บันเทิง

ยกฟ้อง“บ.แม่ไม้เพลงไทย”ไม่ละเมิดลิขสิทธิ์เพลง"สุเทพ"

ยกฟ้อง“บ.แม่ไม้เพลงไทย”ไม่ละเมิดลิขสิทธิ์เพลง"สุเทพ"

29 ก.ย. 2552

ศาลฎีกายกฟ้อง “ บริษัทแม่ไม้เพลงไทย - ผู้บริหารบริษัท กมลสุโกศล ” ไม่ผิดละเมิดลิขสิทธิ์ บันทึกเพลงเก่า “ สุเทพ วงศ์กำแหง ศิลปินแห่งชาติ ” มาขายใหม่ ด้าน “ สุเทพ ” ชี้กรรมมีจริง ด้าน ผอ.ฝ่ายลิขสิทธิ์แม่ไม้ ย้ำยังให้ความเคารพศิลปินแห่งชาติ ทางคดีไม่คดีฟ้อง

 (29ก.ย.) ที่ห้องพิจารณาคดี 19 ศาลทรัพย์สินทางปัญญาและการค้าระหว่างประเทศกลาง เมื่อเวลา 10.00 น. ศาลอ่านคำพิพากษาศาลฎีกาคดีที่ นายสุเทพ วงศ์กำแหง ศิลปินแห่งชาติ สาขา เพลงไทยสากล ขับร้อง ประจำปี พ.ศ. 2533 เป็นโจทก์ ยื่นฟ้อง บริษัทแม่ไม้เพลงไทย (บางกอกคาสเสท) จำกัด , นายกิตติชัย มิตรศรัทธา ผู้อำนวยการฝ่ายลิขสิทธิ์ , บริษัทกมล สุโกศล จำกัด , น.ส.เลียบ เธียรประสิทธิ์ และนางกมลา สุโกศล กรรมการผู้จัดการ เป็นจำเลยที่ 1 - 5 เรื่องละเมิดสิทธินักแสดง ตาม พ.ร.บ.ลิขสิทธิ์ พ.ศ.2537 มาตรา 45 ประกอบมาตรา 52 , 69 กรณีที่บริษัทแม่ไม้เพลงไทย เช่าลิขสิทธิ์เพลงจากบริษัทกมล ฯ แล้วนำเพลงของนายสุเทพ ไปจำหน่าย โดยนายสุเทพ ไม่ได้รับผลประโยชน์

 โดยคดีนี้ศาลชั้นต้นพิพากษายกฟ้อง โจทก์และจำเลยยื่นอุทธรณ์

 ศาลฎีกาประชุมตรวจสำนวนแล้ว ข้อเท็จจริงฟังได้ว่าระหว่างปี 2496 - 2510 โจทก์ขับร้องเพลงจำนวนหลายพันเพลงให้แก่บริษัท กมล ฯ จำเลยที่ 3 โดยบันทึกเสียงเป็นมาสเตอร์ ก่อนนำไปผลิตเป็นแผ่นเสียง ต่อมาบริษัทแม่ไม้เพลงไทย จำเลยที่ 1 และ นายกิตติชัย ผอ.ฝ่ายลิขสิทธิ์ จำเลยที่ 2 นำเพลงไปบันทึกเสียงจำหน่ายในรูปแบบซีดีเพื่อหากำไรจากการค้า โดยไม่ได้ขออนุญาตจากโจทก์

 คดีมีปัญหาต้องวินิจฉัยว่า การแสดงหรือการบันทึกเสียงการแสดงได้รับความคุ้มครองตาม พ.ร.บ.ลิขสิทธิ์ พ.ศ.2537 หรือไม่ เห็นว่าการการบันทึกเสียงการแสดงของโจทก์ไม่เป็นไปตาม พ.ร.บ.ลิขสิทธิ์ พ.ศ.2537 มาตรา 78 ที่คุ้มครองเจ้าของลิขสิทธิ์ก่อนที่ พ.ร.บ.ลิขสิทธิ์ พ.ศ.2537 จะบังคับใช้ สิทธินักแสดงของโจทก์จึงไม่ได้รับการคุ้มครอง ที่ศาลชั้นต้นพิพากษายกฟ้องมานั้นศาลฎีกาเห็นพ้องด้วยพิพากษายืน

 ภายหลัง นายกิตติชัย มิตรศรัทธา ผอ.ฝ่ายลิขสิทธิ์ บริษัทแม่ไม้เพลงไทย ฯ กล่าวว่า มีความศรัทธาทั้งคำร้อง ทำนอง ดนตรี และเสียงประสาน ลำพังบริษัทแม่ไม่เพลงไทย ไม่มีปัญญาผลิตผลงานเพลงเหล่านี้ออกมาได้ จึงได้เช่าซื้อลิขสิทธิ์เพลงเก่ามาจำหน่าย ปรับปรุงคุณภาพเสียงให้สมบูรณ์ แม้ว่าเพลงจะมีจำนวนมากหลายพันเพลง แต่เพลงที่มีชื่อเสียงโด่งดังนั้นมีเพียงหยิบมือเดียว อีกทั้งต้องเช่าสถานที่ในห้างเพื่อวางจำหน่าย เห็นว่านายห้างเพลงมีความเสี่ยงสูงมาก และการทำเพลงเก่ามาขายนั้น ยากกว่าการนำเพลงเก่ากลับมาร้องใหม่ โดยส่วนตัวแล้วยังมีความเคารพในตัวนายสุเทพ และไม่คิดจะยื่นฟ้องกลับ

 ขณะที่นายสุเทพ ศิลปินแห่งชาติ กล่าวว่า ยังมั่นใจว่าศาลให้ความยุติธรรมแก่ทุกคน ในสมัยนั้นผลงานเพลงไม่มีการเซ็นสัญญาแต่อย่างใด ได้แต่หวังว่าใครก่อกรรมใดไว้ก่อขอให้ได้รับกรรมนั้นกลับคืนไป ส่วนเรื่องการต่อสู้ในทางศาลนั้น คงต้องนำคำพิพากษามาศึกษารายละเอียดอีกครั้ง ว่าจะสามารถดำเนินการอย่างไรได้บ้าง ตนเห็นว่าเมื่อเป็นผลงานเพลงของเราน่าจะนำมาใช้ประโยชน์ได้บ้าง เพราะเริ่มต้นใช้มาตลอด แต่กลับถูกลิดรอนสิทธิทำให้ไม่รู้ว่าจะอยู่อย่างไร ส่วนเรื่องการรอมชอมกับฝ่ายคู่กรณี หรือจะมาช่วยเหลือกันนั้นคงเป็นเรื่องเป็นไปไม่ได้ แต่ทุกวันนี้ยังมีความสุขดีเมื่อได้ร้องเพลงของตัวเอง