สืบจิต ไขปริศนา ปี 3 ตอน 6
The Mentalist 306 ตอน Pink Chanel Suit
ทุกวันจันทร์ศุกร์ เวลา 16.30 น / 23.00 น. ทางช่อง NOW26
The Mentalist 306 ตอน Pink Chanel Suit
คฤหาสน์ซีบริง แอ็ตเธอร์สัน แคลิฟอร์เนีย งานศพ เอเธล แบล็ก ซีบริง ผู้พิพาษาพอลลีน ฟิตซ์วิลเลี่ยม ให้โซฟี่ไปตามน้องสาวมา โซฟี่ไปเรียกแอ๊บบี้ แต่กลับพบศพออสติน มาร์ อายุ 23 ปีถูกแทงเสียชีวิต ส่วนแอ๊บบี้หายตัวไป
ทีมลิสบอนเข้ามาช่วยสืบสวน รปภ.ยืนยันว่าไม่เห็นแอ๊บบี้ออกจากบ้านไป ทุกคนยืนยันว่าออสตินรักแอ๊บบี้
ลิสบอนคุยกับพอลลีน เธอว่าเมื่อ 3 เดือนก่อน เธอตัดสินชายชื่อเรย์มอนด์ ทับส์ จำคุก 40 ปีโดยไม่มีทัณฑ์บน เขาเป็นหัวหน้าแก๊งค์คนขาวปล้นธนาคารทั่วชายฝั่ง นายทับส์ประกาศลั่นว่าจะฆ่าเธอและครอบครัว เธอคิดว่าคงมีคนทำงานให้เขา ในการมาฆ่าออสติน และจับแอ๊บบี้ไป
แพททริกมาถึง แต่กว่าจะเข้ามาด้านในได้ ต้องฝ่าด่านรปภ. เข้ามาดูศพและเคาะโลง ซาบานเข้ามาเห็นก็ถามว่าให้ช่วยอะไรมั้ย
“ไม่มีอะไรครับ..คุณเป็นใคร”
“เอ๊ด ซาบาน ไม่เป็นไร คุณล่ะครับ”
“แพ็ททริก เจน ซีบีไอ”
“ผมเคยคุยกับเพื่อนร่วมงานคุณคนนึงแล้ว แวนเพลท์ คิดว่าใช่”
“คงโดนสอบปากคำมาเยอะ”
“ไม่ ไม่นะ”
“ดี เมื่อคืนคุณอยู่ไหน”
“เอ่อ ที่นี่ อยู่บนเตียง ผมเหนื่อยเพราะทำงานทั้งวัน..กินยาแล้วเข้านอน”
“อื้อ ผมไม่ใช่ตำรวจ จริงแล้วผมจะบอกคุณว่าเป็น..ที่ปรึกษา”
“อ๋อ ตลกดี”
“ไม่นะ คุณมีกลิ่น..การเป็นหมอชัดเจน เป็นหมอประจำตระกูลเหรอครับ”
“ประจำตัวเอเธล คือว่าผม ดูแลมาได้ปีกว่าแล้วล่ะ ตอนั้นเอเธออายุ93 เมื่อพิจารณาทุกอย่างแล้ว เราให้เธอไปอย่างสงบครับคิดว่าเกิดอะไรกับแอ๊บบี้”
แพททริกงง “ใครนะ”
“แอ๊บบิเกล ฟิตซ์วิลเลี่ยม หลายสาวเอเธล”
“อ๋อแอ๊บบี้..เป็นอะไรเหรอครับ”
“ก็เธอหายไป ไม่ใช่เหรอ”
“งั้นเหรอ ตำรวจรู้รึเปล่า”
“ล้อเล่นอีกแล้ว”
แพททริกหัวเราะ “ใช่เลย เอ่อ แอ๊บบี้เป็นคนยังไง”
“โอ้เอ่อเอ่อ เอ่อเป็นหญิงสาวที่ใจดี มีชีวิตชีวา ร่าเริงด้วย”
ลิสบอนโทรศัพท์มาหาแพททริก เขารับและบอกลิสบอนว่า
“ผมกำลังคุยกับหมอประจำตระกูล เขาว่าผู้หญิงที่หายไปเป็นพวกติดยา บ้าผู้ชาย อารมณ์แปรปรวน น่าสนใจมั้ย”
