กะรัตรัก Diamond Lover 21 | คมชัดลึก

ทุกวันจันทร์-ศุกร์ เวลา 23.10 น. ทางช่อง NOW26

Diamond Lover 21

    คืนนั้นเกาเหวินชวนอี้หมิงออกมาดื่มด้วยกัน แถมเธอพยายามยั่วยวนเขาตลอดเวลา จนอี้หมิงแทบทนไม่ได้ วิ่งหนีกลับห้องปิดประตูทันที
    “เฮ่อให้ตายเถอะไม่ได้ฉันจะอ่อนไหวไม่ได้ ฉันไม่ควรผิดต่อยัยอ้วน ต้องไปดูยัยอ้วนหน่อยแล้ว”
    เซี่ยวเลี่ยงที่รู้จากเหม่ยลี่เรื่องที่ไปช่วยเกาเหวินขายเสื้อแต่ก็ไม่ได้มาก เขาจึงสั่งให้ฉีหยูตามเจสันมาเพื่อหาทางให้เกาเหวินได้กลับเข้าวงการอีกครั้ง
    เจสันมาหาเกาเหวินที่บ้าน เกาเหวินแปลกใจว่ามาได้ไง เจสันถามว่ารู้ข่าวหรือยัง ถามว่าเซี่ยวเลี่ยงยังไม่ได้บอกเหรอ เกาเหวินงงหนักว่าเซี่ยวเลี่ยงเกี่ยวอะไร
    “นี่ ดูพวกนี้นะ เขาจะให้เธอกลับเข้าวงการ นี่คือบทเรื่องใหม่ นี่โฆษณารับรอง”
    “เกิดอะไรขึ้น เราไม่ได้เจอกัน ทำไมเขาทำเรื่องใหญ่แบบนี้ล่ะ”
    “ต้องถามอีกเหรอ เขามีน้ำใจไงจะบอกให้นะ เขาออกเงินฉันออกแรง นับจากวันนี้ไป เธอจะต้องเริ่มศึกษาสื่อใหญ่ๆ ทั้งหมดเลยฮะ ดูผิวของเธอสิแย่มากเลย นี่แผ่นมาร์ก มาร์กวันละแผ่น ดูแขนเธอสิอย่างกับนักกล้าม หา เธอรู้ว่าฉันดีกับเธอมากใช่มั้ย ดื่มปี้เซิงหยวนยี่สิบซอง พรุ่งนี้ฉันต้องเห็นเธอผอมลงยี่สิบโลเข้าใจมั้ย”
    หลายคนรู้ข่าวเกาเหวินจะกลับมาแสดงอีกครั้งก็ดีใจ
    เซี่ยวเลี่ยงเรียกเหม่ยลี่เข้ามาบอกเรื่องเกาเหวิน เธอย้อนถามว่าต้องให้เครดิตเขาใช่มั้ย
    “ไม่ได้ช่วยเพราะความสัมพันธ์ส่วนตัว รอให้เกาเหวินกลับมาเธอต้องตอบแทนผมได้แน่ ผมไม่เคยเสียเปรียบ”
    เหม่ยลี่หัวเราะ “คุณเป็นคนดีจัง ฉันดูออกตั้งนานแล้ว ภายนอกคุณดูเป็นคนค่อนข้างเย็นชา แต่ภายในจิตใจ เป็นคนดีมาก สรุปแล้วก็คือ แอบ ซ่อน หึๆ”
    “ทำไมคุณไม่รู้จักสงวนตัวเลย” ทั้งสองต่างหัวเราะ
    เหม่ยลี่ไปหาเกาเหวิน เธอตกใจถามว่ามาได้ไง
    “ยินดีด้วย ที่กลับเข้าวงการ”
    “ขอบคุณ” เกาเหวินหัวเราะ “มานั่งก่อนสิ นั่งก่อน นั่งๆ ขอบคุณนะ ดอกไม้สวยมาก”
    “ที่ฉันมาก็เพราะได้ยินข่าวของเธอ นี่ เมื่อกี้ฉันเห็นปาปารัสซี่ด้วย เธอกลับเข้าวงการฉันดีใจมาก”
    “ถึงเธอไม่มา ฉันก็ว่าจะไปหาที่บริษัท เรื่องกลับเข้าวงการต้องขอบคุณเซี่ยวเลี่ยงจริงๆ”
    “เฮ่อ คนกันเอง ไม่ต้องเกรงใจ”
