'สิงโต' อนาคตว่าที่หนุ่มนักเรียนนอก | คมชัดลึก

 

    ทีมบันเทิง คมชัดลึก -  เป็นนักแสดงหนุ่มที่มีภาระเรื่องเรียนและทำงานไปในเวลาเดียวกัน สำหรับหนุ่ม “สิงโต” ปราชญา ซึ่งนักแสดงหนุ่มเองให้ความสำคัญกับการเรียนเป็นสำคัญด้วย ล่าสุดมีข่าวว่าพระเอกหนุ่มที่ตอนนี้เรียนอยู่ชั้นปีที่ 3 มหาวิทยาลัยกรุงเทพ มีแพลนจะไปศึกษาต่อต่างประเทศหลังเรียนจบปริญญาตรี งานนี้มีโอกาสเจอหนุ่มสิงโตจึงถามถึงเรื่องนี้
 

    เรียนปี 3 แล้ว วางแผนต่อไปยังไง
    "ตอนนี้ที่วางแผนไว้ก็คือการทำเกรดให้ดีที่สุดเท่าที่ตัวเองจะทำได้เพราะในอนาคตเราจะเอาเกรดตรงนี้ไปสอบชิงทุนเพื่อไปเรียนที่ต่างประเทศเพราะมีมหาวิทยาลัยต่างประเทศที่เราเล็งไว้อยู่อยาก USC (University Of Southern California) ด้านฟิล์ม ที่ประเทศอเมริกา เพราะเรามองไว้ตั้งแต่เราเลือกมาเรียนด้านนี้แล้ว เพราะก็มีรุ่นพี่แนะนำว่าถ้าอยากเรียนสายนี้จริงๆ ให้ไปเรียนที่ต่างประเทศ ไม่ว่าจะเป็นเกาหลี อังกฤษหรือว่าอเมริกา ซึ่งผมเองก็หาข้อมูลมาเรื่อยๆ จนมาสะดุดกับ USC มากกว่า แล้วอีกอย่าง จริงๆ ช่วงปี 4 ก็มีโครงการของมหาวิทยาลัย ที่จะส่งนักศึกษาไปดูงานที่ประเทศเกาหลีเหมือนกัน แต่ว่าตัวสิงเอง ไม่ได้มองอันนั้นไว้"
    มองว่าจบแล้วจะไปเรียนต่อเลยไหม
    “ผมมองว่าอีกประมาณ 2 ปีผมถึงจะเรียนจบ ซึ่งอาจจะต้องดูช่วงนั้นก่อนว่าเรามีผลงานที่ติดค้างอยู่ไหม และความเหมาะสมที่สิงจะไป จะไปได้หรือยัง หรือว่าจะเก็บประสบการณ์ที่ประเทศไทยไปก่อน จนรู้สึกว่ามันโอเคแล้ว มันอยู่ตัวแล้ว แล้วเราค่อยไป”
    ถ้าต้องไปเรียนจริงๆจะต้องใช้เวลาเรียนนานแค่ไหน
    “ประมาณ 1-2 ปีจริงๆ ก็ไม่นาน คือถ้าเราลงคอร์ส 2 ปีเราก็จะได้ปริญญาโทเลย ตอนนี้ก็กำลังดูอยู่ว่าเราเหมาะกับการไปด้านไหนมากกว่ากัน บางทีอาจจะไปเทคคอร์ดเรียนเฉยๆ โดยไม่ต้องถึงกับเป็นปริญญาโทก็ได้ แค่อยากได้ประสบการณ์ของการทำงาน ในการไปทำงานกับต่างประเทศ เราอยากที่จะเอาตรงนั้นกลับมาเพื่อมาใช้ในงานเบื้องหลัง หรือว่าเราอาจจะทำงานที่นั่นแล้วพบเจอกับคนที่มีประสบการณ์จริงๆ ของที่นั่นและได้เรียนรู้สิ่งต่างๆจากเขา”

 

 

