บันเทิง

eat play life อาทิตย์ที่ 18 มิ.ย. 60

eat play life อาทิตย์ที่ 18 มิ.ย. 60
เกาะติดข่าวสาร >> คมชัดลึก ออนไลน์
logoline

“ไม้ยืนต้น”ของบ้าน“สุดทางรัก”

โดย นันทขว้าง สิรสุนทร

    ทุกๆ ครั้งเวลาผมกับร้าน LidoDVD จัดกิจกรรมช่วยเหลืออะไร เล็กบ้างใหญ่บ้าง เช่น เปิดคอร์สสอนวิจารณ์หนังที่จุฬาฯ หรือจัดฉายภาพยนตร์ที่พารากอน หาเงินไปมอบให้เด็กพิการหรือสมาคมคนตาบอดฯ ในช่วง 2-3 ปีที่ผ่านมา มีผู้หญิงสาวสวยคนหนึ่ง มักจะมาช่วยทำบุญ บางทีก็มานั่งขายตั๋วกับทางร้าน LidoDVD 
    ตอนไม่รู้จัก ผมเคยแอบถามว่า พี่เขาเป็นใคร คุณกิตติ พิพัฒน์ธาราสกุล ก็บอกว่า “พี่หนิง” หรือคุณหนุงหนิง อรัญญา เจ้าของร้านอาหารชื่อดังหลายสาขาที่ชื่อ “สุดทางรัก”
    คุณหนิงหรือพี่หนิงที่ผมเรียก เป็นคนใจดี มักมาร่วมงานทำบุญอะไรกับมิตรสหายอยู่เรื่อยๆ พอถามคนใกล้ตัวก็ทราบว่า เธอเคยเป็นดาว เป็นสาวไฮโซสมัยเรียน ที่ไม่ใช่แค่มีฐานะแต่ยังหน้าตาสะสวย จนหนุ่มๆ ไม่กล้าจีบ (ถ้ารู้ว่าผู้ชายหล่อคนเก่งข้างๆ เธอเป็นใคร ก็ไม่ควรจีบนะ)
    ในมิตรภาพเพื่อนๆ พี่ๆ น้องๆ ที่เดินทางกันมา ผู้ชายคนหนึ่งที่คุณหนิงมักพูดถึงอยู่บ่อยๆ ก็คือ คุณแดง บัณฑิต ศิริตันหยง ซึ่งเป็นน้องชายแท้ๆ และเป็นเสาหลักของร้านอาหาร “สุดทางรัก” 
    อันที่จริง ถ้าจะเล่าประวัติหรือหน้าที่การงานของคุณบัณฑิต ต้องนั่งเล่า 3 วัน 2 คืน เพราะเท่าที่ผมเสิร์ชดูข้อมูล ไม่น่าเชื่อว่าผู้ชายอายุไม่ถึง 50 ปีคนนี้ ทำงานมามากมายเหลือเกิน...กระทั่ง เมื่อเช้าวันเสาร์ที่ 10 มิถุนายน ที่่ผ่านมา ระหว่างเดินเล่นในตลาดนัดสวนจตุจักร ผมก็ได้ทราบข่าวการเสียชีิวิตของเขา อย่างน่าตกใจ
    เวลาใครจากครอบครัวเขาและเธอไป...มันเหมือนมีก้อนจุกอก ที่ขวางการหายใจในร่างกาย 
หลายวันมานี้ พอได้ดู มองและเห็นภาพต่างๆ ที่ผู้คน เพืื่อนฝูง มิตรสหาย มากมายในสังคมไทย เดินทางไปงานศพ ผมก็นั่งคิดว่า....
    ในโลกของตัวอักษร ดูเหมือนจะมีภาษาอยู่มากมายที่ถ่ายทอดความรู้สึกต่อผู้คนได้
ทว่า การที่ “ใครสักคน” จะแนะนำ คุณแดง บัณฑิต ศิริตันหยง ว่าเป็นบุคลากรคุณภาพของสังคมไทยนั้น วาจานี้ ดูจะเรียบง่ายเกินไป...
คุณบัณฑิตได้ทำอะไรและมีบทบาทมามากมายหลายอย่าง ในเส้นทางที่เขาได้เดินเข้าไป ผมได้อ่านและดูจากลิปและเรื่องราวบันทึก จนนึกว่า หากจะมี “ถ้อยคำใด” ที่จะแทนภาพของเขาได้ ถ้อยคำนั้นสำหรับน้องชายคุณหนุงหนิง อรัญญา...ควรจะเป็น “นักรบแห่งหน้าที่การงาน” ที่มาพร้อมกับอีกสถานะหนึ่ง นั่นคือ     “ไม้ยืนต้น” ของบ้าน “สุดทางรัก”
    แม้จะไม่ได้มีโอกาสรู้จักโดยทางตรงกับคุณบัณฑิต แต่ผมก็ “สัมผัส” ได้มากมายถึงความรัก ความผูกพันที่ครอบครัวสุดทางรัก “ถ่ายเท” สู่กันและกัน โดยจะไม่มีวันถ่ายถอน ยิ่งชิดใกล้และรักกันมากไม่ว่าในฐานะของพี่สาวกับน้องชาย, แม่กับลูก หรือเพื่อนกับเพื่อน...ยังไม่นับคนรู้จักที่คุ้นเคยกัน
การพลัดพรากจากลาโดยมิได้เอ่ยลา จึงเป็นช่วงเวลาที่ต้องทำใจ
    หลังคุณแดง บัณฑิต เสียชีวิตไม่ถึง 3 วัน ผมมีโอกาสได้ฟังธรรมจากพระไพศาล วิสาโล ซึ่งท่านได้บอกว่า ร่างกายแม้ดับไปแต่ในระยะแรก “จิต” ยังคงอยู่ จะสามารถ “รับรู้” สิ่งที่คนอันเป็นที่รักได้แสดงต่อเขา หากเอาถ้อยคำและถ้อยความนี้เป็นภาพชีวิต นั่นหมายความว่า น้องชายคุณหนิง ได้รับทราบทุกสิ่งที่เราซึ่งมาร่วมกันในงานส่งลาวันนี้
    ผมขอแสดงความเสียใจอย่างสุดซึ้งต่อการจากไปของคุณแดง และขอให้ทุกคนในครอบครัวคุณแดงมีกำลังใจที่จะลุกขึ้นยืนอีกครั้ง เหมือน “ไม้ยืนต้น”
    ที่มิเพียง “ยืนต้น” แต่ “ยืนเคียงกัน”
    เหมือนที่คุณแดงได้ “ยืนเคียงข้าง” ของบ้านสุดทางรัก...ตลอดมา

logoline
แท็กที่เกี่ยวข้อง