พรมแดนของโลกมายา - วอเตอร์ คอนแชร์โต้ | คมชัดลึก

  โหมโรงด้วยเดวิดใช้ Bow (คันชักไวโอลิน) ยืนสี Water phone (ทำด้วยโลหะทรงกลมเท่ากาต้มน้ำ มีด้ามโผล่ยื่นขึ้นมาให้จับ หุ้มด้วยแท่งเหล็กเส้นเล็กยาวสั้นต่างกัน) อยู่ท่ามกลางผู้ชม เงียบสนิท ถัน ตุ้น ยืนพร้อมอยู่กลางเวที พร้อมด้วยนักเพอร์คัสชั่นสาวอีก 2 คน เดวิดย่างก้าวขึ้นมาบนเวทีด้วยลีลาคล้ายกับนักแสดง Performance Art เสียงดนตรีจากกลุ่มเครื่องเป่าดังประกอบจังหวะ กลางเวทีมีชามอ่างแก้ว 2 ใบบรรจุน้ำเต็มวางอยู่เด่นชัด จ่อด้วยไมโครโฟน เดวิดถือ Water phone สีจ่อใกล้ชามอ่างแก้ว เสียงของมันฟังดูประหลาด

 กลุ่มดนตรีเครื่องสายดังขึ้น เดวิดใช้มือเล่นกับน้ำทำเสียงน้ำหยด ใช้มือตบน้ำให้เกิดจังหวะ เครื่องเป่าทำเสียงประหลาด เดวิดใช้มือข้างหนึ่งเล่นน้ำ อีกข้างหนึ่งกำ Water phone เขาใช้มือเคาะที่ก้นของมันราวกับว่ามันเป็นกลองเล็กๆ ใบหนึ่ง ส่วนผู้หญิงเอามือสองข้างตีน้ำเหมือนกำลังซักผ้า เกิดเสียงและลีลา ดนตรีเครื่องสายคลอตามมาเป็นพื้น สำเนียงของมันเหมือนดนตรีชาวเขาเมืองจีน ที่ถัน ตุ้น เรียกว่า Organic Music

 น้ำ ในบริบทของบทเพลงชุดนี้ก็คือ เครื่องดนตรีชนิดหนึ่งนั่นเอง เดวิดและเพื่อนศิลปินหญิงถือแก้ว 2 ใบตบลงไปในอ่างแก้ว นักดนตรีกลุ่มเครื่องเป่าทองเหลืองถอดเอาส่วนที่เป็นปากเป่า มาเป่าทำเสียงประกอบให้กลุ่มเพอร์คัสชั่น ทำให้เกิดเสียงและจังหวะต่างๆ ดนตรีเล่นเสียงยาวเป็นพื้นเบามากและดังขึ้นเรื่อยๆ เสียงประหลาดจากกลุ่มเครื่องเป่าดังอยู่ เพอร์คัสชั่นรักษาจังหวะคงที่ เสียงฮาร์ปโผล่ขึ้นมาเป็นทำนองนำ เครื่องสายคลอตามเป็นพื้น กลุ่มทรัมเป็ตใช้ฝ่ามือเคาะปากเป่าเพื่อให้เกิดเสียงเพอร์คัสชั่น เดวิดจุ่มฆ้องลงในน้ำ ตบเบาๆ เหมือนเคาะกลอง แล้วเปลี่ยนไปหยิบไม้เล็กๆ ขึ้นมากวัดแกว่งกลางอากาศเพื่อให้เกิดเสียง นักเพอร์คัสชั่นหญิงใช้ฆ้องจุ่มน้ำทำเสียงเช่นกัน เชลโล่ดังแทรกขึ้นมาเป็นทำนองหลัก ถัน ตุ้น เริ่มกลับมานำวง เพอร์คัสชั่นกับคาลริเนทเล่นด้วยกัน ได้ยินเสียงทำนองหลักชัดเจน ตามมาด้วยทรอมโบน เฟรนช์ ฮอร์น โอโบ และฟิคโกโร่ เดวิดเปลี่ยนไปเคาะชามไม้จุ่มคว่ำในอ่างน้ำ ดังเหมือนเสียงกลองใบเล็ก แล้วเปลี่ยนมาเล่นแท่งกระบอกแก้วทรงสูง วัสดุที่ใช้เคาะคล้ายพื้นรองเท้ายาง เขาเอามันจุ่มลงในอ่างน้ำ เคาะให้เกิดเสียงโน้ตเสียงต่างๆ เขย่ามันทำเสียงจังหวะประกอบดนตรี แล้วหันไปเล่นไวเบรโฟน (ระนาดเหล็ก) ศิลปินหญิงเคาะน้ำต่อ เสียงน้ำกับเสียงดนตรีกลมกลืนเป็นเนื้อเดียวกัน เดวิดกลับขึ้นมาบนเวทีเล่นเสียงในอ่างน้ำ ศิลปินหญิงใช้ไม้ตีปิงปิงเคาะกระบอกแก้ว แล้วเปลี่ยนไปตีวัสดุโลหะทรงกรวย เดวิดใช้ Bow สีฉาบทองเหลือง จุ่มลงในน้ำยกมันขึ้นลง เช่นเดียวกับนักเพอร์คัสชั่นหญิงอีกคน แล้วเขากับเพื่อนก็จับ Water phone มาสีทำเสียงยาว ดนตรีแทรกเข้ามา เดวิดสีกระชับขึ้น ดนตรีเริ่มเร่งเร้าจังหวะหนักแน่นขึ้น เดวิดจับกระชอนร่อนเส้นขนมจีนจุ่มลงในอ่างน้ำ ยกมันขึ้นมา เสียงน้ำหลั่งพรูลงในอ่างน้ำ (จบการแสดง)

 ในภาคสารคดีสั้นๆ ถัน ตุ้น ได้แสดงทรรศนะเกี่ยวกับน้ำว่า น้ำคือ น้ำตาของธรรมชาติ

 อยากรู้มากกว่านี้ หามาดูด้วยตัวเองดีกว่า

"วีระศักดิ์ สุนทรศรี"