    “เป็นคนกันเองตั้งแต่เมื่อไหร่ อ๊าย ข่าวดีนะเนี่ย” สองสาวหัวเราะกัน
    เกาเหวินโทรหาอี้หมิง แต่เขาบอกว่ากำลังกลับบ้าน เดี๋ยวถึงแล้วมีเรื่องจะบอกแล้ววางสายไป เกาเหวินโทรอีกก็ไม่ติดละ เวลานั้นอี้หมิงรีบโทรหาเหม่ยลี่เพื่อบอกว่าเกาเหวินจะได้กลับเข้าวงการอีกครั้ง เธอว่ารู้แล้ว
    อี้หมิงว่า “ถ้าเขาดังอีก ฉันก็อยู่บ้านเขาไม่ได้ ถึงตอนนั้นฉันก็ไร้บ้านอีกแล้ว หึๆๆ”
    “เฮ่อ เรื่องแบบนี้น่าดีใจตรงไหน” เหม่ยลี่งงๆ
    “ไม่ๆๆ น่าดีใจแน่นอน แต่เพื่ออาชีพและอนาคตของเขา เพื่อตอบสนองการกลับมาของเขาเธอก็ให้ฉันกลับไปอยู่บ้านได้ใช่มั้ย”
    เหม่ยลี่ทำเสียง “เอ๊ะ”
    อี้หมิงสวน “ตกลงตามนี้ ฉันจะเก็บของรอ ฉันอยู่บ้าน ฉันจะกลับไป บ๊ายบาย” 
    เหม่ยลี่เสียงดัง “ฮัลโหล เดี๋ยว เฮ่อ”
    “เพื่อนเธอมีเรื่องอะไร”
    “เอ่อ ไม่มีเรื่องอะไรหรอก เอ่อ จริงสิเกาเหวินเธอ..กลับเข้าวงการ ต้องกลับไปใช้ชีวิตดาราใช่มั้ย”
    “อื้อ ใช่แล้ว ฉันไม่ได้อยู่หน้ากล้องตั้งนานแล้วล่ะ”
    “ถ้างั้นเธอจะ..ไม่อิสระเหมือนเดิมใช่มั้ย”
    “ฉันก็เคยคิดถึงปัญหานี้ ถ้าฉันโด่งดังขึ้นมาอีกครั้ง ฉันจะไม่ทิ้งชีวิตตอนนี้แน่ ฉันชอบการใช้ชีวิตแบบธรรมดาแล้ว”
    อี้หมิงเข้ามาในบ้านเกาเหวิน คิดว่าจะมาลา แต่ปรากฎว่าเจอเหม่ยลี่อยู่ที่นี่ด้วย
    เหม่ยลี่แซว “ทำไม กลัวขัดจังหวะเหรอ ฉันแค่เป็นพยานให้พวกคุณถ่ายรูปไว้ แล้วจะเก็บไว้อย่างดีเลย”
    “ส่งให้ด้วย”
    “ส่งแน่นอน”
    “ผมควรขอบคุณ คุณงั้นสิ”
    “อะไรกัน ไม่ต้องเกรงใจ”
    อี้หมิงบอกให้ลบ แต่เหม่ยลี่ไม่ลบ
    เกาเหวินว่า “เป็นอะไร ดีใจจนโง่เหรอ ตื่นเร็วตื่นๆ ไป ไปเร็ว ไปกันเถอะไป ไปสิ นั่งลงนั่งก่อนเร็ว เรารอคุณตั้งนาน เอ้ามี่โตะ ของคุณ ขอบคุณมากนะ”
    “เอ่อ ขอให้คุณ..คัมแบ็ค”
    “หวังว่าเราจะอยู่เคียงข้างเธอตลอดไป และก็..เป็นเพื่อนกันตลอดไป”
    “ขอบคุณ ชนแก้ว” 
    อี้หมิงพยายามอธิบาย “เอ่อ คืองี้คุณกลับเข้าวงการ ผมอยู่บ้านคุณไม่ค่อยจะสะดวก ผมเลยคิดว่า จะย้ายออก”
    เกาเหวินว่า “กลัวจะกระทบต่อฉันเหรอ ฉันไม่ใช่คนเดิมแล้วนะ บริษัทต้นสังกัดก็ไม่ห้ามเรื่องมีแฟนและคุณก็เป็นหมอ ถึงจะมีข่าวด้านลบก็ไม่ใช่เรื่องใหญ่”
    อี้หมิงพยายามจะค้าน “แต่ว่า..”
