พรมแดนของโลกมายา - ชีวิตเมืองใหญ่ | คมชัดลึก

  Steve Reich คีตกวีศตวรรษที่ 20 สำนักคิดอเมริกัน Post-Minimalist ซึ่งได้ อุบัติขึ้นในช่วงทศวรรษ 1960 ร่วมสมัยกับ Terry Riley, Philip Glass และ John Adams

 เบื้องหลังของการทำงานดนตรีชุดนี้ Steve ได้พยายามศึกษาวิจัยและเก็บ บันทึกเสียงรบกวนความสงบ ซึ่งเขาพบเห็นและได้ยินในมหานครนิวยอร์ก โดยใช้ คีย์บอร์ด 2 ตัว Sampling และไมโครโฟนเลียนเสียงเหล่านั้นไว้ เพื่อนำมาแสดงดนตรี โดยผ่านวงสตริงควอเต็ท เครื่องเป่า เพอร์คัสชั่น คีย์บอร์ด และเปียโน

 เปิดเรื่องขึ้นด้วยภาพชีวิตในมหานครนิวยอร์ก รถราบนท้องถนน พ่อค้าผิวดำ ร้องเร่ขายสินค้าริมทางเท้า สลับกับภาพการทำงานในสตูดิโอของ Steve เขากดแป้น คีย์บอร์ดเลียนเสียง เสียงร้องเร่ขายของเป็นเสียงดนตรี ตัดไปที่การทำงานบนถนนของเขากับเครื่องบันทึกเสียงขนาดสะพายไหล่ ไมโครโฟนพร้อมอุปกรณ์หูฟัง เขาใช้คีย์บอร์ด เลียนเสียงแตรรถ พร้อมอธิบายลักษณะของเสียงต่างๆ จังหวะที่เกิดจากการทำงานบนถนน เช่น การขุด เจาะ ตอก และนำเก็บเสียงต่างๆ บันทึกลงไว้ในเครื่องคอมพิวเตอร์ ภาพที่เห็นบนถนนเป็นภาพและเสียงของการใช้อีเตอร์ขุดเจาะพื้นถนน ภาพเหล่านี้ตัดไปมาตลอดช่วงของการค้นคว้าวิจัย อาทิ ภาพตำรวจจราจรเป่านกหวีด ตลาดค้าปลา

 ในห้องซ้อมดนตรี Steve มาดูแลการซ้อมเองโดยมีวาทยกรหญิง Sian Edward เป็นผู้ควบคุมวง ภาพตัดไปที่สนามบาสเกตบอลของเด็กวัยรุ่น เสียงไซเรนบนถนนดังก่อกวน อยู่ตลอดเวลา

 ในช่วงนี้เขาเล่าย้อนภาพในอดีตวัยเด็กของเขา สีของหนังเปลี่ยนเป็นขาวดำ เขาพูดถึงดนตรีที่เคยฟัง อาทิ ชาร์ลี พาร์กเกอร์ จอห์น โคลเทรน ภาพของการซ้อมทำความข้าใจลักษณะดนตรีและจังหวะ กับภาพชีวิตในเมืองสลับเปลี่ยนเป็นช่วงๆ จนมาถึงคอนเสิร์ตซึ่งน่าจะเรียกว่า งานเปิดตัวแสดงศิลปะมากกว่า เพราะเป็นการแสดง City  Life โดยเฉพาะเท่านั้น

 ตลอดช่วงของการแสดงดนตรี หนังยังตัดสลับไปที่ภาพชีวิตในเมือง ถนน แสงสียามค่ำคืน ภาพย้อนอดีตเหตุการณ์เดินขบวนประท้วงการแบ่งแยกสีผิวในช่วงทศวรรษ 60 ลักษณะของดนตรีจะเล่นซ้ำย้ำโน้ตเดิม ภาพตัดไปสู่อดีตบนท้องถนน ภาพครึ่งหน้าของ ดร. มาร์ติน ลูเธอร์ คิง ผู้นำของขบวนการเคลื่อนไหว

 ผู้ชายคนดำร้องดังฟังชัดว่า It is a honey moon เสียงดนตรีกดดันขึ้น ภาพตัดมาเห็นคนไร้บ้าน คนเร่ร่อนนอนริมถนน ระหว่างเสียงดนตรีบนเวทีกับภาพชีวิตเมืองใหญ่เหมือนจะเป็นหนึ่งเดียว ดนตรีเลียนเสียงเหล่านั้นไว้ทั้งหมด เรือโดยสารลำใหญ่บนแม่น้ำ ตึกระฟ้า แสงไฟลานตา รถไฟลอยฟ้าแล่นผ่านไปมา

 ถ้าตั้งใจฟังดีๆ จะรู้สึกว่า เป็นดนตรีในบทเพลงหนึ่งโดยไม่รู้ตัว ภาพตัดไปที่ตึกเวิลด์เทรดวับหนึ่ง (ขาวดำ) ตำรวจเดินตรวจตราบนถนน เสียงดนตรีเครียดขึ้นเรื่อยๆ เสียงไซเรนดัง ในเมืองฝนตก เสียงดนตรีโรยลงเรื่อยๆ ตัดมาที่ชีวิตในเมือง ตำรวจเสื้อสีฟ้าแขนสั้นยืนออกัน ตัดมาที่วงดนตรี  แล้วก็จบเพลง

"วีระศักดิ์ สุนทรศรี"