บันเทิง

ศิลป์แห่งแผ่นดิน - “ครูศิลปะผึ้งงาน”

ศิลป์แห่งแผ่นดิน - “ครูศิลปะผึ้งงาน”

01 ก.ย. 2552

อ.อวยชัย จินวรรณ ครูศิลปะแห่งโรงเรียนปากเกร็ด อ.ปากเกร็ด จ.นนทบุรี เป็น “ครูมืออาชีพ” ที่ช่างคิดช่างทำ คิดค้นหาวิธีการสอนศิลปะโดยสร้างสื่อการสอนอย่างหลากหลาย ผ่านการใช้จริง ปรับปรุง ทดลองใช้ พัฒนาจนสามารถทำศิลปะให้เป็นเรื่องง่าย นักเรียนทุกคนปฏิบัติได้ ส

 ผ่านงานด้านศิลปะโชกโชน เคยทำงานฝ่ายฉากและเวทีให้สโมสรผึ้งน้อย ฝ่ายฉากบริษัทแกรมมี่ ทำงานต้นแสง เสียงสี มีประสบการณ์ พากย์ภาพยนตร์ สารคดี เป็นตัวแทนจิตการไทยไปร่วมแสดงงานสานสัมพันธ์ที่ประเทศเกาหลี เป็นวิทยากรบรรยาย สาธิต ทำกิจกรรมด้านศิลปศึกษาทั่วราชอาณาจักร คลุกคลีกับเด็กๆ ตั้งแต่ระดับอนุบาล ประถม ยันมัธยมศึกษา กระทั่งบุคคลากรของหน่วยงานราชการ เป็นวิทยากรมืออาชีพที่มีวิทยายุทธ์การนำเสนอเนื้อหา ทำเรื่องยากให้เป็นเรื่องง่ายๆ สนุก ได้ความรู้ ผู้เข้ารับการอบรมเข้าฟังบรรยาย เข้าร่วมกิจกรรมต่างรู้สึกประทับใจ เมื่อเสร็จสิ้นการบรรยาย เขาก็จะได้รับสิ่งตอบแทนคือความชื่นชม และทุกที่ที่เขาไปเขาจะได้เพื่อนใหม่เพิ่มขึ้นเสมอ

 ล่าสุดผมได้พบเขาในกิจกรรมของโครงการ “สรรค์สร้างอย่างไร ให้สร้างสรรค์ ช้างน้อยวาดฝันปั้นรัก” ผู้ริเริ่มโครงการ คือคุณหมอสุนันท์ สิงห์ทอง ได้รับการสนับสนุนจาก สสส. และผู้มีกุศลจิตหลายท่าน ที่ศรัทธาในหัวจิตหัวใจของกลุ่มช้างน้อย ที่ใส่ใจดูแลกลุ่มเด็กผู้ติดเชื้อ เอช.ไอ.วี

 อ.อวยชัย จินวรรณ ได้รับเชิญมาเป็นวิทยากรหลักอบรมอาสาสมัครโครงการ จำนวนยี่สิบกว่าคน ณ ห้องประชุม อาคารอเนกประสงค์ของโรงพยาบาลสวรรค์ประชารักษ์ อ.เมือง จ.นครสวรรค์ 2 วันเต็มๆ กับบรรยากาศที่เป็นกันเอง ผู้เข้ารับการอบรมได้รับทั้งภาคทฤษฎี และลงมือปฏิบัติ ทุกคนต่างอัศจรรย์ใจที่ตนเองสามารถ “ทำได้” อย่างสวยงาม อย่างง่ายดาย ไม่น่าเชื่อ ทั้งนี้ด้วยวิธีขั้นตอน ที่จัดลำดับมาแล้วเป็นอย่างดี อีกทั้ง อ.อวยชัย ยังสาธิตการเล่านิทานทั้งการพากย์เสียง การใช้อุปกรณ์ประกอบอย่างง่ายๆ เช่น แผ่นกระดาษสังกะสีมีตัวละครในนิทานที่ทำด้วยกระดาษ และวัสดุบางเบา ติดด้วยแผ่นแม่เหล็กโรงละคร กล่องกระดาษขนาดเล็ก ถอดประกอบได้เคลื่อนย้ายสะดวก ผมเองเคยดู (และฟัง) เขาเล่านิทานก็หลายครั้ง แต่ไม่เคยเบื่อเลยสักครั้ง อาจเป็นเพราะเขาเล่าด้วยใจ แววตาของเขาสุกใสเป็นประกาย ดูเต็มอกเต็มใจเต็มพลัง

 ครูศิลปะหนุ่มใหญ่แห่งโรงเรียนปากเกร็ดผู้นี้ เดินทางไปพบปะผู้คนทั่วสารทิศตามวาระโอกาส เขาเหมือนผึ้งงานที่ออกตระเวนเยี่ยมเยือนดอกไม้ช่วยผสมเกสร ตะลอนไปทั่ว

 เขายังสามารถนำศิลปะมาใช้ในการดำเนินชีวิต ในการประสานปฏิสัมพันธ์กับบุคคลอื่น ใครๆ ที่ได้พบและรู้จักน้อยนักจะไม่รู้สึกประทับใจ มีเสียงขานรับจากครูศิลปะจากโรงเรียนในจังหวัดต่างๆ ที่ได้รับแรงบันดาลใจ รับแนวทางการสอน เขามีส่วนช่วยเสริมสร้างบรรยากาศ กระตุ้นให้เกิดแรงกระเพื่อมเคลื่อนไหว แม้จะวัดแสงสั่นสะเทือนไม่ได้ตามมาตราริคเตอร์ แต่รู้สึกได้ด้วยหัวใจชื่นชมยินดี ว่าครูคนหนึ่ง วิทยากรคนหนึ่ง ได้ทำหน้าที่ของ “ผึ้งงาน” ได้อย่างงดงาม

 หากครูสักคนจะต้อง “ทำผลงาน” เพื่อเพิ่มหรือเลื่อนวิทยฐานะ ตามวิถี และวิถีแบบราชการ ผมอยากจะขอหลักเกณฑ์พิเศษสำหรับครูคนพิเศษ ที่ไม่เฉพาะครูอวยชัย ในแผ่นดินนี้ ที่จะยกย่องเชิดชู หรือตอบแทนในสิ่งที่พวกเขามีคุณูปการต่อวงการ

 ผมได้พบและรู้จัก “ครูดีในดวงใจ” อยู่หลายท่าน หนึ่งในจำนวนนั้นคือครูอวยชัย จินวรรณ ซึ่งผมรับรู้ สัมผัสได้ด้วยเสียงสะท้อนจากทุกหนแห่งที่ครูอวยชัยได้เดินทางไป เขาได้รับการยอมรับนับถือ เคารพ และศรัทธาอยู่อย่างเงียบๆ ผมโทรศัพท์ไปคุยกับเขา เล่าให้ฟังถึงความประทับใจของทุกคน โดยเฉพาะ คุณหมอสุนันท์ เจ้าของโครงการ คุณจรรยา กวางแก้ว (“จันทร์เจ้า” ของเด็กๆ) ผู้ประสานงานวิทยากร และคนอื่นๆ

 โอกาสหน้าเราคงได้พบกันอีก “ช้างน้อย” ทุกตัวพร้อมจะบินๆ ไป ด้วยใบหูกางใหญ่ บินไปสู่ความฝันอันแสนงาม

"ศักดิสิริ มีสมสืบ"