    เกาเหวินแทรก “คุณอยู่อย่างสบายใจได้”
    อี้หมิงสวน “เอ่อ ถ้าเกิดว่ามีปาปารัสซี่ โอ้ย”
    เหม่ยลี่ว่า “หึ กว่าจะมีโอกาสดีๆ คุณต้องดูแลเกาเหวินสิ ต้องคว้าโอกาสดีๆ เอาไว้”
    “ใช่แล้ว ฉันยังไม่ใส่ใจเลยคุณกลัวอะไร อยู่ต่อเถอะ”
    “อยู่ต่อเถอะ มาๆ ชนแก้ว”
    “ชนแก้ว”

    เจิ้นตงคุยกับเซี่ยวเลี่ยงเรื่องที่เขาติดต่อกับเกาเหวินอีก เซี่ยวเลี่ยงว่า
    “เกาเหวินได้รับความนิยม และการตอบรับที่ดี ดึงเธอมาตอนนี้ ต้องมีประโยชน์แน่ครับ”
    “จริงเหรอ แน่ใจเหรอ ว่าแกตัดขาดกับเขาแล้ว”
    “แน่ใจครับ ถึงผมจะใช้ความสัมพันธ์ส่วนตัวช่วยเหลือเกาเหวิน แต่ผมจะควบคุมตัวเอง”
    “ควบคุมเหรอ แกคิดว่า ความรักเหมือนธุรกิจเหรอ อยากควบคุมก็ควบคุมได้ ทำธุรกิจ ต้องใช้สมอง แต่ความรักต้องใช้หัวใจ หัวใจคน แม้ว่าจะมีต้นทุนมากแค่ไหน ก็ไม่สามารถควบคุมได้ แม้แกจะมีความเชื่อมั่นลงทุนไปมากแต่สุดท้าย กลัวว่าจะเหมือนเล่นกับไฟ”
    “ไม่ต้องห่วง ผมไม่ถึงขั้นนั้น”
    “ฉันไม่ต้องการให้แก กลับไปเรียนบทเรียนเก่าอีกครั้ง ไม่ว่ายังไง ฉันก็ให้แก คบกับผู้หญิงแบบนั้นไม่ได้หรอก”
    เซี่ยวเลี่ยงคุยกับฉีหยู
    “เฮ่อ ฉีหยูรู้สึกมั้ยว่า รักที่ฉันมีให้มี่โตะเสียการควบคุม”
    “คุณเซี่ยวผมคิดว่า ลงทุนกับความรักคือเรื่องดี ตั้งแต่คุณคบกับมี่โตะคุณมีความสุขขึ้นมาก”
    “แต่คนเปลี่ยนได้ตลอด ฉันกลัวจริงๆ ตอนนี้มี่โตะคบอยู่กับฉัน พอผ่านไปจะกลายเป็นอีกคน”
    “กลายเป็นอีกคนงั้นเหรอ”
    “เป็นคนที่หลอกฉัน แม้กระทั่ง หลอกใช้ฉัน”
    “เฮอะ คุณเซี่ยวเป็นไปได้ไง เท่าที่ผมรู้จักมี่โตะ เธอไม่มีทางหลอกคุณแน่ แต่ว่าคุณจะพิจารณา รักษาระยะห่างกับเธอมั้ย”
    “ห่วงเรื่องพ่อฉันเหรอ”
    “ไม่ใช่แค่นั้น คนทั้งบริษัทกำลังพูดถึงเรื่องของคุณกับเธอ ความกดดันของมี่โตะยิ่งเพิ่มขึ้น”
    “พวกเขาพูดอะไร”
    “ช่องว่างระหว่างคุณกับเธอ อีกอย่าง คุณเซี่ยวคุณคือหัวใจหลักของบริษัท ทุกคนต้องให้ความสนใจคนข้างกายคุณอยู่แล้ว แม้แต่ผม ก็ยังต้องรับมือกับคนดีคนเลวเลยผมก็เลย..เข้าใจมี่โตะเป็นอย่างดี”
    “เฮ่อ นายถึงได้เป็นห่วงมี่โตะเหรอ”
    “เฮ้ย เปล่าครับเปล่าจริงๆ เห็นเธอจากชั้นล่าง ค่อยๆ ปีนขึ้นมามันไม่ง่ายเลย บางครั้ง..ก็ทำให้นึกถึงตัวเอง” เซี่ยวเลี่ยงฟังแล้วถอนใจ
