คมเคียวคมปากกา - นิยายเรื่องเก่า (อีกแล้ว) | คมชัดลึก

 อย่างเมื่อสิบปีที่แล้ว ก็มีเรื่อง "นักร้องสาว" ที่ดังเพลงเดียว เกิดอาการหลงตัวเอง ถึงขั้นถีบหัวส่ง "ผู้สร้าง" คนแรก แต่นักร้องถูกหวยคนนั้นก็ไปไม่รุ่ง ไปไม่รอด

 บางคนบอกว่ามันเป็นชะตากรรม! เมื่อหนุ่มบ้านนอกสาวบ้านนา สลัดคราบ "ชาวนา" สู่เวทีไฟแสงสีมายาอันยั่วยวนใจ มีสิ่งล่อตาล่อใจมากมาย นักร้องดังที่ประคองตัวไม่ได้ ก็เข้ารกเข้าพงไปเลย

 เรื่องดังกล่าวข้างต้น มิได้เกิดเฉพาะนักร้องสาวเท่านั้น นักร้องชายก็หนีไม่พ้นถูกวิจารณ์ว่าทำตัวเป็น "กิ้งก่าได้ทอง", "วัวลืมตีน" และอื่นๆ อีกมากมายในข้อกล่าวหา

 จะว่าไปแล้ว เรื่องพรรค์นี้จะไปโทษตัวนักร้อง หรือผู้สร้างอย่างเดียวไม่ได้หรอก สภาพแวดล้อมก็มีส่วนที่ทำให้เกิดปัญหาความขัดแย้งและต้องแยกทางกันเดิน

 "สภาพแวดล้อม" ประกอบด้วยความดังแบบคาดไม่ถึง, ความรวยที่มาไม่ทันตั้งตัว, ความรักสุดหัวใจของแม่ยกพ่อยก, ความหวังดีของเพื่อนใหม่ๆ, ความสอพลอปอปั้นของสื่อเจ้าเล่ห์, ความโลภของเจ้าของค่าย, ความจุ้นจ้านของวงศาคณาญาติ, ความรักและหวงของคู่ชีวิต ฯลฯ 

 สภาพแวดล้อมแบบนี้แหละ ทำให้อีสาวบ้านไร่ไอ้หนุ่มบ้านไพรเกิดอาการหลงตนลืมตัวเป็นวัวลืมตีนได้ง่าย และมีปัญหากับคนรอบข้าง

 ประเด็นสภาพแวดล้อม มักไม่มีใครพูดถึงเวลาเกิดความขัดแย้ง ระหว่าง "นักร้อง" กับ "ผู้สร้าง" เรามักพิพากษาไปในทันทีว่า นักร้องเลว หรือผู้สร้างชั่ว!

 ฉะนั้น ใครถือหางนักร้องก็ด่าผู้สร้าง? ใครถือหางผู้สร้างก็ด่านักร้อง? แต่ไม่มีใครทราบหรอกว่า ลึกๆ แล้ว พวกเขามีปัญหาอะไรกันแน่

 เมื่อไม่นานมานี้ "นักร้องหนุ่ม" เพิ่งแยกทางกับ "ผู้สร้าง" ที่ทุกข์ยากลำบากมาด้วยกัน เพราะนักร้องดังมีภรรยา และไว้ใจคู่ชีวิตมากกว่า "พี่ชาย" ผู้นำพาเข้าสู่วงการ

  ทำนองเดียวกัน "นักร้องสาว" ออกอาการเนรคุณ "ผู้สร้าง" เพราะเชื่อใจในสามี (ลับ) แล้วก็ออกมาบีบน้ำตาเรียกคะแนนจากแฟนๆ มันเป็นนิยายน้ำเน่าในวงการลูกทุ่งที่ได้ยินได้ฟังกันจนเอียน

 ผมจึงฝากแฟนเพลงได้โปรดฟังหูไว้หู อย่าด่วนพิพากษาว่าใครผิด ใครถูก..อย่างเช่นกรณีของ "ดาว มยุรี" กับ "ฮาย อาภาพร" ก็ต้องสดับตรับฟังทุกฝ่าย

 เพราะสิ่งที่ปรากฏผ่านสื่อนั้น มันอาจไม่ใช่เรื่องจริงทั้งหมด ผมเชื่อว่าพวกเธอต่างรู้อยู่แก่ใจว่าทะเลาะกันเรื่องใดกันแน่?

 ทางที่ดีที่สุด ทั้งสองฝ่ายควรไปเคลียร์กันเอง ไม่ควรออกมาสาวไส้ให้กากิน เพราะมันเป็นเรื่องส่วนตัว ชาวบ้านอยากฟังเพลงและอยากชมโชว์ของพวกเธอมากกว่า

 นิยายน้ำเน่าจากสภาข้างเขาดิน ก็มีมากเกินพอแล้ว...อย่าให้หน้าบันเทิงต้องเปื้อนหมึกเน่าๆ อีกเลยนะคนลูกทุ่ง!

"บรรณวัชร"