ยอดหญิงปันซู 31 | คมชัดลึก

ทุกวันจันทร์-ศุกร์ เวลา 05.00 น. / 23.10 น. ทางช่อง NOW26

Ban shu Legend No.31

    เติ้งคิดว่าฮ่องเต้คิดทำเรื่องแบบนี้คนเดียวไม่ได้แน่ เขาต้องสืบให้ได้ว่าใครสั่งให้ฮ่องเต้ทำเช่นนี้ 
    แม้ไทเฮาลงโทษกักบริเวณฮ่องเต้ แต่แม่นมที่ตามใจมากก็แอบให้ฮ่องเต้กับโค่วเฟิงหนีออกไปเล่นบ่อนการพนันเพื่อคลายเครียด แต่เล่นแพ้จนเจ้ามือต้องวิ่งไล่ตี จนปันซูผ่านไปเจอเข้าก็เลยช่วยไว้ได้ บังเอิญมีคนจะเข้าทำร้ายปันซูด้านหลัง ฮ่องเต้เห็นก็แทงชายคนนั้นล้มลง ทุกคนต่างตกใจมาก
    ไทเฮาทรงทราบเรื่องก็เลยสั่งลงโทษอีกครั้ง แล้วจะไล่แม่นมกับโค่วเฟิงออกไป ฮ่องเต้ขวางไม่ยอมให้ใครทำร้ายแม่นมกับโค่วเฟิง และหลุดปากว่าจะฆ่าไทเฮา ปันซูมองแล้วคิด
    “ไทเฮา ฮ่องเต้เป็นบัณฑิตของหม่อมฉัน หม่อมฉันสอนไม่ดี ไทเฮาโปรดลงโทษ ฮ่องเต้ ที่หม่อมฉันสอนท่านท่านลืมหมดแล้วเหรอ ฮ่ะ ให้เคารพญาติผู้ใหญ่ ลืมแล้วรึ ไทเฮาเป็นแม่ของท่าน กว่าจะเลี้ยงท่านเติบโต จิตใจท่านทำด้วยอะไร ห๊ะ”
    ฮ่องเต้ถูกตี แม่นมจะช่วยก็ช่วยไม่ได้ “ปล่อยข้า ข้าเป็นฮ่องเต้”
    “ยังไม่เงียบอีก”
    “ปล่อยข้า ปันชู คนลืมบุญคุณ”
    “เงียบนะ”
    ฮ่องเต้สวน “เมื่อครู่ ข้าช่วยเจ้าไว้นะ เจ้าปล่อยข้า” 
    ปันชูกระซิบให้รับผิด “รับผิดเร็ว บัณฑิตทำผิด อาจารย์ก็ต้องตีลงโทษ เจ้าไม่เคยได้ยินเหรอ” ปันซูกระซิบต่อ “ข้ายิ่งตีแรง ไทเฮาจะได้สงสาร รีบยอมรับผิดเร็ว”
    “โอ๊ยเจ็บ ข้ายอมแล้ว ข้าผิดไปแล้ว ผิดแล้ว”
    “ไทเฮา กระหม่อมผิดไปแล้ว ต้องขออภัยไทเฮา” ปันซูปล่อยฮ่องเต้
    “ไทเฮา ไม่ เสด็จแม่ ข้าผิดไปแล้ว ข้าไม่ควรพูดอย่างนั้น”
    “ไทเฮา ฮ่องเต้ยังเด็ก พูดไปไม่ได้คิด ออกนอกวังเป็นเรื่องบังเอิญ ได้โปรดเห็นแก่สนมหวาง อย่าใส่ใจคำพูดฮ่องเต้เลย”