    จื่อเหลียงพาซือหยวนไปที่ห้องๆ หนึ่ง แล้วแนะนำว่า
    “นั่นคือห้องคุณ ห้องเก็บของเปลี่ยนเป็นห้องแต่งตัว แล้วเสื้อผ้าในตู้ลองใส่ดู ถ้าไม่เหมาะ ค่อยเปลี่ยนใหม่”
    “ขอบคุณนะคะ ฉันรับไว้ไม่ได้”
    “หึ ปฏิเสธผมอีกแล้ว”
    “ฉันเป็นลูกน้อง ฉันมีความสามารถ อีกอย่าง ฉันไม่ต้องการให้ผู้ชาย..มาเลี้ยงฉันแบบนี้”
    “ผู้หญิงทำให้ผู้ชายเลี้ยงอย่างเต็มใจ ก็เป็นความสามารถ บริษัทมีผู้หญิงตั้งมากมาย ทำไมต้องเป็นคุณล่ะ บอกมาลังเลอะไรอยู่”
    “ฉันเพิ่งเลิกกับแฟนคงอยู่กับคุณ..ในทันทีไม่ได้”
    “ไม่ต้องห่วงหรอก ใกล้บริษัท ผมกลับดึกถึงจะมาค้าง ไม่ได้ให้อยู่ฟรี ผมมีเงื่อนไข”
    “เงื่อนไขอะไร”
    “หลังเลิกงานทำอาหารให้ผมกินทุกวัน”
    ซือหยวนอึกอัก “ฉัน”
    จื่อเหลียงตัดบท “ตกลงตามนี้”
    อี้หมิงโทรนัดเกาเหวินมาพบบอกว่ามีเรื่องอยากคุยด้วย พอเกาเหวินมาถึงก็บอกให้เธอดื่มกาแฟของเขาเลย อ้างว่าร้านนี้คนเยอะสั่งอีกก็นาน
    “อื้อ เรียกมาดื่มกาแฟเหรอ”
    “ใช่ ไม่ ไม่ใช่ นอกเรื่องไปหน่อย ที่จริงผมมีอยู่เรื่องหนึ่ง อยากจะบอกคุณตั้งแต่เมื่อวานแล้ว แต่ว่า..ผมรู้สึกอายน่ะ”
    “เฮอะ ไม่ดีตรงไหน อ๋อ โธ่เอ๊ย มันน่าอายตรงไหนกัน คุณๆๆ ก็พูดมาสิ”
    “ที่จริงมีสองเรื่อง เรื่องแรก ขอบคุณคุณมาก ในช่วงเวลาที่ผมตกต่ำที่สุด คุณให้ผมอยู่บ้านคุณ เรื่องที่สองคือ ผมคิดว่า..”
    “เฮ้ย เอ่อ อย่าคิดอย่างเดียวคุณเป็นผู้ชายอยากทำอะไรก็ทำสิ” เกาเหวินหัวเราะ
    “งั้นพูดละนะ” เกาเหวินตั้งใจฟัง “ผมอยากย้ายออกไป”
    “ได้สิ” เกาเหวินหัวเราะ
    “จริงเหรอ ย้ายวันนี้เลย”
    เกาเหวินรู้สึกตัว “ย้าย ย้าย ย้าย จะย้ายออกไปเหรอ”
    อี้หมิงว่า “ใช่”
    “ทำไม”
    “เอ่อ ที่จริงผมคิดเรื่องนี้มานานมากแล้ว คุณจะกลับเข้าวงการก็ต้องคิดถึงภาพลักษณ์สิผมเป็นผู้ชาย มาอยู่บ้านคุณทุกวัน มันจะ..ทำให้คุณเดือดร้อน”
    เกาเหวินสวน “ทำให้ฉันเดือดร้อนตรงไหน คุณบอกฉันเองว่าคนอื่นจะมองยังไงอย่าไปสน ตอนนี้ฉันทำได้แล้ว”
    “ใช่ๆๆ คุณพูดถูก แต่พอมาคิดดูอีกทีแล้ว ถึงยังไงมันก็ก้าวก่ายอาชีพคุณ ผมจะประมาทไม่ได้เลย วันนี้ผมจะย้ายออกไป ไม่พูดแสดงว่าเห็นด้วย งั้นตกลงตามนี้” อี้หมิงหัวเราะ “น้อง เช็คบิล” 
    เกาเหวินห้ามไว้ “เดี๋ยวก่อน”
    “ว่าไง”
    เกาเหวินสีหน้าเจ้าเล่ห์ “ต้องทำสิ่งที่ฉันต้องการ”
