บันเทิง

ยอดหญิงปันซู 38

ยอดหญิงปันซู 38
เกาะติดข่าวสาร >> คมชัดลึก ออนไลน์
logoline

ฮั่วหวนยอมหักหลังเหลียงหวาง ที่กำลังคิดที่จะล้มอำนาจของไทเฮา แต่ไทเฮากลับเข้าใจผิด วางแผนซ้อนและก็ฆ่าฮั่วหวนตาย

ทุกวันจันทร์-ศุกร์ เวลา 05.00 น. / 23.10 น. ทางช่อง NOW26

Ban shu Legend No.38

    พอฮั่วหวนอาการดีขึ้น ก็ออกไปด้านนอกเห็นดอกไม้ก็เลยจะเด็ดไปให้ไทเฮา แต่เหวินชงซึ่งเป็นดูแลสวนดอกไม้ ห้ามไว้มิให้เด็ดดอกไม้นั้น เพราะเป็นดอกโบตั๋น ซึ่งฮ่องเต้องค์ก่อนปลูกไว้และห้ามไม่ให้ใครเด็ดดอกโบตั๋นเป็นอันขาด
    เหวินชงเล่าเรื่องความรักของฮ่องเต้องค์ก่อนที่มีต่อผู้หญิงคนหนึ่ง 
    “เป็นเรื่องราวที่เกิดขึ้น ตั้งฮ่องเต้องค์ก่อน ใต้เท้าคงจะไม่ทราบ นี่เป็นกฎที่ฮ่องเต้ตั้งขึ้น เพราะว่า ฮ่องเต้องค์ก่อน ตกหลุมรักผู้หญิงคนหนึ่ง นางคนนั้นชื่อโบตั๋น แต่เพราะความไม่เหมาะสม จึงทำให้ไม่อาจอยู่ด้วยกันได้ ฮ่องเต้องค์ก่อน จึงพยายามอย่างหนัก ดังนั้น พอพระองค์ ได้ขึ้นคอรงราชย์ แม่นางโบตั๋น ก็จากโลกนี้ไป ฮ่องเต้องค์ก่อน จึงมีรับสั่งให้ปลูกดอกโบตั๋น ไว้ในพระราชวัง เพื่อให้ ทั้งคู่ ได้อยู่ร่วมกันและหวังว่าแม่นางโบตั๋น จะอยู่เคียงข้างฮ่องเต้ ไม่ว่านางจะอยู่ที่ไหน ความรักที่ไม่สมหวัง เลยทำให้ ฮ่องเต้องค์ก่อนตั้งกฏข้อนี้ขึ้นมา ก็เพื่อ พระนางโบตั๋น”
    “แค่ผู้หญิงคนหนึ่ง มีค่าขนาดนี้เลยหรือ”
    “ใต้เท้า การมีชื่อเสียง และโชคลาภ ความมั่งคั่ง มีไว้เพื่อคนที่เรารัก ให้มีความสุข และมีชีวิตที่ดี แค่เพียงเหตุผลนี้ คงเพียงพอ ใช่หรือไม่ อ่ะ ใต้เท้า หากสักวันหนึ่ง เมื่อได้เจอคนที่รัก ใต้เท้า คงจะเข้าใจ”
    ฮั่วหวนเริ่มเข้าใจความรักและความเสียสละให้กับคนรัก
    ฮั่วหวนยอมหักหลังเหลียงหวาง ที่กำลังคิดที่จะล้มอำนาจของไทเฮา แต่ไทเฮากลับเข้าใจผิด วางแผนซ้อนและก็ฆ่าฮั่วหวนตาย พร้อมกับพวกเหลียงหวาง ไทเฮาพอรู้ว่าฮั่วหวนวางยาเหลียงหวางก็จะให้ตามหมอหลวง แต่ฮั่วหวนว่า
