มองผ่านเลนส์คม - "ดารา" กับ "แพนด้า"
ข่าวคุณแอน สิเรียม ถึงกับร้องไห้ หลังตกเป็นข่าวใช้ความเป็น "ดารา" ลัดคิวเข้าไปอุ้มเจ้า "หลินปิง" นานถึง 30 นาที ขณะที่คนอื่นๆ ต้องซื้อตั๋ว ยืนต่อแถวนานร่วมชั่วโมง แถมได้ดูเจ้าแพนด้าน้อยแค่เพียง 3 นาทีเท่านั้น ชาวบ้านจึงโห่ไล่ดาราสาว
คุณแอนปฏิเสธว่าไม่จริง เธอใช้เวลากับลูกแพนด้าไม่นานเลย เหตุการณ์นี้ เธอรู้สึกเสียใจ และไม่อยากให้ใครเข้าใจเธอและลูกผิด
จะว่าไป อย่างที่ ผอ.โสภณ ดำนุ้ยบอก การที่คนดังหรือดาราเข้าไปเยี่ยมชมเจ้าแพนด้า ก็มีส่วนช่วยโปรโมทสวนสัตว์ได้อย่างดี
ก็เพราะความเป็น "ดารา" นี่เองไม่ใช่หรือ ที่ตกเป็นข่าวมากกว่าคนปกติทั่วไป ...เป็นเรื่องเข้าใจได้
"ดารา" ถือเป็นคนพิเศษ ที่มีเส้นแบ่งบางๆ ระหว่างความเป็นบุคคลสาธารณะ และความเป็นส่วนตัว
พวกเขาเป็นบุคคลในที่แจ้ง ที่คนให้ความสนใจ ติดตาม ตรวจสอบ หรือแม้แต่จะ "รัก" หรือ "ชัง" ก็ได้ทั้งนั้น
แม้จะนับเป็นกลุ่มคนที่มี "อภิสิทธิ์" ทว่า ก็แลกมาด้วยความเป็นส่วนตัวที่หายไป
(ความรู้สึกส่วนตัว ยังมองว่าดาราหรือศิลปิน เป็นกลุ่มที่ต้องยกย่องในความสามารถจริงๆ เพราะถ้าเป็นกันได้ง่ายๆ ป่านนี้ก็คงมีกันเต็มบ้านเต็มเมืองแล้ว และเชื่อว่าของแท้ มักอยู่ได้นานกว่า)
หลายปีมาแล้ว เคยติดตาม คุณสรพงษ์ ชาตรี ไปที่โรงพยาบาลจุฬาฯ ขณะนั้นเขาเข้านอกออกในห้องผู้ป่วย และห้องปฏิบัติการบางส่วนได้
ช่วงนั้น "ท่านมุ้ย" ม.จ.ชาตรีเฉลิม ยุคล และคุณสรพงษ์ ได้ทำรีเสิร์ชเกี่ยวกับโรคร้ายนี้ เพื่อสร้างหนังเรื่อง "เสียดาย 2"
เวลาที่คุณสรพงษ์ เดินผ่านจุดต่างๆ เห็นภาพการแสดงความชื่นชม ไม่ว่าด้วยการเข้ามาขอถ่ายรูป ขอลายเซ็น หรือยืนยิ้มห่างๆ คุณสรพงษ์กระซิบว่า เห็นมั้ย ถ้าพี่ไม่ได้เป็นดารา คงไม่มีโอกาสได้มาเดินห้องนั้นออกห้องนี้ได้เลย คงเป็นไอ้เอกที่ถือถุงโชคดี เดินอยู่ข้างถนน จะถูกรถชนเมื่อไหร่ไม่รู้
เขาว่า ต้องขอบคุณในความเป็นดารา ขอบคุณประชาชนที่ไว้ใจเขา และรักเขา
นักแสดงรุ่นเก๋า บอกว่า นี่เป็นเหตุผลให้เขาทำดี ประพฤติดี อ่อนน้อม ถ่อมตน ไม่เคยกร่าง หรือวางมาดเป็นดาราใหญ่โตอะไรเลย สิบนิ้วเขาพร้อมที่จะพนมไหว้คนที่อุปการคุณเขาอย่างเต็มใจ
เห็นจดหมายของ "คุณเบื่อดารา" ที่เขียนเข้ามาว่า ดารากับนักการเมือง ไม่ต่างกันตรงที่ทั้งสองกลุ่มตั้งใจลืมสถานะตัวเอง พอได้ไปยืนในตำแหน่งที่ต้องการ (บางคน) กลับแสดง "อภิสิทธิ์" ที่เหนือคนทั่วไปอย่างหน้าตาเฉย...
ที่น่าเศร้าก็คือดูเหมือนว่าจะมีคนจำนวนไม่น้อย ที่ยอมรับกับเรื่องทำนองนี้ได้โดยไม่รู้สึกรู้สาอะไรเลยเช่นกัน
ก็ขอแลกเปลี่ยนตรงนี้ว่า ทุกสังคมมีคนหลากหลายประเภท ทั้งดีและไม่ดี "ดารา" เองก็ไม่ต่างกัน
ถ้าเราให้ค่ากับความสามารถของเขา เว้นที่จะเพ่งเรื่องส่วนตัว (บ้าง) "ดารา" ก็เป็น "ซูเปอร์สตาร์" ที่ทำให้เรายิ้ม และมีความสุขได้มิใช่หรือ
ไม่ต้องอะไร แค่เกิดเป็น "หมีแพนด้า" ยังกลายเป็น "ดารา" ได้เลย...ฉะนั้นอย่าคิดมาก!
"นันทพร ไวศยะสุวรรณ์"