มองผ่านเลนส์คม - กินใจ | คมชัดลึก

 เป็นโฆษณาของบริษัทไทยประกันชีวิต ชุด "กรมธรรม์ก้าวแรก"
 ภาพชุดเด็กๆ ที่พิการทางร่างกาย ร่วมร้องเพลง "Whatever will be (Que Sera_Sera) ให้บรรดาแม่ๆ ฟัง

 ลึกซึ้งกินใจแค่ไหน คงไม่ต้องบอก...ลองดูคำแปล  

เมื่อยังเล็ก เป็นเด็ก ตัวน้อยๆ
ฉันเฝ้าคอย ถามแม่ ด้วยสงสัย
เมื่อหนูโตขึ้น หนูจะเปลี่ยน เป็นเช่นไร
จะสะสวย จะรวยไหม แม่ตอบพลัน

อะไรๆ มันจะเกิด ก็ต้องเกิด
ช่างมันเถิด ทำหัวใจ ให้สุขสันต์
อนาคตเรา ไม่อาจ มองเห็นมัน
มันจะเป็น อย่างไรนั้น มันเป็นเอง
 
 เป็น "ความ" ง่ายๆ ที่พวกเขาร้องด้วยรอยยิ้มบริสุทธิ์
 ความเข้มแข็งนี้ส่งทอดถึงคนฟังอย่างไม่ต้องสงสัย
 "หัวใจ" ของพวกเขา" กว้างใหญ่กว่าที่คนโตๆ อย่างพวกเราจะคาดถึง
 ความรู้สึกอันมหัศจรรย์นี้ เสมือนคำปลอบประโลมเราด้วยซ้ำไป
  ต้องขอชมจุดยืนของเจ้าของสินค้า ที่มั่นคงกับการที่จะ "ให้" ความรู้สึกดีๆ แก่สังคม  
 ไม่ว่าโฆษณาชุด เวลา ปู่ชิว My Girl แม่ต้อย โรคลูคิเมีย ฯลฯ

 และต้องยกนิ้วให้ "คุณต่อ" ธนญชัย ศรศรีวิชัย ผู้กำกับภาพยนตร์โฆษณามือทอง วัยไม่เต็ม 40 ดี

 เขาเคยให้สัมภาษณ์ว่า ไม่ได้มุ่งหวังทำงานเพื่อเงิน หรือเพื่อกล่องอย่างเดียว หากแต่เป็นเรื่องของความสุขจากการทำงาน คือเห็นคนดูแล้วเขามีความสุข นั่นเป็นสิ่งที่ทำให้เขาสนุก และรักงานนี้

 การดูโฆษณาดีๆ ก็เหมือนซึมซับเรื่องดีๆ ในสังคม
 ยิ่งเรื่องไหนดูได้ไม่เบื่อ ก็เห็นได้ถึงความ "อิน" ที่คนอยากมีส่วนร่วมแชร์ความรู้สึกนั้น
 ว่าไปแล้ว คนชาติไหนๆ ก็คงคิดไม่ต่างกัน คือเล่นกับ "ความรู้สึก"
 แม้จะดูว่าคนเรามีจิตใจกระด้างขึ้น อยู่อย่างไม่สนใจกัน แต่ท้ายที่สุดแล้ว ปฏิเสธไม่ได้ว่าสังคมยังมีใจให้กัน

 บางเรื่องดูเหมือนเป็นเรื่องเล็กๆ แต่สามารถสะกิดใจ สร้างความรู้สึกสะเทือนอารมณ์ จนถึงกระชากความรู้สึกได้     

 พิสูจน์ให้เห็นตรงนี้แล้วว่า โฆษณาที่ว่าดัง มาเจอเสียงใสๆ ของเด็กๆ ก็ "ตาย" กันเป็นแถว

 ที่เขียนมา อาจไม่ใช่เรื่องใหม่อะไร แต่ที่ย้ำก็เพราะอยากให้คนทำงานสื่อ ได้พิถีพิถันกับสิ่งที่เผยแพร่ออกมา เหมือนอย่างคนทำงานชุดนี้ทำ

 ไม่อย่างนั้นเราคงเห็นโฆษณาที่มักง่าย ที่หวัง "ขายของ" โดยไม่คำนึงถึงผลที่เกิดขึ้น หรือแม้แต่ใช้ "พรีเซ็นเตอร์" คอยชี้นำในทางผิดๆ อย่าลืมว่าสังคมก็ยังต้องการเห็นมุมดีๆ ในชีวิต เพราะไม่แค่เพียงเยียวยาสังคม แต่ยังจะยกระดับจิตใจอีกด้วย

"นันทพร ไวศยะสุวรรณ์"