    “ไม่ต้อง มันไม่ง่ายที่ทุกคนจะเชื่อ ถ้าพระองค์ช่วยข้า คงไม่ใช่เรื่องดี ดังนั้นข้าเองก็สมควรตาย”
    “ไม่นะ” ไทเฮาร้องไห้
    “อย่า อย่าเสียใจ ที่ผ่านมา ข้าไม่เคยรักใคร ครั้งแรกที่ได้พบท่าน ก็หลงรักท่านแล้ว” ไทเฮาร้องไห้ “เพราะท่านเป็นเช่นนี้ ข้าถึงชอบท่าน ชอบท่านมากๆ จากวันนี้ไป ท่านต้องเดินไปตามทางไม่ต้องกลัว ข้าจะอยู่เคียงข้างท่าน อาสุ้ย ข้ารักท่าน อึ่” ไทเฮาร้องไห้
    หมิงกงจ่างปลอบไทเฮา
    “ไทเฮา ท่านเป็นอะไรไปเพคะ”
    “ข้าไม่เป็นไร ข้าเข้าใจแล้ว ก่อนที่เขาจะจากไป เขาหวังให้ข้ามีชีวิตที่ดี ถ้าข้าไม่สามารถทำได้ ก็เท่ากับว่าส่งเขาไปตายฟรี ฮึ่ เจ้าเข้าใจไหม อยากจะตามไป อยู่กับเขา รู้ว่าเขารักข้า เจ้าว่าเรื่องนี้ โชคดีหรือไม่ แม้ว่าเขาจะจากไปแล้ว แต่ก็ยังรู้สึกเหมือนว่า เขาไม่เคยจากข้าไปไหน ทุกครั้งที่สายลมพัดผ่าน ก็เหมือนว่า เขาอยู่ข้างกายข้าเสมอ ไม่ยอมไปไหน”
    ส่วนปันซูและฉินหวยก็พากันไปช่วยเว่ยอิง แต่ก็พบกับอุปสรรคหลายอย่างที่ทำให้การจะเข้าไปช่วยเหลือเว่ยอิงต้องลำบากมาก จนฉินหวยไปพบเยี่ยนจิน จึงพามาหาปันซู
    “ฮ่ะ ท่านคือแม่นางเยี่ยนจิน” ปันซูทัก
    เยี่ยนจินสวน “สวัสดี ใต้เท้าปันซู”
    “นางก็คือนักเต้นรำ ที่ท่านแม่ทัพของพวกเราหลงรัก พอกลับมาบ้านเกิด นางก็ได้เข้าร่วมคณะเต้นรำที่มีชื่อเสียง ซึ่งองค์ชายหนาน ได้เชิญมา ร่วมพิธีบูชายันต์”
    “แล้วเกี่ยวข้องอะไร กับพวกเราล่ะ”
    “เกี่ยวแน่นอน แม่นางเยี่ยนจินบอกว่า ใต้เท้าเว่ยโดนจับที่หวางถิ่ง ก่อนหน้านี้ใต้เท้าเว่ย เคยช่วยเหลือนาง นางต้องการตอบแทนเขา” ฉินหวยว่า
    ปันซูกล่าว “แม่นางเยี่ยนจิน ขอบคุณในความช่วยเหลือ ขอบคุณจริงๆ”
    “ใต้เท้าเว่ยช่วยให้ข้าได้กลับบ้านเกิด ข้าก็ไม่อยากห่างเติ้งจื้อ และยังไม่อาจแต่งงานกันได้ บุญคุณครั้งนั้นข้าต้องทดแทน เอาล่ะ ไม่ต้องเกรงใจ เรามาคิดวิธีกันก่อนเถอะ”
