มองผ่านเลนส์คม - "หนังอินดี้" ผงาด!!! | คมชัดลึก

 เปล่า! ที่อยากเขียนไม่ได้อยู่ที่ตัวเลขที่พ้องกันอย่าง 18 และ 81 หรือ ชุดเพชรระยิบสุดสยิวของเจ๊มาช่า แต่อย่างใด

 สิ่งที่อยากพูดก็คือ กระแสความสนใจของสังคมโลกที่ออกมาในทิศทางใกล้เคียงกัน

 หนังที่ได้รับรางวัลทั้งสองเวที เป็นหนังนอกกระแส ใช้ทุนน้อย หรือที่เรียกว่า "หนังอินดี้" (แต่บ้านเราดูจะหนักกว่านั้น เพราะจัดอยู่ในประเภทหนัง "ด้อยโอกาส" ...ฮา)

 เวทีสุพรรณหงส์ ให้หนังฟอร์มเล็กเรื่อง "วันเดอร์ฟูล ทาวน์"  ของผู้กำกับ อาทิตย์ อัสสรัตน์ ที่คว้าหนังยอดเยี่ยม ผู้กำกับ-บท-กำกับภาพ และกำกับศิลป์ยอดเยี่ยม
 เรื่องนี้ที่ใช้ทุนสร้างแค่ 7 ล้านบาท ฉายที่บ้านเราไม่กี่วัน (และบางโรง) บรรยากาศเงียบมาก ไม่มีกระแสพูดถึงเท่ากับหนังประเภทฮาๆ โหดๆ (หน้าเหลี่ยมๆ) ที่นักวิจารณ์ให้ความสนใจ ทว่า กลับคว้ารางวัลจากเทศกาลโลกมาแล้วหลายรางวัล

 คุณอาทิตย์ เขียนบทเอง บอกว่าได้แรงบันดาลใจจากการกลับไปตะกั่วป่า หลังผ่านเหตุการณ์สึนามิ แม้ว่าสภาพปัจจุบันทุกสิ่งทุกอย่างจะคืนสู่สภาพเดิม แต่เขากลับรู้สึกเหงา ไม่มีนักท่องเที่ยวอย่างเก่า กลายเป็นเมืองแห่งความเศร้าและไร้รักไปเสียแล้ว 

 ถือเป็นความประหลาดใจ พร้อมกับความอิ่มใจ ที่เห็นโลกหันกลับมามองอะไรง่ายๆแต่มีความหมาย! 

 กลับยิ่งทวีความรู้สึกไปอีก เมื่อเวทีใหญ่อย่างออสการ์ ก็ยกให้หนัง "Slumdog Millionaire" ของผู้กำกับเมืองผู้ดี แดนนี บอยล์ (ผู้สร้าง เดอะ บีช) คว้าหนังยอดเยี่ยม พร้อมกวาดรางวัลอื่นๆ ไปอีก 8 รางวัล!!   

 พล็อตเรื่องมีอยู่ว่า หนุ่มอินเดียจากสลัมมุมไบ เข้าไปเล่นตอบปัญหาในรายการ ที่คล้าย "เกมเศรษฐี" ของบ้านเรา ที่ฮือฮาเพราะพ่อหนุ่มคนนี้เข้ารอบลึกเรื่อยๆ จนอีกวันเดียวก็จะชนะและคว้าเงินก้อนโตไป หาก...ตำรวจไม่รวบตัวเขาซะก่อน

 ตำรวจกล่าวหาว่าเขาเตี๊ยมกับเจ้าของรายการ ก็ใครจะเชื่อว่าคนไร้การศึกษาอย่างเขา จะเอาชนะดอกเตอร์และคนมีความรู้ได้

 ถ้าเขาอธิบายไม่ได้ว่า ที่ตอบปัญหาได้นั้น มันบังเอิญมาใกล้เคียงกับสิ่งที่เกิดขึ้นกับชีวิตเขาจริงๆ อย่างไร คนดูกว่า 60 ล้านคนที่เฝ้าเชียร์เขา คงประท้วงโปลิศแน่
 
 นี่ก็เหมือนเป็นการตบหน้าระบบการศึกษา ทั้งฉายภาพความยากจน ที่ทำให้คนดูเข้าใจชีวิตคนอินเดียได้ชัดแจ๋วจริงๆ

 ไม่เชื่อว่าหนังอินดี้ที่มีทุนสร้างแค่ 15 ล้านดอลลาร์สหรัฐ จะได้รับเสียงชื่นชมถล่มทลาย ยกเว้นรัฐบาล และคนอินเดียบางกลุ่ม เพราะมันใกล้เคียงความจริงเหลือเกิน
 จะว่าไป แค่รางวัลของเราเอง ยังมีบางคนตั้งคำถามว่า มีใครใส่ยาในอาหารของคณะกรรมการหรือเปล่า?

 ก็ไม่อยากให้สงสัยอะไรมาก แต่อยากให้ไปลองดูกัน 

 คิดซะว่าจะได้ลิ้มรสอาหารชั้นดีสักครั้ง ท่ามกลางกลิ่นปลากระป๋องเน่า และนมบูด!

"นันทพร ไวศยะสุวรรณ์"