
เจาะใจ“มิวะ”สาวสวยเสียงดี
เจาะใจ“มิวะ”สาวสวยเสียงดี นางเอกภาพยนตร์เรื่อง “The 100th love with you”
มิวะ สาวน้อยมหัศจรรย์ของวงการเพลงญี่ปุ่น เธอเริ่มแต่งเพลงตั้งแต่อายุ 15 ปี มิวะเริ่มเข้าวงการเพลงอย่างจริงจัง และเดบิวต์ ในปี 2010 ด้วยเพลง “Don’t cry any more” ล่าสุดเธอโดดมารับงานแสดงในภาพยนตร์เรื่อง “The 100th love with you” ซึ่งเธอให้สัมภาษณ์ถึงภาพยนตร์เรื่องนี้ไว้ว่า
@ตอนที่ได้ดูหนังเรื่องนี้ คุณรู้สึกอย่างไรบ้าง
ครั้งแรกที่ได้ดู ก็คิดในใจว่า “โห แต่ละฉากเชื่อมโยงกันขนาดนี้เลยเหรอเนี่ย” แล้วพออินกับเรื่องราวไปแล้ว ฉากตอนท้ายก็เลยทำเอาน้ำตาไหลเลยค่ะ (หัวเราะ)
@ เพลงประกอบภาพยนตร์ Ai Okuri (ส่งความรัก) เป็นเพลงที่ดีมาก คุณแต่งเพลงนี้ขึ้นมาได้อย่างไร
ที่จริงเพลงนี้ อุจิซาวะซัง วง Androp เป็นคนแต่ง แล้วฉันก็ไปเอาเนื้อเพลงมาใช้ แต่ว่าในเรื่องจะเป็น ริคุ ที่รับบทโดย ซาคากุจิคุง และอาโออิ ที่ฉันเป็นคนรับบทช่วยกันแต่งขึ้นมา โดยริคุเป็นคนแต่งทำนอง ส่วนอาโออิรับหน้าที่แต่งเนื้อร้อง
@เพลงที่แต่งในบทบาทอาโออิ แตกต่างจากเพลงที่แต่งเองจริงๆ หรือเปล่า
สำหรับอาโออิ เธอจะเป็นคนที่มุ่งไปข้างหน้า โดยไม่หันกลับไปมองข้างหลัง ฉันก็เลยพยายามเอาคำว่า “ริคุ” กับ “อาโออิ” มาเป็นส่วนหนึ่งของเพลงด้วย แต่ฉันจะไม่สามารถแต่งเพลงได้เลย ถ้ายังคงตัวตนของมิวะเอาไว้ ฉันจึงแต่งด้วยความรู้สึกสมัยเรียน ที่แอบชอบใครสักคน แต่ไม่กล้าบอกเขาตรงๆ คิดถึงความรู้สึกของริคุ ช่วงเวลาที่ได้ใช้ร่วมกัน พออุจิซาวะซัง จากวง Androp รู้แบบนั้น ก็เลยเอาชื่อของทั้งสองคนมาใส่ในเนื้อร้องและเรียงใหม่จนได้ชื่อเพลงเป็นเป็น Ai Okuri
@ความรู้สึกขณะถ่ายทำเป็นอย่างไรบ้าง
ฉันต้องรับบทเป็นนักศึกษามหาวิทยาลัย ได้เล่น ได้เที่ยว แถมยังมีโอกาสร่วมวงดนตรีกับคนอื่นๆ ได้เล่นวอลเลย์บอลชายหาดร่วมกับทุกคน ได้ไปดูการแสดงดนตรีสดๆ ด้วยกัน มันเป็นประสบการณ์ใหม่ ที่สนุกมากๆ และมีหลายฉากเลย ที่ทำให้ฉันใจเต้นแรง อย่างฉากที่ไปดูคอนเสิร์ตกับคนที่ตัวเองชอบ และต้องพูดข้างๆ หูอีกฝ่าย มันถือเป็นการกระทำบ้าๆ ที่ถือเป็นเรื่องใหม่สำหรับฉัน ก็เลยทำเอาใจเต้นตึกตักไปหมด (หัวเราะ)
@สำหรับคุณที่เคยต้องทั้งเรียนไปด้วย ทำงานไปด้วย มีวิธีจัดการชีวิตทั้งสองด้านอย่างไร
ฉันเองก็เป็นแค่ผู้หญิงธรรมดาๆ ที่จริงจังกับชีวิตคนหนึ่ง ที่ต้องทบทวนบทเรียน รีบไปขึ้นรถไฟไปเรียนในตอนเช้า หรือแม้กระทั่งต้องสอบ ทำให้จำเป็นต้องจัดการตารางชีวิตอย่างดี อีกทั้งยังต้องคิดเพลงใหม่ รวมถึงการแสดงครั้งต่อๆ ไปด้วย รู้สึกได้เลยว่า ยังไงก็ต้องพยายามให้เต็มที่
@สมัยที่ยังเรียน ม.ปลาย เคยรู้สึกเหนื่อยล้ากับงานที่ทำอยู่บ้างไหม
รู้สึกแน่นอน ตั้งแต่สมัยยังอยู่ชั้นประถม ฉันก็เริ่มต้นอาชีพสายดนตรี ด้วยการเล่นกีตาร์แล้ว มีอยู่ครั้งหนึ่งที่คุณครูแนะแนวเคยพูดเอาไว้ว่า “ตรงหน้าของเธอ มีบานประตูอยู่มากมาย ประตูทุกๆ บาน มีสิทธิ์ที่จะเปิดออกเมื่อไหร่ก็ไม่มีใครรู้ แต่ว่าก่อนที่จะเปิดประตู ที่มีอยู่มากมายนั้น ควรถามหัวใจตัวเองให้ดีเสียก่อน มิฉะนั้น พอเมื่อแก่ตัวไปก็อาจจะหมดโอกาสเปิดประตูบานที่ต้องการไปแล้ว” พอได้ยินแบบนั้น ก็เลยคิดว่า ยังไงก็ต้องสู้ไปตามเส้นทางที่เลือกเองโดยไม่ยอมแพ้ และพอคิดได้อย่างนั้น แม้จะต้องเดินในเส้นทางที่ต่างออกไป ไม่ได้เล่นดนตรี ฉันก็พร้อมรับมือ
พิสูจน์ฝีมือการแสดงของนักแสดงสาวคนได้ในโรงภาพยนตร์