    “ได้ พวกท่านคุยกันไปก่อน ข้าจะไปฟังข่าว”
    “อ่ะ ตกลง นั่งก่อน ท่านนมาที่นี่หลายวันแล้ว มีแผนอะไรหรือไม่”
    “แผนการไม่มี แต่มีวิธีหนึ่ง เจ้ารู้ไหมว่า...มันเป็นพิธีที่ใหญ่มาก ทุกคนสามารถเข้าร่วมงานนี้ได้ ไม่ว่าจะเป็นร้องเพลง หรือว่าเต้นรำ ก็ทำได้ทั้งนั้น และตอนสุดท้าย ผู้ชมก็จะนำดอกไม้สีขาวไปวางไว้ที่หน้าคณะที่ชอบ และทุกอย่างจะเป็นไปตามกฎคือ คณะไหนได้รับดอกไม้มากที่สุด สามารถบอกคำขอได้หนึ่งข้อ พอถึงตอนนั้น เราก็ขอให้เขาปล่อยใต้เท้าเว่ยอิง วิธีนี้ท่านว่าดีหรือไม่”
    ปันซูตื่นเต้น “เจ้าจะขอให้เขาปล่อย เว่ยอิงอย่างงั้นหรือ”
    เยี่ยนจินว่า “ไม่สามารถพูดตรงๆ ได้ ข้าบอกเขาได้ ว่าข้าเห็นเว่ยอิง ข้าอยากพาเขาไป เจ้าคิดว่าไง”
    “แต่ยังมีปัญหา ข้อแรก คำพูดของจักรพรรดิหนาน จะมีความหน้าเชื่อถือกว่า แต่ว่า ไท่หวางเฟย-อยากจะฆ่าเว่ยอิง เขาจะกล้าตอบรับคำขอของเจ้าหรือ ดังนั้น การขอปล่อยตัวของเว่ยอิง เขาคงไม่ยอมแน่ ข้อสอง จะแน่ใจได้อย่างไร ว่าจะได้ตามคำขอ”
    เยี่ยนจินหัวเราะ “ตอนแรกที่เห็นเจ้า ข้าไม่ค่อยวางใจ แต่ฉินหวยบอกว่า เจ้าเก่งและมีวรยุทธ ข้าจึงมีความคิดดีๆ ก่อนหน้านี้ข้าเคยรำดาบ เราสองคน เต้นรำด้วยกัน จะต้องชนะอย่างแน่นอน”
    “ข้าเหรอ เต้นรำ” ปันซูอึ้งไปนิด
    “ใช่แล้ว เอาล่ะๆ ไม่ต้องกังวล ข้าดูแล้วขาแขนยาว สามารถฝึกได้ไม่ยาก ข้าจะสอนให้เจ้าเอง”
    “เอ๊ะ เดี๋ยวๆๆๆ มีเวลาแค่สองวันจะฝึกได้หรอ แล้วจะรับประกันได้อย่างไร ว่าวิธีนี้ มันจะใช้ได้”
    “ได้ งั้นเจ้าพูดมา ว่ามีวิธีอะไร”
    ปันซูยังคิดไม่ออก ฉินหวยก็พาลุงจงเข้ามาหาปันซูดีใจมาก
    “อาซู”
    “ท่านลุงจง”
    “เด็กน้อย ตอนนี้เจ้าก็โตเป็นสาวแล้ว พอได้ข่าวเจ้าข้าก็รีบมาพบเจ้าเลย ดูสิ ไม่เจอกันปีกว่า สวยขึ้นเยอะเลย วันนี้เจ้าก็โตเป็นสาวแล้ว ข้าดีใจจนพูดไม่ออกเลย” จงหัวเราะ

