บันเทิง

เอเชียเอ็นเตอร์เทนเม้นท์ - S.H.E กับชีวิตวัยรุ่นที่หายไป

เอเชียเอ็นเตอร์เทนเม้นท์ - S.H.E กับชีวิตวัยรุ่นที่หายไป

21 ก.พ. 2552

เห็นหน้าละอ่อนอย่างนี้ ใครเลยจะรู้ว่าแท้จริงแล้ว สามสาว S.H.E คร่ำหวอดอยู่ในวงการมานานแล้วเกือบทศวรรษ

  แม้จะมีหลายคนนึกอิจฉาในความสำเร็จแต่เยาว์วัยของพวกเธอมากมาย  ทว่าลึกๆ ลงไป เอลล่า ฮีบี้ และ เซลิน่า ก็มีช่วงเวลาที่พวกเธอต้องพลาดและสูญเสียเพื่อแลกกับชื่อเสียงและความเป็น S.H.E อย่างทุกวันนี้


ชีวิตจำกัดอยู่ในกรอบของเวลา
เซลิน่า : สำหรับพวกเราแล้ว เวลาดูเหมือนจะผ่านไปอย่างรวดเร็วมาก  เรามีตารางงานแน่นเอี้ยดทุกวัน แล้วก็มีสิ่งที่ต้องทำวางไว้ล่วงหน้าเยอะมาก แม้อยากจะหยุดพักสักแค่ไหน  เราก็ทำไม่ได้  เหมือนถูกบังคับให้ต้องเดินหน้าต่อไป เพราะเมื่อไหร่ที่เราหยุด นั่นหมายความว่าทุกอย่างที่วางแผนเอาไว้ต้องพังครืนแน่นอน


เอลล่า : ในวันหนึ่งๆ เราทำอะไรตั้งหลายอย่าง  จำไม่ได้ด้วยซ้ำ ว่ากินอะไรเป็นมื้อค่ำ ตอนเย็นเมื่อวาน  เวลาผ่านไปเร็วเสียจนไม่สามารถจำรายละเอียดของแต่ละช่วงได้หมด
ฮีบี้ : ว่ากันตามตรง ฉันจำไม่ได้เลย ว่าวันนี้เป็นวันอะไร วันที่เท่าไหร่ เวลามีคนมาบอก ว่าวันที่เท่านั้น ต้องไปทำงานนี้นะ  ฉันจะบอกปัดไปทุกครั้ง ว่าอย่าบอกล่วงหน้า ให้บอกเอาวันนั้นเลยทีเดียว เพราะฉันจำอะไรไม่ได้เลย


เซลิน่า : ใช่ค่ะ  ถ้าเราไม่ได้ดูจอมือถือ เราจะไม่รู้เลยว่าวันนี้เป็นวันอะไร มันน่าเศร้ามากเลยนะ

ช่วงชีวิตที่ขาดหายไป

เอลล่า : แม้ว่าการมาทำงานตรงนี้ตั้งแต่ยังเด็ก จะทำให้ฉันพลาดอะไรหลายๆ อย่างในชีวิตไป แต่ฉันเชื่อเสมอว่าจะได้สิ่งอื่นกลับมาแทน  ฉันอาจไม่ได้อยู่กับครอบครัว อดที่จะได้เห็นพัฒนาการของหลานๆ อย่างใกล้ชิด  แต่ฉันก็ได้เรียนรู้อะไรหลายๆ อย่างจากวงการบันเทิงแทน อย่างเช่นได้ไปในหลายๆ ที่ ที่ไม่เคยได้ไปมาก่อน


เซลิน่า : แต่สิ่งที่ทำให้ฉันเสียใจมากที่สุด คือ ช่วงเวลาที่สดใสซาบซ่าของวัยรุ่นน่ะสิ! เพราะต้องมาทำงานตั้งแต่ยังเด็ก เลยทำให้ฉันไม่สามารถทำอะไรตามใจตัวเองได้มากนัก


ฮีบี้ : ใช่เลย  ฉันเสียดายมากที่เราต้องพลาดช่วงชีวิตนี้ไปโดยปริยาย


เซลิน่า : ฉันอยากไปสังสรรค์กับเพื่อนๆ บ้างจัง ไปนั่งดื่มหรือเที่ยวเล่นกันจนเช้า อะไรแบบนี้


เอลล่า : ฉันเองก็อยากทำอย่างนั้นเหมือนกัน อยากไปสังสรรค์และอยากรู้จักเพื่อนใหม่ๆบ้าง  บางครั้ง ฉันก็นึกอยากเป็นแค่เด็กวัยรุ่นธรรมดาๆ เหมือนกันนะ


โอกาสที่อยากมีอีกครั้ง
ฮีบี้ : ถ้าฉันสามารถย้อนเวลากลับไปได้  ฉันจะขอกลับไปช่วงสมัยยังเป็นนักเรียนอยู่  มันเป็นช่วงเวลาที่ฉันรู้สึกว่ามีรสชาติที่สุดแล้ว
เอลล่า : ฉันเองก็อยากกลับไปช่วงสมัยเรียนเหมือนกัน  อยากกลับไปเจอเพื่อนๆ ได้ไปนั่งเม้าท์ นั่งกินข้าวด้วยกันเหมือนเดิม


เซลิน่า : เป็นไปได้  ฉันอยากจะกลับไปช่วงที่ยังอาศัยกับพ่อแม่ เพราะฉันปรารถนาจะอยู่ด้วยกันกับพวกท่านเสมอ แม้ปัจจุบันจะไม่มีโอกาสเลยก็ตามที


 แม้การมายืนอยู่ตรงจุดนี้ จะทำให้สามสาววง S.H.E พลาดอะไรหลายๆ อย่างในชีวิตไป แต่พวกเธอก็ยังเชื่อมั่นเสมอว่า สิ่งที่พวกเธอเสียไป คุ้มค่ากับสิ่งที่พวกเธอลงทุนลงแรงแลกมาแน่นอน