
มองผ่านเลนส์คม - บันเทิง
ข่าวนักแสดงสาวนั่งรถหรูไปเที่ยวพัทยากับลูกชายนักการเมือง แล้วรถเกิดไฟไหม้ทำให้นักแสดงสาวกับลูกนักการเมืองต้องยืนกอดปลอบใจกัน เป็นข่าวดังสนั่นเมือง
วันแรกที่เกิดเหตุ นักแสดงสาวรีบให้สัมภาษณ์ว่า ไม่ได้ไปด้วยกัน และไม่ได้เป็นคู่รักกัน
นักข่าวบันเทิงของประเทศไทยจึงต้องรับภารกิจหนักมาก คือตามจับโกหกนักแสดงสาวด้วยภาพถ่ายและหลักฐานอื่นๆ จนเธอต้องกล่าวคำขอโทษว่าโกหก แต่กระนั้นก็ยังไม่ยอมสารภาพว่าเป็นคู่รักกันหรือไม่
นักข่าวบันเทิง จึงต้องตั้งเป้าหาหลักฐานการแสดงความรักระหว่างคนดังคู่นี้ต่อไป ถือเป็นงานช้างประจำสายข่าว
น่าสนใจชีวิตงานของนักข่าวบันเทิงที่ต้องวนเวียนอยู่กับการจับผิดดาราและประจานดาราซึ่งดูจะมีประเด็นหลักๆ อยู่ไม่กี่เรื่อง เช่น ใครเป็นแฟนใคร ใครมีเพศสัมพันธ์กับใคร ใครมีเพศสัมพันธ์กับใครหลายคน ใครท้องกับใคร ใครท้องก่อนแต่ง และใครท้องไม่มีพ่อ ฯลฯ เป็นต้น
ซ้อเจ็ดผู้โด่งดังจากเครือผู้จัดการที่บรรณาธิการข่าวบันเทิงเพิ่งโดนตีหัวเลือดอาบ ก็หากินด้วยเรื่องเหล่านี้ ซึ่งมีทั้งข้อมูลจริง ข้อมูลเท็จ และข้อมูลจริงปนเท็จ ซึ่งถูกขยายความเกินจริงไปมาก
คนอ่านประเภทสัตว์พิเศษแบบไทยๆ ที่เติบโตมากับการฝึกนิสัยให้สนุกกับการนินทาว่าร้ายคนอื่น (เพื่อปลอบใจตัวเองว่าฉันดีกว่าเธอเสมอไป เพราะความจริง คือฉันไม่กล้ายอมรับว่าฉันไม่ได้มีดีมากนักอย่างที่ฉันโม้เอาไว้) สนุกกับการอ่านข่าวประเภทนี้เพื่อนินทาต่อ แต่คนเป็นข่าวไม่สนุกด้วย
เคยถามบรรดานักข่าวและหัวหน้าข่าวบันเทิงว่า ทำไมข่าวบันเทิงต้องจับผิดและประจานดาราในเรื่องความรักและเพศสัมพันธ์มากนัก
คำตอบหนึ่งบอกว่า ดาราได้เงินเยอะกว่าชาวบ้านธรรมดาที่จ่ายเงินไปดูดารามาก ดังนั้นดาราควรเสียสละชีวิตส่วนตัวบ้าง นั่นคือ ยอมให้นักข่าวและกล้องตามติดทุกวินาที เพราะคนดูอยากรู้ทุกอย่างเกี่ยวกับดารา ซึ่งนั่นทำให้สื่อขายได้
ผู้บริโภคอย่างเราซึ่งคงเป็นคนส่วนน้อย ไม่ยักเห็นด้วยกับเหตุผลข้างต้น เพราะไม่อยากรู้ทุกอย่างเกี่ยวกับดารา และกระอักกระอ่วนแทนดาราที่เพิ่งเริ่มคบกัน แต่ต้องรีบตะโกนบอกสาธารณชนว่าเราเป็นแฟนกัน ซึ่งอันที่จริงก็คือถูกบังคับให้โกหกตั้งแต่ต้น
น่าสนใจว่าข่าวฉาว ข่าวร้าย และข่าวจับผิดเรื่องโกหกเกี่ยวกับชีวิตส่วนตัว ของคนในแวดวงบันเทิง เป็นความบันเทิงที่สนุกสนานอันดับหนึ่งโดยตัวของมันเอง หรือความจริงคือ ทั้งผู้ผลิตและผู้บริโภคสื่อบันเทิงไทยต่างอยู่กับชีวิตนินทาคนอื่นมานานจนไม่รู้จักคิดนอกกรอบ?