    “ต้องการเหรอ” อี้หมิงงง
    เกาเหวินชวนอี้หมิงไปขึ้นรถเมล์ แล้วได้ยินชาวบ้านคุยกันเรื่องที่เธอจะกลับเข้าวงการอีกครั้ง ว่าตอนนี้ความนิยมของเธอต่ำลง ทั้งสองฟังอยู่นาน จนมีคนเห็นเกาเหวิน แล้วก็ร้องถามว่ามาขึ้นรถเมล์ได้ไง
    เกาเหวินทักทาย “หวัดดีฉันเกาเหวิน หวัดดีทุกคน เมื่อกี้พวกเธอบอกว่าฉันมีแต่ข่าวแย่ๆ ใช่มั้ย”
    หญิงคนหนึ่งปฏิเสธ “เปล่านะ”
    “ฉันได้ยินนะ ดูไปแล้ว พวกคุณชอบดาราหญิงที่สวยเซ็กซี่มีความสามารถ ใช่มั้ยคะ ใช่มั้ยฉันพูดถูกมั้ย ฉันจะมีผลงานใหม่หวังว่าจะสนับสนุนฉันนะคะขอบคุณ ขอบคุณ”
    อี้หมิงตกใจเมื่อเห็นมีคนถ่ายรูป “พอแล้วๆๆ อย่าถ่ายได้มั้ย ให้ความร่วมมือหน่อยนะครับ ไม่ต้องถ่ายแล้วทุกคนไม่ต้องถ่ายแล้ว”
    อี้หมิงรีบพาเกาเหวินวิ่งหนีลงจากรถไป มีคนตาม อี้หมิงรีบพาเกาเหวินวิ่งหนี
    “เล่นซะหอบเลย โง่หรือเปล่าเนี่ยน่าวิ่งตามตรงไหน วิ่งตามมาตั้งนาน จะถ่ายรูปก้นคุณหรือก้นผมก็ถ่ายไม่ได้ เฮ่อ ตามอยู่ได้จริงสิ นึกได้แล้ว มีคนนึงบอกว่าผมหล่อ หรือว่าเขา วิ่งตามผมคุณวิ่งทำไมเหนื่อยเปล่าเฮ่อ ไม่ล้อเล่นแล้ว นับจากนี้ไป คุณอย่าพาผม มาวิ่งมาราธอนอีกผมวิ่งไม่ไหว อ่ะกางเกงแทบหลุด เฮ่อ มองผมทำไม มีอะไรเหรอ”
    “เปล่าหรอก” เกาเหวินหัวเราะ และมองอี้หมิง
    “ถามว่ามองผมทำไม”
    “เฮ่อ ความสัมพันธ์ของเราถูกเปิดเผยแล้ว เราไม่ต้อง..หลบซ่อนแล้ว”
    อี้หมิงงง “ความสัมพันธ์อะไร”
    “ก็รูมเมทไง เราถูกคนอื่นถ่ายรูปที่เราจับมือกัน ฉัน..ใจกว้างกับคุณ คุณต้องรับผิดชอบ”
    “ผมต้องรับผิดชอบอะไรทำไมต้องโยงไปไกล คุณทำเองเกี่ยวอะไรกับผมล่ะ”
    “ใครทำก็ช่าง มานี่ ยืนตรง”
    อี้หมิงสวน “ยืนตรงไม่ไหว”
    เกาเหวินไม่สน “ยืนดีๆ ฉันจะพูดเรื่องจริงจัง”
    “พูดสิ”
    “นับจากนี้ไป คุณ เหลยอี้หมิงคุณชอบฉันได้ อย่างเปิดเผยเต็มตัว มาปลดปล่อยความรู้สึก” อี้หมิงเหวอ “กอดฉันกอดสิ”
    “หา ไม่ๆ ผม.. เดี๋ยวก่อน เวียนหัว” อี้หมิงแกล้ง เกาเหวินก็ว่าแกล้ง อี้หมิงบอกว่าเขาอยากอาเจียนจริงๆ
    ผู้สื่อข่าวประกาศว่า “การกลับมาของเกาเหวิน คนที่สนับสนุนคือแฟนเก่าของเกาเหวิน นั่นก็คือประธานเซี่ยวเลี่ยง เพราะอะไรเขาถึงได้ให้ความสนใจแฟนเก่า ที่เคยทำร้ายเขามีการเปิดเผยว่าเซี่ยวเลี่ยงยังไม่ลืมเกาเหวินทั้งสองคนจะกลับมาคืนดีกัน”

จบตอนที่ 21