ซาบานรีบแทรก “โอ้ผมไม่ได้พูดแบบนั้น”
แพททริกสวน “จริงแล้วคุณตะโกนออกมาเลย”
ลิสบอนบอกให้เขาออกไปหา แพททริกขอตัวจากซาบาน
แพททริกกับลิสบอนเดินคุยกันมา ลิสบอนว่าพอลลีนว่ามีพวกคนร้ายบุกมา แต่รปภ.ว่าไม่มีให้เขาหาคำตอบ พอดีเจอกับโซฟี่ แพททริกพูดกล่อมจนเธอพูดออกมาว่าเมื่อวันก่อนเห็นแอ๊บบี้ทะเลาะกับออสตินรุนแรง แอ๊บบี้ตบหน้าออสตินจนเลือดออก แพททริกขอบคุณแล้วบอกให้เธอไปนอนพัก ตื่นมาจะดีขึ้น
ลิสบอนได้รับโทรศัพท์จากนิติเวชได้เทียบลายนิ้วมือจากอาวุธสังหาร เป็นของแอ๊บบี้
ลิสบอนขอประวัติรปภ.จากไวท์ไซด์ หัวหน้ารปภ. แต่ตรวจสอบแล้วไม่พบอะไร ทุกคนคิดว่าแอ๊บบี้ติดยาแล้วคงทำร้ายออสติน ก่อนหนีไป พอดีมีการใช้บัตรเครดิต จึงตรวจสอบไป ปรากฎว่าเป็นเพื่อนของแอ๊บบี้ใช้ เธอบอกว่าแอ๊บบี้ใจดีให้มา แอ๊บบี้ชอบช่วยเหลือเพื่อน
ขณะที่โชก็ไปเรือนจำรัฐฟอลซั่ม ฟอลซั่ม แคลิฟอร์เนีย เพื่อสอบปากคำ เรย์มอนด์ ทับส์ เขายอมรับว่ามีคนที่นับถือเขาอยุ่ในบ้านหลังนี้ แต่ไม่ได้ฆ่าใครแน่ โชคาดคั้นจนรู้ว่าชื่อ ฮาวเวิร์ด เดรสเลอร์
แพททริกเข้ามาคุยกับพอลลีนในห้องทำงาน แพททริกพูดในเชิงว่าแอ๊บบี้เสียชีวิตแล้ว พอลลีนเศร้าขอตัวออกไปพัก แพททริกสำรวจพรม เขาม้วนๆ
แวน เพลท์ โทรบอกลิสบอนว่าเจอตัว ฮาวเวิร์ด เดรสเลอร์ กำลังจะพาไปสอบปากคำ พอดีลิสบอนเห็นรปภ.วุ่นวายก็ถามไวท์ไซด์ เขาว่าจับสัญญาณได้ว่ามีคนบุกรุก เธอรีบตามไปดูปรากฎว่าเป็น แพททริก เจน แบกพรมออกมา
แพททริกกับลิสบอนถูกไฮทาวเวอร์เรียก เพราะพอลลีนโทรแจ้งว่าแพททริกขโมยพรม ลิสบอนขอโทษ แพททริกว่าเขากำลังสืบคดีอยู่ และเธอก็เป็นผู้ต้องสงสัย ไฮทาวเวอร์ว่าจะทำอะไรคราวหน้าให้โทรบอกเธอด้วย
แพททริกเดินคุยออกมากับลิสบอน
“แต่ว่าก็มีประโยชน์นะ เรารู้ว่าไม่มีใครเข้าออกที่นั่นในคืนเกิดเหตุฆาตกรรม เธอต้องถูกฆ่าในบ้านรับรองแขกพร้อมกับออสติน จากนั้นฆาตกรก็ต้องซ่อนศพ”
ลิสบอนว่า “เราก็ค้นหาแล้ว เธอไม่ได้อยู่ในนั้น”
“คุณค้นหาผู้หญิงที่มีชีวิตไม่ใช่ศพ มันต่างกัน”
“ทำไมฆาตกรซ่อนศพนึงแล้วทิ้งอีกศพนึงไว้”
“ถามได้ดี”
