ถอดรหัส ‘ดราม่า’ รายการดัง | คมชัดลึก

         ระยะนี้เป็นเวลาของ “ดราม่า” ในโลกโซเชียลเฟื่องฟู ไม่ว่าจะอ่านฟีดอะไร ข่าวไหน เรื่องราวยิบย่อยในวงสังคมบ้านเมือง หรือแม้แต่ในรายการ “บันเทิง” รูปแบบต่างๆ ในทีวี ยังหนีไม่พ้นการซ่อน “ดราม่า” เอาไว้ตามสถานการณ์ อาจเรียกได้ว่า มันเป็น “ยุคทองของดราม่า” ในเมื่อคนเสพยังไม่เบื่อ คนผลิตย่อมจัดหนักใส่ไม่ยั้งกันต่อไป

         โดยความสำเร็จในรูปแบบนี้ คล้ายจะมีสูตรสำเร็จแฝงอยู่ในการผลิต ที่คนทำรายการเบื้องหลังรู้ดีว่า จะต้องมีจังหวะต้องใส่ “ดราม่า” ตรงไหน เมื่อไหร่ ผสมผสานไปกับสถานการณ์จริงของแต่ละรูปแบบรายการ ส่วนใหญ่รายการในบ้านเราตอนนี้ จะมีลักษณะของรูปแบบรายการ “ดราม่าแฝง” และ “ขายดราม่า" โดยตรง

         รูปแบบรายการที่ขาย “ดราม่าแฝง” ส่วนใหญ่จะใส่มาในรายการประกวดร้องเพลง ความอร่อยในการแข่งขัน นอกจากตัวผู้เข้าแข่งขันต้องเก่งและมีความสามารถแล้ว ผู้ที่จะเข้ามาเป็น “กรรมการ” ในการตัดสิน รวมถึงตัว “พิธีกร” จะต้องเก่ง และมีไหวพริบในการทำรายการรูปแบบนี้ด้วยเช่นเดียวกัน เหมือนรายการที่ประสบความสำเร็จในช่วงนี้ อย่าง ไมค์ทองคำ, เสียงสวรรค์พิชิตฝัน, ศึกวันดวลเพลง, จันทร์พันดาวร้องสู้ฝัน ทั้งหมดเป็นรายการประกวดร้องเพลงลูกทุ่ง มีการเปิดตัวตนของผู้เข้าแข่งขัน เล่าเรื่องดราม่าในชีวิตต้องสู้เร้าอารมณ์คนดูให้อยากติดตามและเอาใจช่วย

 

     .

 

         

         ไม่เว้นแม้แต่รายการแข่งขันประกวดร้องเพลงแนวเอาใจวัยรุ่น คนมีฝันสุดฮิต ในขณะนี้ อาทิ The Mask Singer (เวิร์คพอยท์) ซ่อนดราม่าเอาไว้หลังจากเปิดหน้ากาก คนดูตื่นเต้น ตกใจ ประหลาดใจ มีดราม่าเกิดใหม่ทุกสัปดาห์ ให้เป็นที่พูดถึง, The Voice Thailand (ช่อง 3) ดราม่าทุกปีทั้งต่อตัวผู้เข้าประกวด และโค้ชทั้ง 4 คน ในการเลือกลูกทีมมาร้องเพลงสู้กัน หรือเลือกว่าจะให้ใครอยู่ หรือให้ใครไป, Stage Fighter (จีเอ็มเอ็ม 25) ดราม่าตามสถานการณ์ความกดดันในการแข่งขัน มีซีนของมิตรภาพระหว่างเพื่อน การรักความผูกพันตลอดเกม, หาคู่ Duet (ช่องวัน) ดราม่าของตัวผู้เข้าแข่งขัน ที่มีการเอานักร้องเก่า เก่งๆ ที่อาจถูกลืมไปแล้ว เข้ามาประกวดใหม่ และการตัดสินใจของคณะกรรมการที่แบกความกดดันไว้ว่า จะต้องเป็นคนตัดสินความฝันของผู้เข้ามาประกวดว่าจะให้เข้าทีม หรือให้ตกรอบ

         รวมถึงรูปแบบรายการที่ขายดราม่าโดยตรง อย่าง “เรียลิตี้” ในรูปแบบต่างๆ ในยุคก่อนหน้านี้ ที่ประสบความสำเร็จในบ้านเรา คือรูปแบบรายการประกวดร้องเพลงเช่นเดียวกัน อะคาเดมี่ แฟนเทเชีย, เดอะสตาร์ ค้นฟ้าคว้าดาว หรือรายการขายดราม่าก่อนหน้านี้ ซึ่งถูกกล่าวถึงช่วงระยะหนึ่ง แต่ไม่ประสบความสำเร็จเท่าที่ควร กับ “Big Brother” หรือ ไฮโซบ้านนอก 

 

 

 

