บันเทิง

คอร่ำลูกทุ่ง - ทูล  ทองใจที่อัมพวา

คอร่ำลูกทุ่ง - ทูล ทองใจที่อัมพวา

03 มี.ค. 2552

วันที่ 1 ที่ผ่านมา ที่วัดภุมรินทร์ สมุทรสงคราม ได้มีการจัดงานเล็กๆ ของกลุ่มคนหนุ่มสาวชาว อ.อัมพวา จ.สมุทรสงคราม ร่วมกับค่ายเพลงแม่ไม้เพลงไทย เพื่อรำลึกถึงทูล ทองใจ ศิลปินที่มีถิ่นกำเนิดที่นั่น ที่ล่วงลับไปเมื่อ 14 ปีที่ผ่านมา

  กับบทเพลงของทูล นั้น ไม่นานมานี้ ผู้เขียนเองมีเรื่องที่ชื่นใจเป็นพิเศษเมื่อพบว่า เครื่องไอพอดของหลานชายที่มีแต่เพลงร็อกที่น้าๆ ฟังแล้วแสบหูนั้น มีเพลง ”โปรดเถิดดวงใจ” ที่เป็นต้นฉบับของทูล ทองใจปะปนอยู่ด้วย 1 เพลง สอบถามดูเขาตอบว่า อยากจะลองฟังเพลงยุคนั้นดู ซึ่งเป็นจุดเริ่มต้นที่ดี สำหรับเด็กรุ่นใหม่ที่จะรู้จักกับเพลงรุ่นนั้น

 การต่ออายุของเพลงเก่า นอกจากการจัดงานรำลึกต่างๆ ถึงนักร้องในอดีตที่นิยมทำกันนั้น เป็นกิจกรรมที่น่าสนับสนุน  แต่ผู้จัดงานทั้งหลายควรตระหนักกันให้มากว่า จะทำอย่างไรให้เด็กรุ่นใหม่ได้รู้จักเพลงที่มีความงามทั้งภาษา การขับร้องและภาคดนตรี ไม่เพียงเป็นงานของคนแก่ๆ ระลึกความหลัง แต่ควรทำให้คนต่างรุ่นได้ซึมซับความงามของบทเพลงเหล่านั้นร่วมกัน

 นอกจากการระดมปั้นหุ่นของนักร้องเหล่านั้นแล้ว กิจกรรมที่เป็นเชิงรูปธรรมหรือแนววิชาการที่สามารถสัมผัสได้จริงน่าจะทำควบคู่ไปด้วย และควรมีวิธีการนำเสนอที่น่าสนใจด้วย

อย่างที่วัดภุมรินทร์ กุฎีทองก็จะมีการจัดทำบ้านดนตรีที่มีเด็กๆ มาเรียนดนตรีไทยกัน นับว่าเป็นกิจกรรมที่เด็กๆสามารถเรียนรู้ความงดงามของดนตรีได้จริงๆ ใช่เพียงแต่นำประวัติหรือรูปมาติดบอร์ดให้อ่านกันเท่านั้น

นึกถึงสมัยที่วัดทับกระดาน อ.สองพี่น้อง จ.สุพรรณบุรี จัดงานรำลึกพุ่มพวง ดวงจันทร์ใหม่ๆ เห็นว่า มีสร้างห้องสมุดไว้เพื่อให้เด็กๆ ได้มีที่อ่านหนังสือ เพื่อเป็นการสานต่อเจตนารมย์ที่พุ่มพวงอ่านหนังสือไม่ออก แต่แล้วในที่สุดก็กลายเป็นแค่งานวัดประจำปี พ่วงด้วยข่าวอิทธิฤทธิ์ปาฏิหาริย์ที่ไม่ก่อให้เกิดปัญญาแต่อย่างใด

 แต่ละปียังมีข่าวเนืองๆ ว่า เจ้าภาพแย่งกันจัดงานจนวุ่นวายไปหมด พุ่มพวงตายไปแล้ว 16 ปี ยังไม่เห็นว่าจะมีงานรำลึกครั้งใดจะจัดได้อย่างประทับใจเลย

 หวังเป็นอย่างยิ่งว่า งานรำลึกที่จัดกันบ่อยครั้ง ทั้ง สุรพล สมบัติเจริญ พุ่มพวง  ดวงจันทร์ ยอดรัก สลักใจ ทูล ทองใจ ไพบูลย์ บุตรขัน  ฯลฯ ที่จัดกันขึ้นมา คงไม่ตกเป็นเครื่องมือของพ่อค้าที่มุ่งหวังจะหารายได้กันแต่เพียงอย่างเดียว

 จริงอยู่ว่า งานทุกอย่างต้องมีต้นทุน เพราะบ้านเราไม่มีหน่วยงานทั้งรัฐบาลหรือเอกชนมาสนับสนุนโดยตรง แต่หากใช้ความคิดสร้างสรรค์ของคนรุ่นใหม่บวกเข้าไป งานเหล่านี้น่าจะมีเสน่ห์มนต์ขลัง และสร้างรายได้ ความภาคภูมิให้ชุมชนอีกทางหนึ่ง

  มากกว่าจะเป็นงานมหกรรมสินค้าเคลื่อนที่ หรืองานวัดที่ต้องการชื่อเสียงของนักร้องที่ล่วงลับเป็น ”ตุ๊กตา”ประดับชื่องานเท่านั้น

"นคร ศรีเพชร"