คมเคียวคมปากกา - พงศาวดารครูไพบูลย์ | คมชัดลึก

ในอดีตวงการลูกทุ่งมักไม่สนใจเรื่องแบบนี้ รวมทั้งไม่ค่อยชอบการบันทึกเป็นหนังสือ ขนาดนิตยสารของวงการลูกทุ่งในอดีตอย่าง ราชาเสียงทอง โดย บก.ณรงค์ รอดเจริญ ก็ยังไปไม่รอด ทำให้คำกล่าวว่า คนลูกทุ่งไม่อ่านหนังสือที่ใครไม่รู้พูดไว้ ดูเป็นจริงขึ้นมา

 แต่ยุคสมัยเปลี่ยนไป มีดีเจรุ่นใหม่ๆ ขึ้นมา ท่ามกลางการแข่งขันหลายรายการเพลงพยายามค้นคว้าข้อมูลด้านลึกมานำเสนอ เป็นการแข่งขันกันในเชิงคุณภาพที่เป็นประโยชน์กับผู้ฟังโดยรวม ไม่เฉพาะในส่วนกลางกรุงเทพฯ ขนาดในต่างจังหวัด เช่นละแวกกาญจนบุรี ครูชลธี ธารทอง ซึ่งอยู่ที่อำเภอท่าม่วง ก็ยังเคยออกปากว่า คลื่น อสมท 107.25 กาญจนบุรี มีรายการเพลงลูกทุ่งที่ทำให้ท่านต้องติดตามฟัง เพราะดีเจเสาะค้นข้อมูลเกี่ยวกับนักแต่งเพลงมานำเสนออย่างจริงจัง เป็นการให้เกียรติคนทำงานเบื้องหลังคือนักแต่งเพลง

 การที่คนเก่าคนในวงการเพลงออกมาให้ปากคำว่าอะไรเป็นอะไร จริงไม่จริงอย่างไร น่าสนับสนุน จะได้เป็นข้อมูลหลากหลายสำหรับ “ดับเบิลเช็ก” 

 จริงๆ นะครับ เวลาสัมภาษณ์ศิลปิน หากคนสัมภาษณ์เป็นเด็กกว่า ก็มักจะโดนศิลปินรุ่นเก๋า “อำ” และหากไม่เช็กให้ดี มีโอกาสเสียคนได้...จำไว้นะ น้องๆ นักข่าวลูกทุ่ง พี่จะเล่าให้ฟัง

 คือช่วงที่ผมไล่ตามสัมภาษณ์ศิลปินที่เคยร้องเพลงของครูไพบูลย์ บุตรขัน เพื่อเรียบเรียงเป็นหนังสือคีตกวีลูกทุ่ง ก่อนจะพิมพ์รวมเล่มราวๆ สิบกว่าปีที่แล้ว ก็ได้สัมภาษณ์ ก้าน แก้วสุพรรณ ซึ่งโดยส่วนตัว ผมชอบเพลงแอบมอง ร้องได้มาตั้งแต่เป็นเด็ก “บ้านอยู่เคียงกัน รั้วกั้นอยู่แค่กึ่งกลาง แอบมองน้องทางหน้าต่าง พี่แอบรักนางเอาไว้ในใจ” พอไปค้นเจอว่าเพลงนี้แต่งโดยครูไพบูลย์ บุตรขัน ก็ยิ่งทึ่งแบบ...อะไร (วะ) เพลงนี้ก็ครูไพบูลย์ เพลงนั้นก็ครูไพบูลย์ เพลงที่เราชอบทั้งนั้นเลย นี่เป็นฝีมือมนุษย์หรือเทวดากันหนอ

 พกเอาความปีตินี้ไปสัมภาษณ์คุณก้าน แก้วสุพรรณ ปรากฏว่า แป่ว! ก้าน แก้วสุพรรณ ยืนยันว่า เพลงแอบมองแต่งโดย “พ่อ ป. ชื่นประโยชน์” อ้าว...ถามอีกก็ยันอีก แต่งานนั้นผมรอดตัวมาได้เพราะมีหลักฐานสำคัญคือ หนังสือเพลงจัดทำโดย ก.แก้วประเสริฐ สำนักพิมพ์บรรลือสาส์น เลขที่ 74 ถนนนครสวรรค์ ผ่านฟ้า พิมพ์เมื่อปี 2503 ลงไว้ชัดเจนว่า เพลงแอบมอง แต่งโดยไพบูลย์ บุตรขัน เช็กในหนังสือเพลงอีกหลายเล่มในยุคนั้นก็ตรงกันหมด  ยี่ห้อ ก.แก้วประเสริฐ นั้นเชื่อได้ว่าไม่มั่ว และที่สำคัญคือ คนทำหนังสือเพลงต้องจ่ายค่าลิขสิทธิ์แก่ผู้แต่งด้วย จะลงชื่อผิดตัวไม่ได้แน่ เว้นแต่ตัวเจ้าของเพลงจงใจใช้ชื่อคนอื่นสวมรอย หรือใช้นามปากกา ด้วยเหตุผลต่างๆ นั่นละอาจจะเกี่ยวกับกรณีที่ครูไพบูลย์ ใช้ชื่อ สาโรช ศรีสำแล

 เป็น “สาโรช” นะครับ ไม่ใช่ “สาโรจน์” ขอยืนยันไม่ได้อวดรู้ เปิดหนังสือเพลงปี 2504 เพลงรักจริงหรือเล่น ร้องโดย สุรพล สมบัติเจริญ และเพลง ข้าวแตกรวงทรวงแตกรัก ร้องโดยยงยุทธ เชี่ยวชาญชัย ลูกทีมของสุรพล สองเพลงนี้ระบุว่าแต่งโดย สาโรช ศรีสำแล

 สาโรช แปลว่า ดอกบัว เป็นสัญลักษณ์ของเมืองปทุมธานี สำแล คือชื่อวัดที่คนบ้านท้องคุ้ง ไปทำบุญเป็นประจำ นามปากกานี้บ่งบอกภูมิลำเนาถิ่นเกิดครูไพบูลย์ บุตรขัน

 ส่วนว่าทำไมครูไพบูลย์ต้องทำเช่นนี้ ตกยากหรือไม่ตกยาก ต้องต่อจันทร์หน้าครับ