คมเคียวคมปากกา - เจ้าหญิงผู้ไร้ที่นั่ง
เย็นวันอาทิตย์ก่อนโน้น มีโอกาสไปสัมผัสบรรยากาศลูกทุ่ง ททบ.5 ที่สวนลุม ไนท์บาซาร์ คนแน่นขนัดทีเดียว เห็นแล้วชวนให้นึกถึงสมัยเวทีโลกดนตรี เป็นฟรีคอนเสิร์ตที่คึกคัก
เรื่องของฟรีคอนเสิร์ตอย่าคิดว่าของฟรีแล้วจะมีคนดู ต่อให้เปิดฟรี ถ้าคนเขาไม่อยากดู ไม่รู้สึกนิยม นักร้องก็มีโอกาสร้องเพลงให้เก้าอี้เปล่าฟังได้...คือไม่มีคนดู
ผมไปชะเง้อๆ ดู เข้าไม่ถึงเท่าไร มองจากด้านหลังสุด เห็นเสี่ยวิทยา ศุภพรโอภาส นั่งคอนโทรลภาพและเสียงอยู่หน้าจอมอนิเตอร์เองเลย เป็นบิ๊กบอสที่ลงมาคลุกงานภาคสนามเองได้แบบไว้ลวดลายอดีตดีเจดัง
สมัยผมเป็นวัยรุ่นนั้น คุณวิทยาก็เป็นดีเจขวัญใจวัยรุ่น จนท่านมุ้ยต้องชวนมาเล่นหนัง มาเห็นคุณวิทยาวันนี้ก็ดูเหมือนตอนที่เคยเห็นในหนัง ทั้งที่เช็กอายุก็น่าจะขึ้นหลักหกแล้ว (เห็นข่าวจัดงานวันเกิดไปเมื่อเดือนกันยายน ที่ผ่านมา)
ฟรีคอนเสิร์ตกลางเมืองแบบนี้ เป็นความบันเทิงแบบประหยัดสำหรับผู้คน ที่ปกติอยู่แต่ในห้องเช่าแคบๆ ได้ออกมาเปิดหูเปิดตาหาแสงสี ได้ดีด้วยกันทั้งคนชมคนจัด
ศิลปินหลักที่มาโชว์ในวันนั้นคือ ฝน ธนสุนทร ที่ขึ้นป้ายว่า “เจ้าหญิงลูกทุ่ง”
ตามประวัติที่บอกแจ้งก่อนเธอ(ฝน)จะขึ้นเวทีก็ว่า ฝนมาจากครอบครัวลำบากยากจน พ่อขี่สามล้อ แม่หาบขนมจีนขาย ฝนเป็นลูกคนโตในจำนวนพี่น้องสิบคน (เท่ากับพุ่มพวง ดวงจันทร์ เพียงแต่พุ่มพวงเป็นลูกคนที่สี่)
ดูหน้าจอเดาอายุ ฝน ธนสุนทร ไม่ออก พอเช็กข้อมูลก็ว่าเลยหลักสามแล้ว
นักร้องอายุมาก ดีหรือไม่ดี มองในแง่ค่ายเพลงก็อาจเห็นว่า อายุงานเหลือน้อย ทุ่มโปรโมทไปจะคุ้มหรือไม่ แต่มองในแง่คนฟังเพลงแบบผม นักร้องอายุมาก มีประสบการณ์ชีวิตมาก มักจะตีความเพลงได้แตกละเอียด บวกประสบการณ์เทคนิคการร้องแพรวพราว ลองฟัง ฝน ธนสุนทร ร้องเพลง สุดแค้นแสนรัก เพลงเก่าที่พุ่มพวงเคยร้อง นั่นคือเพลงดีที่สุดเท่าที่ผมเคยได้ยินฝนร้องเพลงมา
ย้อนไปดูประวัติ นักร้องที่ดังดีไม่มีวูบไหวแบบเพลงเดียวจอด หลายคนก็เริ่มดังตอนอายุราวๆ 30 เช่น ทูล ทองใจ, ศรคีรี ศรีประจวบ
ในคอนเสิร์ตลูกทุ่ง ททบ.5 วันนั้น ฝน ร้องเพลงใหม่ ดูเหมือนจะชื่อเพลงเลิกไปเลย จำไม่ค่อยได้ เพราะไม่เข้าหู และรู้สึกว่าฝนกำลังพยายามตามกระแส แบบจะพลิกตัวเองจากลูกทุ่งจ๋า ให้กลายพันธุ์ไปหาสตริง
ดูท่าเจ้าหญิงลูกทุ่งกำลังสับสนว่าตัวเองควรจะนั่งตรงไหนดี
ก็นับว่าน่าเห็นใจอยู่ เพราะค่ายเพลงเองก็ต้องชะเง้อดูว่ากระแสเพลงไปทางไหน ส่วนนักแต่งเพลงรุ่นใหม่ก็ยากที่จะเข้าถึงวิญญาณเพลงลูกทุ่งแบบ สุดแค้นแสนรัก ของครูลพ บุรีรัตน์ ผลจึงปรากฏเป็นความอีหลักอีเหลื่อ เจ้าหญิงลูกทุ่งต้องมุ่งสตริง ทั้งที่ความจริงเธอร้องลูกทุ่งได้สุดยอด
ฝน ธนสุนทร คงต้องรอให้ได้พบนักแต่งเพลงที่ทำบุญร่วมกันมาแต่ชาติปางก่อน แบบเดียวกับที่ พุ่มพวง ได้จับคู่กับครูลพ บุรีรัตน์ มิฉะนั้นเธอก็คงจะเป็นเจ้าหญิงผู้ที่ลุกไปนั่งตรงโน้นตรงนี้ หาที่นั่งไม่เจอ อย่างที่เธอกำลังเป็นอยู่นี้ น่าเสียดายความสามารถ
"วัฒน์ วรรลยางกูร"