องพลอยเธอสวยเซ็กซี่จริงๆ)  

 ในหน้าท้ายๆ กับ "ข่าวเก่าในหนังสือพิมพ์ฉบับใหม่" บทความของ คุณสุรวิชช์ วีรวรรณ ที่มีภาพวาดเจ็บๆของ ม.ล.ศักดิ์สิน เกษมสันต์ ประกอบ...ภาพผู้หญิงใช้ปากกาขีดหนังสือพิมพ์ที่มีตัวหนังสือว่า OLD NEW

 ผู้เขียน (เป็นรุ่นพี่ที่รู้จักมักคุ้นกันพอสมควร) ไล่เรียงถึงการอ่านหนังสือพิมพ์ของตัวเอง ตั้งแต่อยู่ชั้นประถม 1 เพราะคุณพ่อลาออกจากปลัดอำเภอ มาทำหนังสือพิมพ์ท้องถิ่น และเป็นผู้สื่อข่าวหนังสือพิมพ์หลายฉบับ ไม่ว่า เดลินิวส์ พิมพ์ไทย ยักษ์ใหญ่ในยุคนั้น รวมทั้ง "เสียงราษฎร์" ของคุณสุรินทร์ มาศดิตถ์ บิดาของคุณหญิงสุพัตรา ด้วย   

 นิสัยชอบอ่านหนังสือพิมพ์ จึงติดตัวเขาจนเข้ามาทำงานหนังสือพิมพ์มาร่วมกึ่งศตวรรษ ทั้งจากฝ่ายผลิต นักข่าว จนมาเป็นคอลัมนิสต์ และบรรณาธิการ

 เขาว่า ถึงวันนี้ยังไม่คิดไปไหน และยังไม่อยากเปลี่ยนไปทำงานอื่นด้วย รวมทั้ง ยังชอบตื่นตอนเช้ามานั่งอ่านหนังสือพิมพ์

 ที่น่าสนใจคือ...คนที่เข้าเสพติดหนังสือพิมพ์จนเข้าเส้น กลับตั้งข้อสังเกตอย่างน่าตกใจ! ...

 "หนังสือพิมพ์ทุกวันนี้ไม่มีอะไรให้อ่านครับ"

 เขาขยายความว่า...

 "หนังสือพิมพ์ทุกฉบับมีข่าวเหมือนกันหมด และผมคิดว่านวัตกรรมใหม่ที่เป็นเครื่องมือสื่อสาร ก็มีส่วนในการสร้างวัฒนธรรมในการทำงานที่ไม่สร้างสรรค์ของวงการสื่อมวลชนด้วย"

 นอกจากสิ่งที่คุณสุรวิชช์ อธิบายไว้ ยังมีประเด็นสำคัญกว่านั้น คือ ข่าวในหน้าหนังสือพิมพ์ที่เราๆ ท่านๆ อ่านทุกเช้า กลับเป็นเรื่องที่ "ล้าสมัย" เพราะคนรับรู้ข่าวสารจากวิทยุ ทีวี อินเทอร์เน็ตหมดแล้ว

 ซึ่งนั่นหมายความว่า "สื่อ" ใช้เครื่องมือสื่อสารที่ทันสมัย เพียงแค่เป็นเครื่องมือในการทำงาน แต่ไม่ได้นำมาใช้เพื่อการพัฒนาการทำงานแต่อย่างใด!!
 
 หนังสือพิมพ์ทุกวันนี้ จึงไม่มีประเด็นอะไรใหม่ แถมยังพบว่า ในแต่ละฉบับมีเรื่องน้อยมากที่ชวนให้อ่าน

 คุณสุรวิชช์ วิพากษ์ต่อว่า ข่าวส่วนใหญ่เป็นข่าวในเชิงประชาสัมพันธ์ ข่าวแถลง คือข่าวที่อยากให้คนรู้ แต่ไม่ใช่ข่าวที่คนอยากรู้

 หลายข่าวไม่ต่างกับขยะเมลในอินเทอร์เน็ต พูดกันตรงๆ คือเสียหน้ากระดาษ สิ้นเปลืองทรัพยากร ไม่รู้ว่าจะพิมพ์จำนวนหลายหน้าไปทำไม

 ถามว่ายังมีอะไรบ้างที่หนังสือพิมพ์เร็วกว่าสื่ออิเล็กทรอนิกส์ เขาฟันธงอย่างชวนเจ็บหน้าว่า...

 "ผมเห็นว่าก็มีแต่ละครหลังข่าวอย่างเดียว ที่ต้องมาก่อนโทรทัศน์เสมอครับ!!"

 ...นี่แหละที่อยากให้เห็นมุมของคนทำหนังสือ ที่อยู่ในฐานะคนอ่านด้วย

 โยนให้คิดกันต่อว่า แล้วคนทำสื่อจะทำอย่างไรให้หนังสือพิมพ์ตอนเช้าน่าอ่าน....

 เพื่อทุกเช้าเราจะได้มีข่าวใหม่ในหนังสือพิมพ์ฉบับใหม่

 หรือว่าจะยอมให้เป็นสุสานของข่าวเก่า ในสื่อที่ได้ชื่อว่า...ตายไปแล้ว!!

นันทพร ไวศยะสุวรรณ์