“เราจะค้นนที่นั่นอีกครั้ง จะใช้สุนัขค้นหาศพและเพิ่มคนอีก”
“ไม่จำเป็น ผมรู้ว่าศพซ่อนอยู่ไหน”
แพททริกเข้าไปในพิธีศพ โดยโทรบอกไฮทาวเวอร์ไว้ก่อน ลิสบอนห้ามก็ไม่ฟัง แพททริกเข้าไปแสดงตัว แล้วบอกพอลลีนว่าศพของแอ๊บบี้อยู่ในโลง โดยจะให้ซาบานช่วยเปิด พอลลีนยอมตกลง
พิธีหยุด นำโลงมาเปิดด้านใน แต่ปรากฎว่าไม่มี พอลลีนตบหน้าแพททริกทันที แล้วเดินออกไป แพททริกขอโทษ แต่เขามั่นใจว่าศพต้องอยู่ที่นี่ ไฮทาวเวอร์สั่งให้หาศพให้เจอ
“ลิสบอน คุณคิดยังไง”
“คือฉัน ไม่มีข้อแก้ตัวค่ะ เขาขอให้ฉันเชื่อใจเขา ฉันก็เชื่อ”
ไฮทาวเวอร์ว่า “หน้าที่คุณไม่ใช่เชื่อใจเขา หน้าที่คุณคือใช้วิจารณญาณตัวเอง ไม่ใช่เขาคุณยายคนนั้นควรฝังไปแล้ว”
แพททริก ไม่ใช่นะครับ แต่กำลังจะไป เราทุกคนก็เหมือนกันนั่นแหละ
ไฮทาวเวอร์ถอนใจ “คุณป่วนงานศพแม่ผู้พิพากษาศาลสูง ซึ่งเป็นวันเดียวกับที่เธอรู้ว่าลูกสาวของเธอตายแน่นอน และเป็นการทำงานที่แย่มากๆ ทุกคนเลยด้วย”
“ขอโทษที่ทำให้พวกคุณลำบาก ผมทำพลาด” ไฮทาวเวอร์ถอนใจ
ลิสบอนว่า “ขอโทษเหรอ ไหนพูดอีกทีซิ”
“ผมทำพลาด..พูดสองครั้งแล้ว จะให้พูดอะไร รู้สึกว่าผมอาจพิสูจน์ได้ว่าตัวเองไม่ผิดเหมือนที่เห็นในตอนนี้ก็ได้”
“อย่างงั้นเหรอ”
“ใช่ผมมั่นใจ ฉะนั้นไม่ต้องห่วง..อาชีพคุณต้องปลอดภัยผู้พิพากษาฟิตซ์วิลเลี่ยมจะเปลี่ยนท่าทีทันทีที่ผมหาตัวคนฆ่าลูกสาวเธอได้”
ไฮทาวเวอร์ว่า “แน่อยู่แล้ว งั้นคิดจะทำแบบนั้นเมื่อไร”
“คืนนี้แหละ”
“คืนนี้งั้นเหรอ”
แพททริกบอกลิสบอน “แต่คุณต้องเชื่อใจผม”
“แต่ถ้าคุณคิดผิดอีกล่ะ”
“เราก็เดือดร้อน แต่มีโอกาสแค่ไหนที่ผมจะคิดผิด 2 ครั้ง..ติดต่อกัน ซึ่งมันยาก คิดดูให้ดีครับแน่นอน ถ้าใครคนไหนมีวิธีดีกว่านี้ที่จะหาศพแอ๊บบี้และจับคนที่ฆ่าได้ นี่ไม่ใช่ประตูแท็กซี่แต่เป็นใบหู”
ไฮทาวเวอร์เดินออกไป
แพททริกกับลิสบอนหลบในที่มืด รออยู่นาน จนหมอซาบานลากศพมา โทรศัพท์ดังขึ้น ซาบานหาโทรศัพท์แต่ไม่เจอ เขาฟังเสียงและเปิดฝาโลงหยิบโทรศัพท์ขึ้นมารับ เสียงแพททริกถามว่า
“ว่าไงคุณหมอ”
ลิสบอนแสดงตัว “ยกมือขึ้นเดี๋ยวนี้!”
แพททริกตามมา “โทษที ตกใจเหรอครับ!”