         ส่วน “เรียลิตี้” มาแรงที่สุดในขณะนี้ คงหนีไม่พ้น “The Face Thailand” รายการแข่งขันประกวด เฟ้นหานางแบบ หรือผู้รอดชีวิตในสงครามของ “เมนเทอร์” แต่ละทีม แม้แต่รายการเรียลิตี้ประกวดทำอาหาร ที่ผู้ผลิตรายการของไทยซื้อลิขสิทธิ์จากเมืองนอกมาทำเช่นเดียวกัน มีทั้ง Top Chef Thailand (ช่องวัน) และรายการที่กำลังจะเปิดตัว Master Chef (ช่อง 7) ไม่เว้นแม้แต่รายการทางคลื่นวิทยุสุดฮิต “106.5 กรีนเวฟ” อย่าง “คลับฟรายเดย์” ที่ให้ผู้ฟังโทรมาเล่าเรื่องราวชีวิตกับ “ดีเจอ้อย” และ “ดีเจฉอด” ยังคงได้รับความนิยมมาโดยตลอด เพราะ “ดราม่า” ในชีวิตมนุษย์ไม่มีวันหมด ตราบเท่าที่ยังมีลมหายใจ ย่อมมีรัก โลภ โกรธ หลง

         สูตรสำเร็จของรายการเหล่านี้ เกิดจากการพาให้ผู้ชมคล้อยตามเกมในรายการ และความสำเร็จของรูปแบบรายการ “ดราม่า” ที่แท้จริง ต้องไม่ใช่การ “จัดฉาก” เพราะสุดท้ายทำแล้ว “เจ๊ง” มีถมไป ดราม่าที่ดีต้องเป็นการใส่สถานการณ์ในการแข่งขันให้ผู้ที่อยู่ในเกมมีการตัดสินใจ อาจมีทั้งผลชนะและแพ้ มีเรื่องราวเจ็บปวด รวมถึงเรื่องให้ “เสียน้ำตา”

         โดยกูรูคนหนึ่งซึ่งประสบความสำเร็จในการทำรายการเรียลิตี้มาแล้วคือ “หนุ่ม” กิติกร เพ็ญโรจน์ บิ๊กบอสบริษัท เฮลิโคเนีย เอชกรุ๊ป จำกัด ผู้ที่เคยปุกปั้นรายการ อะคาเดมี่ แฟนเทเชีย อันโด่งดัง และกำลังทำรายการใหม่ “Master Chef” รวมถึงรายการ “เชฟกระทะเหล็ก” อยู่ในตอนนี้ ได้เปิดใจพูดถึง “สูตรสำเร็จกับดราม่า” ไว้ว่า

 

 

 

         ประเด็นที่ 1 ต้องมองก่อนว่า “เรียลิตี้” คือการนำดราม่าของผู้เข้าแข่งขันมานำเสนอก่อน ต้องดึงความเป็นตัวตนของผู้เข้าแข่งขันออกมาทำให้คนดูรู้สึกประทับใจ อยากเป็นแฟนคลับ และวิธีการ ที่จะทำแบบนี้ได้มีอยู่ 2 จุด และจุดที่ 1 คือโจทย์ที่ให้ในรายการว่า มันยากขนาดไหน เพื่อทำให้เกิดดราม่า

         ส่วนเครื่องมือที่ 2 คือ ตัว “กรรมการ” เพราะฉะนั้นในทุกรายการต้องมองกลับไปที่ตัวของคณะกรรมการ ซึ่งจะเป็นอีกเครื่องมือหนึ่งในการทำให้เกิด “ดราม่า” แต่จุดที่สำคัญคือ บางรายการเข้าใจ และบางรายการไม่เข้าใจ เพราะวิธีที่จะทำให้เกิดดราม่าที่ถูกต้อง คือ การ “สร้างดราม่า ให้ขึ้นอยู่กับความเป็นจริงของอาชีพนั้นๆ”  

         ไม่ใช่การนึกจะด่าก็ด่า ต้องด่าให้ขึ้นอยู่กับสิ่งที่เกิดขึ้น อย่างเช่นถ้าเป็น “รายการอาหาร” ต้องรู้ว่า ตัวเชฟเคารพวัตถุดิบในการทำอาหารไหม เพราะเป็นเรื่องสำคัญนะ การจะฆ่ากุ้งล็อบสเตอร์ 1 ตัว ไม่ใช่อยู่ดีๆ สับหัวกุ้งโป๊ะเลย มันมีวิถีในการจัดการล็อบสเตอร์ แบบมีมนุษยธรรม เพราะฉะนั้นมีแค่ 2 จุดในการสร้างดราม่า 

         "ส่วนเรื่องการสร้างสคริปท์ คนทำเรียลิตี้ ถ้าสร้างสคริปท์ก็ “เจ๊ง” ตั้งแต่เริ่มต้นแล้ว เพราะเรียลิตี้ไม่สามารถสร้างสคริปท์รายการได้ ไม่ใช่ว่าผมไม่เคยทำ ผมเคยมาแล้ว และเจ๊งแล้ว เพราะคนอยู่ในรายการเป็นคนธรรมดา พอใส่สคริปท์ปั๊บมันจะไม่เนียน ถ้าเราเอาความหลอกมาบอกว่าจริง แสดงว่าคุณไม่มีจรรยาบรรณ เพราะฉะนั้นวิธีทำให้เกิดดราม่า ไม่ได้อยู่ที่ “สคริปท์” แต่อยู่ที่ “พล็อต” และพล็อตคือ “โจทย์” ที่เราให้ในรายการแต่ละครั้ง เป็นกระบวนการคิดของคนทำงานเบื้องหลังว่าจะใส่โจทย์ให้เกิดความคับแค้นใจของผู้เข้าแข่งขันยังไง”

         สูตรสำเร็จมันมีอยู่ แต่ขึ้นอยู่กับคนปรุงว่าจะใส่ดราม่าอย่างไรให้อร่อย กลมกล่อมละมุนลิ้น และแนบเนียนที่สุด!