    เรื่องการไปเรียนต่อได้คุยกับคุณพ่อหรือยัง
    “ได้คุยกับพ่อแล้ว (พ่อไม่เหงาเหรอ) ตรงนี้แหละที่เป็นเรื่องเดียวเลยที่สิงทำใจให้สบายไม่ได้เลย ถึงแม้พ่อจะบอกว่าให้ไปเลย ให้ไปทำในสิ่งที่ตัวเองชอบ ไปทำตามความฝันของตัวเอง แต่สุดท้ายแล้วด้วยความที่พ่ออยู่คนเดียว สิงก็ไม่รู้จะทำยังไง เรายังมีความคิดอยู่เลยว่าหรือเราจะพาพ่อไปอยู่ที่นั่นด้วย ซึ่งเราก็กังวลอยู่ดีว่าถ้าพ่อไปอยู่ที่นั่นแล้ว ช่วงที่เราไปเรียนพ่อจะอยู่คนเดียวยังไง มันไม่เหมือนประเทศไทยที่พ่อสามารถใช้ชีวิตอยู่คนเดียวได้ ที่ไทยต่อให้เราไปเรียนพ่อก็สามารถอยู่คนเดียวได้ พ่อยังไปไหนมาไหนเจอผู้คนที่พ่อรู้จัก อย่างปัจจุบันนี้ที่เราทำงานไปด้วยเรียนไปด้วย มีโอกาสกลับบ้านบ้าง พ่อก็ยังไม่เหงามาก เพราะพ่อยังอยู่กับเพื่อนบ้านอยู่กับคนรอบๆ ข้างได้ แต่ถ้าสิงไปเรียนที่นั่นแล้วพาพ่อไปอยู่ที่นั่นจริงๆ ก็กลัวพ่อจะเหงาแล้วก็กลัวพ่อจะไม่โอเค กลัวพ่อจะเป็นโฮมซิก เพราะขนาดเราเองเวลาไปไหนนานๆ เรายังคิดถึงบ้านเลย”
    วางแผนไว้ว่าจะไปเรียนต่อเมื่อไหร่
    “คิดไว้ว่าถ้าเรียนจบก็คงดูความเหมาะสมอีกสักปีสองปี อย่างอนาคตมันสามารถเปลี่ยนแปลงได้ สิงอาจจะตัดสินใจที่จะไม่ไป แล้วเรียนอยู่ในไทยก็ได้เพราะสุดท้ายแล้วเราแค่รู้สึกว่า ยังไงเราก็อยากเรียนต่อ ไม่อยากหยุดอยู่แค่ปริญญาตรี อยากเสริมตรงนี้เข้าไปอีก เราอยากเก่งในเรื่องนี้จริงๆ”
    ไม่ได้คิดที่จะทิ้งวงการใช่ไหม
    “ไม่ เพราะเราเองก็ชอบในการทำงานเป็นนักแสดงเหมือนกัน พอมาถึงจุดๆ หนึ่งเราอาจจะทิ้งผลงานไว้บ้าง แล้วบินไปเรียนแล้วค่อยกลับมาทำงานต่อ”
 

 

 

    มาถามถึงเรื่องหัวใจกันบ้างตอนนี้มีคนมาดูแลหัวใจหรือยัง
    “ไม่มีทุกวันนี้ผมยังโสดอยู่เลยจริงๆ (หัวเราะ) โสดจริงๆ”
    แต่มีคนเข้ามาหาหรือเข้ามาให้ศึกษาบ้างไหม
    “ไม่มีคนเข้ามาเลย พูดความจริงชู 3 นิ้วเลย (ทำท่าชู 3 นิ้ว) ไม่มีคนเข้ามาเลยและสิงเองเป็นคนที่ไม่เข้าไปหาใครด้วย (แต่สิงเจอผู้คนเยอะจะไม่มีใครเข้ามาเลยเหรอ) อย่างคนที่เจอถ้าเป็นที่มหาวิทยาลัยก็จะเป็นเพื่อนกัน ส่วนใหญ่ก็จะเป็นเพื่อนที่ทำงานด้วยกัน ซึ่งทำงานด้วยกันเสร็จแล้วก็จบแยกย้ายกันกลับ คือมีหลายคนก็บอกว่าไม่เชื่อว่าสิงไม่มีคนคุย ไม่มีใครเข้ามาและไม่ได้คุยกับใครเลย คืออยากจะบอกว่าหน้าอย่างนี้ไม่มีจริงๆนะครับ เราก็ไม่รู้ว่าจะทำให้เขาเชื่อยังไง”
    โสดแบบนี้ไม่เหงาเหรอ
    “ก็ยอมรับนะว่าเหงา เพราะบางทีเราทั้งทำงานทั้งเรียนมาแล้วจะกลับบ้านไปหาพ่อก็กลับไม่ได้ เพราะบางทีกลับไปบ้าน 4-5 ทุ่มก็ต้องรีบกลับมาที่หอเพื่อเตรียมตัวไปเรียนหรือไปทำงานอีกทีตอนเช้า มันเหมือนกับแค่ว่าเราได้กลับไปพาพ่อไปกินข้าวด้วยกันแปบเดียว เราไม่มีเวลาอยู่กับพ่อนานขนาดนั้น”

 

 

    เหงาแล้วไม่อยากหาใครเข้ามาเหรอ
    “มีความคิดเหมือนกัน แต่สุดท้ายแล้วพอเราคิดว่าเราอยากหาใครเข้ามา ก็จะมีความคิดอีกความคิดหนึ่งเข้ามาว่าขนาดพ่อเรายังแบ่งเวลาไปให้ไม่ค่อยได้เลย และด้วยความเป็นเราเวลาเหนื่อยมากๆ ก็อยากชาร์จแบตด้วยการอยู่คนเดียว แล้วใครจะรับเราได้บ้าง กับจุดที่เราชอบอยู่อย่างนี้ เพราะบางทีเราก็จะหยิบกล้องแล้วออกไปไหนตอนค่ำๆ มืดๆ ก็มีความติสต์อยู่บ้าง”
    “คริส” เป็นเหตุผลหนึ่งไหมที่ทำให้ไม่มีใครเข้ามา
    “ก็มีคนพูดแบบนี้เหมือนกัน เพราะทุกคนคิดว่าเราเป็นแฟนกับคริสจริงๆ จนไม่มีใครเข้าใกล้เราได้เลย ไม่มีใครกล้าเข้ามาหาเรา ซึ่งผมกับคริสเป็นพี่น้องกันจริงๆ เป็นพี่น้องกันมาตั้งแต่ผมอยู่ปี 2 จนถึงทุกวันนี้ก็ 6 ปีได้แล้ว เพราะฉะนั้นก็คงจะเป็นแบบนี้ต่อไป”