ซาบานถูกนำตัวมาสอบปากคำ ลิสบอนว่า
“คุณซ่อนศพแอ๊บบี้ ไม่ซ่อนศพออสติน เพราะจำเป็น หลักฐานความผิดคุณอยู่ในตัวแอ๊บบี้ไม่เอาน่า เราต่างรู้ว่าผลชันสูตรศพจะยืนยันได้ คุณให้ยากับแอ๊บบี้”
ซาบานรับ “ไม่กี่วันก่อนเอเธลตาย แอ๊บบี้ลงแดง เธอติดยา จะต้องได้ยาจากผมหรือไม่ก็..ข้างถนนหลังจากนี้ก็เริ่มรู้สึกดีขึ้น การบำบัดซึ่งเป็นที่ยอมรับ”
ลิสบอนสวน “ซึ่งคุณได้เงิน”
“แน่อยู่แล้ว ผมเป็นหมอ”
“แน่นอน คุณไม่ได้ทำเพื่อช่วยแอ๊บบี้ แต่คุณทำเพื่อเงินเอเธลใกล้ตาย คุณต้องการแหล่งเงินใหม่ แอ๊บบี้ติดยาแล้วก็ร่ำรวย”
“แอ๊บบี้ แอ๊บบี้ไม่เป็นไรนะ ไม่เป็นไร มองผมแอ๊บบี้ แอ๊บบี้ แอ๊บบี้ ทำใจดีๆไว้เธอเสพยาเกินขนาด ผมช่วยเธอไม่ได้ ออสตินก็กลับมา เขาเห็นทุกอย่าง เขาจะไปแจ้งตำรวจ จับเข้าคุก ชีวิตผมจบสิ้นแน่ถ้าแจ้งตำรวจผมเลยหยิบมีด แค่จะหยุด ไม่ได้ตั้งใจฆ่า ผมไม่ได้คิด” ซาบานแทงออสติน
“ผมคิดว่าทำให้เหมือนแอ๊บบี้ทำ..คนก็คงจะเชื่อผมรู้ถ้าพวกเขาเจอศพแอ๊บบี้ ก็จะเจอยาด้วย เลยซ่อนศพในห้องผม ในตู้เสื้อผ้าผมกลัวมากตอนตำรวจค้นบ้าน ผมมั่นใจว่าต้องเจอศพแน่”
“คุณหาประโยชน์จากแอ๊บบี้ เธอเชื่อใจคุณ แต่คุณหลอกเธอในช่วงที่อ่อนแอที่สุดเธอไม่มีเคยโอกาส”
แพททริกนั่งที่โซฟาประจำ ไฮทาวเวอร์เดินเข้ามาหา
“เฮ่ เพิ่งคุยกับผู้พิพากษาฟิตซ์วิลเลี่ยม”
“แล้วไง”
“แล้ว เธอบอกว่าถ้าคุณจะขอโทษ..ที่บังอาจสร้างเรื่องขัดจังหวะพิธีศพของแม่เธอ เธอจะไม่ลงโทษทางวินัยกับคุณ..หรือลิสบ้อน..หรือว่าฉัน”
“อื้อ บอกเธอเจนพูดว่า เธอเป็นยายแก่ที่ผูกใจเจ็บ ควรจะขอโทษผม”
ไฮทาวเวอร์บ่น “ให้ตายสิเจน ขอร้องล่ะ”
พอลลีนเดินเข้ามา “พูดถูกแล้วคุณเจน ฉันมาที่นี่เพื่อรับคำขอโทษ แต่ฉันรู้ตัวแล้วว่าผิดที่หยิ่งในศักดิ์ศรี แล้วยังผูกใจเจ็บ แล้วก็โอหัง การตรงไปตรงมาของคุณก็เปิดเผยความจริงได้ ฉะนั้น..ขอบคุณ ขอบคุณมาก สวัสดีค่ะ”
ไฮทาวเวอร์รับ “สวัสดีค่ะ”
“ขอโทษครับ เอาล่ะ” แพทริกลุกขึ้น ไฮทาวเวอร์ถอนใจ
แพททริกลุกขึ้นยืน “ทุกคนก็แฮ็ปปี้” แพททริกหอมไฮทาวเวอร์
The End 6