    “เสด็จแม่ เสด็จแม่ ข้าเจ็บมากเลย ข้าเจ็บจริงๆ ฮือ ๆ ๆ เจ็บมาก”
    “เอาละ เอาละ ไม่มีอะไรแล้วออกไปได้”
    “ขอบพระทัย เสด็จแม่” 
    “ขอบพระทัยไทเฮา” 
    พอออกมาฮ่องเต้ก็ตะคอกใส่ปันซู
    “อ่ะ ๆ ปล่อยข้านะ เจ้ากล้าตีข้า ข้าจะฆ่าเจ้า”
    “ฆ่าเลยๆๆ ท่านเป็นฮ่องเต้ จากนี้ไป อยากทำอะไรก็เชิญ ข้าไม่สน ไม่ใช่ครั้งแรกที่ข้าตีท่าน แต่ชาตินี้คนที่ได้ตีฮ่องเต้ถึงสองครั้ง นอกจากข้า ก็คงไม่มีแล้ว นี่ ท่านจะฆ่าข้า ก็ช่วยบันทึกไว้ด้วย จะได้มีชื่ออยู่ในประวัติศาสตร์”
    “เจ้าพูดอะไรนะ แปลกจริงข้าไม่เข้าใจ”
    “มีอะไรอีกมากที่ท่านไม่เข้าใจ ข้าจะไม่รู้ได้ยังไง ว่าตีฮ่องเต้เป็นโทษหนัก ถ้าวันนี้ ไม่เพราะข้าที่ตีท่านก่อน คิดเหรอว่าผลจะเป็นอย่างไร ที่อาจารย์เว่ยสอนเอาไปไว้ไหนหมด ห๊ะ ไม่รู้เหรอว่าลูกอกตัญญูนะ มีโทษอะไร ลองคิดให้ดีนะ อย่าทำเหมือนว่าข้าติดค้างพี่เจ้า แล้วจะพาฮ่องเต้ทำเรื่องไม่ดี ข้าจะบอกให้ ถ้าไม่เพราะพี่เจ้า วันนี้ข้าไม่มีทางช่วยเจ้า ต่อจากนี้ห้ามพาฮ่องเต้ไปเล่นพนัน ห้ามเกเร เข้าใจมั๊ย ถ้ายังไม่ฟัง ข้าจะไล่เจ้าออกจากวัง แล้วก็ประกาศไปทั่วเมือง ทำให้พี่เจ้าขายหน้า”
    โค่วเฟิงแค้น “เจ้ากล้า”
    ปันชูสวน “ทำไมจะไม่กล้า ขนาดฮ่องเต้ข้ายังตี มีอะไรที่ไม่กล้าอีก” ปันซูบ่นแม่นม “ท่านเองก็เหมือนกัน ท่านเป็นคนดูแลฮ่องเต้ แต่ก็ต้องคอยสอนเขา กินจนอ้วนขนานนี้ ข้าไม่พูดแล้ว เอะอะก็จะฆ่าคน ขุนนางจะมองว่ายังไง ต่อไปไทเฮาจะลงโทษเจ้า”
    “อาจารย์ปันพูดถูก”
    “ฝนจะตกแล้ว รีบพาฮ่องเต้กลับเถอะ ดูแลเขาให้ดี ผ่านไปซะสองวัน ให้ไทเฮาหายโกรธ ข้าจะขอให้ฮ่องเต้กลับมาเรียน”
    “เจ้าค่ะ ฮ่องเต้ พวกเรา ไปเถอะ ฮ่ะ”