ยอดหญิงปันซู 38
    ทั้งหมดนั่งปรึกษาและวางแผนกัน
    ปันซูว่า “พวกเราอยู่ที่นี่ มีเพียงข้า แม่นางเยี่ยนจิน และท่านลุงจงที่พูดภาษาเฉาได้ ดังนั้นข้าจะแบ่งเป็นสองกลุ่ม ไปช่วยเว่ยอิงและไปช่วยองค์หญิง ข้าและแม่นางเยี่ยนจิน จะรับผิดชอบช่วยเว่ยอิง ท่านลุงต้องช่วยองค์หญิง ภายในสองวัน”
    จงว่า “อาซู เจ้าวางใจเถอะ ข้าได้เตรียมหาคนมา ตีสนิทกับหัวหน้าแล้ว และได้เขียนจดหมายให้นาง จะต้องไปพบกับโม่โช่ว เอาจดหมายให้กับนาง นางจะต้องช่วยเราได้แน่” 
    ปันซูยิ้ม “ค่ะ”
    จงเข้าไปพบหลิวเซียนได้ แต่หลิวเซียนงงๆ จงบอกที่นัดหมาย
    เยี่ยนจินฝึกปันซูรำดาบ
    “พอแล้ว พรุ่งนี้เจ้าก็ทำอย่างที่ซ้อมไว้ได้เลย เราจะต้องชนะอย่างแน่นอน” เยี่ยนจินว่า
    “ท่านพี่เยี่ยนจิน ขอบคุณท่านมาก”
    “ไม่ต้องเกรงใจ เว่ยอิงมีบุญคุณกับข้า มา ดื่มสักหน่อยเถอะ ฮ่ะ เป็นไงบ้าง เหนื่อยไหม”
    “เหนื่อย แต่ว่าตอนนี้ เขาคงจะลำบาก มากกว่าข้า ข้าคงไม่กล้าเหนื่อย”
    เยี่ยนจินชื่นชม “ใต้เท้าเว่ยโชคดีจริงๆ มีคนรักทั้งสวย ทั้งเก่งเช่นเจ้า”
    “ในใจข้ากังวลไปหมด กลัวว่าวันพรุ่งนี้จะไม่ชนะ กลัวว่า ช่วยเขาแล้ว เขาจะกลับไปอยู่กับนาง ตอนอยู่เมืองหลวง ท่านเคยไปยิน เรื่องเขากับหลิวซวนไม่ใช่หรือ”
    “เคยได้ยินแน่นอน ตอนนั้น ใครๆ ก็รู้เรื่องนี้ ของใต้เท้าเว่ยกับอาจารย์หลิว เป็นคู่ที่เหมาะสมกันมาก”
    “ท่านคงรู้ทั้งหมด”
    “แม้ว่าตอนนั้น พวกเขาจะเหมาะสมกันมาก แล้วไงล่ะเรื่องมันผ่านไปแล้ว ตอนนี้คนที่เขาชอบคือเจ้า เอาล่ะ เรื่องมันผ่านไปแล้ว อย่าเก็บมาคิดเลย ตอนนี้เจ้าควรจะกังวล ว่าจะช่วยเขาอย่างไร ที่จะให้เขาปลอดภัยมากกว่า”
    “ท่านพูดถูก ถ้าเขาเป็นอะไรไป ข้าจะฆ่าองค์ชายหนานและองค์ราชา เพื่อแก้แค้น”
    “อย่างนี้แหละ เราเป็นสาวชาวเฉาหยวนแล้ว ต้องอย่างนี้แหละ มา ไม่ต้องคิดมาก วันพรุ่งนี้ พวกเราต้องช่วยใต้เท้าเว่ยให้ได้”
    “ข้าเข้าใจแล้วว่า ทำไมเติ้งจื้อถึงได้ชอบท่านและลืมไม่ได้ ท่านเป็นคนที่เก่งอย่างนี้นี่เอง”
    “เติ้งจื้อ”
    “ข้าพูดจริงนะ ท่านคงไม่ได้ชอบเขาตั้งแต่แรกใช่หรือไม่ แต่มันเป็นเรื่องที่น่าเศร้า เมื่อเขาไม่สามารถแต่งงานกับท่านได้”
    “ฮึ่ ที่จริง เขาก็เป็นคนดี แต่ข้าแกล้งไม่ชอบเขา” ทั้งสองคนหัวเราะ
    ฉินหวยเข้ามา “ใต้เท้าปัน ใต้เท้าปัน แย่แล้ว”
    “เกิดเรื่องอะไรขึ้น”
    “ข้าได้ข่าวมาว่าพระชายาป่วย ตอนนี้ นางไม่ได้สติ องค์ชายหนาน พานางไปพักผ่อนในพระตำหนัก”
    “นางเป็นอย่างไรบ้าง”
    “ตอนนี้องค์ชายหนาน พานางกลับไปที่พระตำหนัก”
    “หา ถ้าเป็นเช่นนั้น นางจะไปกับพวกเราได้หรือไม่”
    “ไม่ว่าจะทำอะไร ในเวลานี้พวกเรา ต้องไปหาหวางไท่เฟยก่อน”
    “หรือจะเป็นแผนของนาง เอาล่ะ ไม่ว่ายังไง อย่าเพิ่งคิดมาก ทำตามแผนที่วางไว้ ถ้าพรุ่งนี้นางมาได้ ก็พานางไปด้วย หรือไม่ก็ ค่อยคิดหาทางอื่น”


จบตอนที่ 38 

logoline
แท็กที่เกี่ยวข้อง