    ฮั่วหวนพยายามเข้าเฝ้าใกล้ชิดไทเฮามากขึ้น แล้วพูดเรื่องเปลี่ยนฮ่องเต้ ทำให้ไทเฮานำกลับมาคิด แล้วบอกเหล่าขุนนางเรื่องจะเปลี่ยนตัวฮ่องเต้จริงๆ แต่ขุนนางคัดค้านไว้
    ปันซูมาเล่าให้เว่ยอิงฟัง เว่ยอิงตกใจที่ปันซูตีฮ่องเต้
    “ตอนนั้นข้าไม่ตีไม่ได้ คิดอะไรไม่ออก ตอนนั้นเพื่อปกป้องข้า ต่อหน้าหลิวเอี้ยนท่านยังด่าข้า ก็แค่ทำตามสถานการณ์” 
    “มันคนละเรื่องกัน หลิวเอี้ยนเป็นแค่องค์หญิงของเป่ยเซียง แต่ที่เจ้าตีน่ะฮ่องเต้ ปีนี้เขาอายุ 14 อีก ไม่กี่ปีเขาก็จะมีอำนาจ ถึงตอนนนั้นเขาเอาเรื่องนี้มาพูด เจ้าจะทำยังไง”
    “แต่ตอนนั้นข้าใจร้อน คิดอะไรได้ไม่ออก เจ้าไม่รู้สายตาไทเฮาตอนนั้น เหมือนจะกินคน ฮ่องเต้จะว่ายังไง เขาก็เป็นบัณฑิตของข้า ข้าต้องปกป้องเขา”
    “แต่ก็ไม่ควรทำเช่นนี้ อาชู อาชู ข้าบอกเจ้าหลายรอบแล้ว จะทำอะไรก็ต้องระวัง ในวังทุกที่ล้วนอันตราย ถ้าไม้ระวัง จะตกหลุมพราง ข้าบอกเจ้าแล้วอย่ายุ่งเรื่องในวังมากนัก”
    “ข้าไม่ได้ยุ่ง เว่ยหลาง เว่ยหลาง ข้ารู้ว่าข้าผิดแล้ว ที่มาขอให้ช่วยกันคิด อย่าโกรธเลยนะ” 
    “เจ้าเด็ดเดี่ยว ไม่กลัวใคร ข้าไม่สนใจ แต่ข้าไม่ชอบ ที่เจ้าเมื่อทำผิด ชอบพูดปกป้องความผิดคนอื่น ปกปิดความผิด”
    “จะเรียกปกปิดความผิดได้ยังไง ข้าทำให่ฮ่องเต้โกรธจะกลัวอะไร อย่างมากก็เหมือนอย่างที่เราเคยพูด พวกเราออกไปอยู่นอกวัง เลี้ยงแพะขี่ม้า ถึงตอนนั้น ระยะทางที่ห่างไกล เขาก็ยุ่งเราไม่ได้ อีกอย่าง เรื่องวันนี้ถ้าเป็นท่าน ก็คงจะไม่มีวิธีที่ดีกว่านี้ ถ้าข้าไม่ยืมมือไปช่วยไทเฮาและฮ่องเต้จะต้องทะเลาะกัน จะไม่ใช่ แค่การทะเลาะของแม่ลูก แต่จะเป็นการแย่งของราชสำนัก”
    “เจ้าพูดก็มีเหตุผล แต่ว่า” 
    “ไม่ต้องแต่แล้ว ท่านดูสิ มือข้ายังไม่หายเลย วันนี้เพื่อช่วยฮ่องเต้กับโค่วเฟิงแล้ว ต่อสู้กลับคนพวกนั้นโดนแผลเข้า”
    “บาดเจ็บอีกแล้ว ซังหยวน รีบไปเอายามาเร็วเข้า”
    ซังหยวนรับคำทันที “ขอรับ”
    ฮั่วเหิงพยายามเตือนฮั่วหวนไม่ให้ทำเรื่องไม่ดี และพูดให้ไทเฮาเข้าใจผิด แต่ฮั่วหวนไม่ฟัง แล้วคิดว่าสักวันตัวเองจะต้องเป็นฮ่องเต้ให้ได้
    ปันซูรู้เรื่องจะเปลี่ยนฮ่องเต้ก็เลยขอเวลาสามวันเพื่อที่จะทำให้ฮ่องเต้กลับใจเป็นคนดี โดยปันซูพาฮ่องเต้ไปเล่นการพนันที่บ่อนอีกครั้งหนึ่ง ฮ่องเต้เล่นแพ้และกำลังจะเจอบทเรียนที่ปันซูเตรียมไว้
    เจ้ามือพากันจับตัวฮ่องเต้ไว้ แล้วขู่จะตัดนิ้ว ว่าแล้วก็ยกมีดขึ้นสูงฟันฉับลงมา ฮ่องเต้ตกใจมากเป็นลมทันที

 จบตอนที่ 31